Z Wikipedii

Reichsbank - centralny bank Rzeszy. Został założony w 1876 roku (dokładniej 1 stycznia), krótko po rozpoczęciu jednoczenia się Niemiec. Bank powstał na miejsce Centralnego Banku Prus. Pierwszym prezesem Reichsbanku był Hermann von Dechend.

Przed zjednoczeniem się Niemiec w 1871 roku istniało 31 głównych banków, a każdy z nich emitował własną walutę. W 1870 roku ustanowiono prawo, które mówiło o przyszłym głównym banku, a w roku 1874 do Reichstagu weszła ustawa o nowym prawie bankowym, została przyjęta po kilku poprawkach w roku 1875. Mimo to 4 spośród dawnych walut istniały aż do roku 1914. Aż do rozpoczęcia I wojny światowej Reichsbank emitował silną walutę - marki jednak po wojnie na skutek koszmarnej sytuacji gospodarczej Niemiec waluta zaczęła słabnąć. Najniższą wartość osiągnęła na przełomie lat 1922/1923 w czasie tzw. hiperinflacji. Po reformach walutowych w roku 1924 Reichsbank zaczął emitować nową walutę Reichsmark istniała ona do roku 1948, podzielenia Niemiec. Wtedy również przestał istnieć Reichsbank. W Niemczech zachodnich (RFN) powstały banki danych landów (Landesbanken), a w Niemczech wschodnich (NRD) powstał "Staatsbank der Deutsche Demokratische Republik".

[edytuj] Prezesi Reichsbanku

• 1876 – 1890 Hermann von Dechend
• 1890 – 1908 Richard Koch
• 1908 – 1923 Rudolf E. A. Havenstein
• 1923 – 1930 Hjalmar Schacht
• 1930 – 1933 Hans Luther
• 1933 – 1939 Hjalmar Schacht
• 1939 – 1945 Walther Emanuel Funk