Z Wikipedii

Roman Nowak (ur. 21 lipca 1900 w Chorzowie, zm. 26 września 1980) - działacz państwowy i partyjny w okresie PRL.

Urodzony w rodzinie robotniczej, miał wykształcenie średnie. Od 1921 był członkiem Komunistycznej Partii Polski Górnego Śląska, następnie KPP od 1922, później od 1946 PPR, wreszcie PZPR. Brał udział w powstaniach śląskich, pracował jako robotnik (ślusarz) w kopalni i elektrowni w Chorzowie. Działał w środowisku komunistycznym, m.in. jako członek Sekretariatu Komitetu Centralnego KPP. 1939-1946 w Boliwii, gdzie uczestniczył w życiu środowiska emigracyjnego. Powrócił do Polski w listopadzie 1946, został członkiem PPR, był instruktorem Komitetu Wojewódzkiego PPR w Katowicach i II sekretarzem tego komitetu; od kwietnia 1947 był także zastępcą członka KC PPR. Od 1948 w PZPR, pozostał nadal zastępcą członka KC i II sekretarzem w Katowicach. 1950-1954 I sekretarz Komitetu Wojewódzkiego partii w Opolu. Awansował także do najwyższych władz PZPR - 1954-1968 członek KC, 1956 (lipiec-październik) członek Biura Politycznego KC. 1956-1968 przewodniczący Centralnej Komisji Kontroli Partyjnej PZPR (w listopadzie 1968 zastąpił go na tym stanowisku Zenon Nowak).

1957-1969 członek Rady Państwa; 1969 przeszedł na emeryturę. 1947-1969 był posłem na Sejm Ustawodawczy i Sejm PRL pierwszych czterech kadencji. W 1980 został odznaczony orderem Budowniczych Polski Ludowej.