Rock progresywny - Google

Rock progresywny

Z Wikipedii

Skocz do: nawigacji, szukaj

Rock progresywny lub prog rock (ang. progressive rock) – styl muzyki rockowej wywodzący się z rocka psychodelicznego. Gatunek ten powstał w końcu lat 60. XX w. osiągnąwszy największą popularność w pierwszej połowie lat 70. Rock progresywny zamilkł na estradach poprzez falę punk rocka, by powrócić w postaci rocka neoprogresywnego. Podstawowym założeniem i ambicją rocka progresywnego było podniesienie muzyki rockowej na wyższy poziom artystyczny i udowodnienie, iż może dorównać muzyce klasycznej i współczesnej. Bardzo często utwory progresywnego rocka są bardzo złożone i wyrafinowane, a wykonanie cechuje się wirtuozerią. Definicja progresywnego rocka jest bardzo trudna, ze względu na wielkie zróżnicowanie stylów. Najprostszą, humorystyczną definicją, choć niewiele mówiącą osobom nieobeznanym z gatunkiem jest: "Rock progresywny to wszystko, co brzmi jak rock progresywny".

[edytuj] Cechy rocka progresywnego

  • Zerwanie z tradycjÄ… trzyminutowych piosenek na rzecz dÅ‚ugich, czÄ™sto dwudziestominutowych lub dÅ‚uższych utworów, skÅ‚adajÄ…cych siÄ™ z rozbudowanego intro i cody, czÄ™sto wieloczęściowych i opartych na schemacie suity lub sonaty, lub innej cyklicznej formy muzycznej.
  • Skomplikowane i zmieniajÄ…ce siÄ™ w czasie schematy rytmiczne i harmoniczne.
  • Muzyka czÄ™sto Å›ciÅ›le instrumentalna choć najczęściej wystÄ™puje wokal, zwykle o typowo rockowym brzmieniu. Teksty na ogół skomplikowane, o treÅ›ci filozoficznej, religijnej, mistycznej, fantazyjnej.
  • Używanie typowych elektrycznych instrumentów rockowych wzbogaconych o instrumenty elektroniczne (poczÄ…tkowo elektroniczne brzmienie byÅ‚o synonimem progresywnoÅ›ci) oraz klasyczne instrumenty akustyczne.
  • Wyraźne wpÅ‚ywy muzyki klasycznej w postaci cytatów, lecz najczęściej jako adaptacje (rockowe aranżacje) utworów klasycznej lub współczesnej muzyki poważnej.
  • Wirtuozeria wykonania. Muzycy grajÄ…cy progresywnego rocka posiadali czÄ™sto gruntowne wyksztaÅ‚cenie klasyczne (Rick Wakeman, Keith Emerson, Jordan Rudess, John Petrucci) lub byli samoukami (Jimmy Page, Steve Howe, Chris Squire, Mike Oldfield).

Albumy nagrywane przez artystów i zespoły progresywnego rocka często miały charakter albumów programowych (ang. concept album zobacz: utwór programowy), gdzie cała płyta tak w sensie stylistyki muzycznej, jak i w sferze tekstowej podporządkowana była jakiejś naczelnej idei. Mogła to być epicka opowieść (Thick as a Brick grupy Jethro Tull), refleksje dotyczące pewnych aspektów życia (Dark Side of the Moon grupy Pink Floyd), religijno-filozoficzne wizje (Tales from Topographic Oceans grupy Yes), czy poważne refleksje na temat życia i śmierci ("Innuendo" grupy Queen).

Początki rocka progresywnego sięgają pierwszej połowy lat sześćdziesiątych, kiedy rozczarowani kulturą popularną muzycy po obu stronach Atlantyku wprowadzali do swych występów elementy teatru muzycznego, happeningu, często prowokując w ten sposób publiczność i przekształcając koncerty w wydarzenia o cechach obyczajowego skandalu.

Punktem przełomowym był album Freak Out! (1966), debiut fonograficzny Franka Zappy i zespołu The Mothers of Invention, zawierający cykl utworów podporządkowanych pod względem tekstowym nadrzędnej idei, a w warstwie stylistycznej odwołujący się do różnych stylów i gatunków muzycznych, w tym również do najnowszych technik kompozytorskich, nadających niektórym utworom hermetyczny charakter. Freak Out! był też pierwszym w historii rocka wydawnictwem dwupłytowym. Do popularyzacji progresywnego rocka przyczyniło się wydanie Sgt. Pepper's Lonely Hearts Club Band przez The Beatles. Album ten, choć posiadał pewne cechy "progresywności", nie należał w ścisłym sensie do tego gatunku. Znaczenie jego polegało na inspiracji innych artystów, przekonaniu szerszej publiczności o wartości eksperymentów oraz udowodnieniu, że muzyka popularna może wyjść poza rock'n'rollowy schemat. Wkrótce potem pojawia się pierwsza generacja grup progresywnych, na czele z Moody Blues, Nice i Procol Harum w Wielkiej Brytanii oraz Iron Butterfly po drugiej stronie Atlantyku. Grupy te tworzą rock progresywny w zalążkowej formie. Niedługo potem grupy kolejnej generacji rozwijają koncepcję, nadając gatunkowi jego charakterystyczną formę.

Z rockiem progresywnym, aczkolwiek nie wyłącznie z tym gatunkiem, związane jest pojęcie supergrupy. Supergrupa jest zespołem składającym się z wybitnych artystów, znanych wcześniej z członkostwa w innych grupach lub z praktyki solowej. Supergrupy powstawały przez ewolucyjne zmiany personalne (Yes, Genesis) bądź tworzone były od podstaw i od razu obdarzane etykietą supergrupy, jak to miało miejsce w przypadku Emerson, Lake and Palmer czy Liquid Tension Experiment. Zdarzały się supergrupy tworzone dla jednego muzycznego projektu jak na przykład GTR.

Granice progresywnego rocka są płynne. Dla purystów na to określenie zasługuje muzyka tworzona przez kilkanaście grup w pierwszej połowie lat siedemdziesiątych, na czele z "Wielką Szóstką": ELP, Genesis, Jethro Tull, King Crimson, Pink Floyd i Yes. Inni zaliczają do tego gatunku również: Supertramp, Deep Purple, Rush czy Wishbone Ash. Rock progresywny tworzyły też epizodycznie grupy niekojarzone z głównym jego nurtem, np. Scorpions - płyta Lonesome Crow, Jon Lord – Sarabande lub Queen – Queen I i Queen II. Czasem były to pojedyncze utwory, np. Led Zeppelin – "Kashmir", "No Quarter". Innym zespołem nawiązującym do Rocka Progresywnego jest grupa The Doors.

[edytuj] Podgatunki i style progresywnego rocka

Zobacz też: lista gatunków muzycznych wywodzących się z rocka.

[edytuj] Linki zewnętrzne


Zalążek artykuÅ‚u To jest tylko zalążek artykuÅ‚u zwiÄ…zanego z muzykÄ…. JeÅ›li potrafisz, rozbuduj go.



Brazylijczycy odchodzÄ… z Milanu
Dwaj brazylijscy weterani - Cafu i Serginho odchodzą z AC Milan. Obaj prawdopodobnie zakończą sportowe kariery.
ME w kajakarstwie: Grzybowski w finale
Marcin Grzybowski awansował do finałowego wyścigu w C1 1000 kajakarskich mistrzostw Europy, które rozgrywane są w Mediolanie. Polak w półfinale uzyskał trzeci czas i będzie walczył o awans do igrzysk olimpijskich w Pekinie.
Tenisowy turniej w Katowicach: Polacy tylko w deblu
Grzegorz Panfil przegrał z Włochem Matteo Marrai 2:6, 1:6 w ćwierćfinale singla tenisowego turnieju PKO BP Katowice Open o puli nagród 15 tysięcy dolarów. Panfil był jedynym Polakiem w ćwierćfinale.
F1: deszczowe testy, BMW daleko
Jarno Trulli (Toyota) uzyskał najlepszy czas trzeciego i ostatniego dnia testów Formuły 1 odbywających się na Circuit Paul Ricard w Le Castellet na południu Francji. Treningi odbywały się w kiepskich warunkach: na torze padał deszcz, kierowcy uskarżali się także na silne podmuchy wiatru.
Polski bokser skazany za śmiertelne pobicie
Były pięściarz klubu KSW Tygrys Elbląg Marcin P. uznany został winnym śmiertelnego pobicia 24-letniego Pawła Sz. i skazany na pięć lat więzienia.
Linki: Strona g³ówna