Z Wikipedii

Ten artykuł wymaga uzupełnienia źródeł podanych informacji. Aby uczynić go weryfikowalnym, należy podać przypisy do materiałów opublikowanych w wiarygodnych źródłach.

Rumba – latynoamerykański taniec towarzyski wywodzący się z Kuby.

[edytuj] Rumba towarzyska

Nazywana tańcem miłości lub tańcem namiętności. Wchodzi w skład dziesięciu tańców towarzyskich. Rumba rozliczana jest na "raz, dwa, trzy, cztery". Rozliczenie tempa kroku podstawowego to wolny, szybki, szybki. Trzymanie podobnie jak w innych tańcach latynoamerykańskich może być otwarte (za jedną rękę) lub zamknięte (obiema rękoma). Ciężar ciała musi być stale utrzymywany nad palcami stóp. Chodzenie w tym tańcu odbywa się na nogach wyprostowanych w kolanach.

Partnerka w rumbie kusi i wymyka się, partner zaś prezentuje swą wybrankę i pozornie podejmuje jej grę, ale tak naprawdę to on prowadzi. Rumbę na turniejach tańca tańczy się jako trzecią z pięciu tańców latynoamerykańskich.

Rumbę towarzyską rozliczać możemy w dwóch rytmach: wspomnianym już raz, dwa, trzy, cztery czyli w rytmie square, ale także w rytmie cubana (cztery, raz, dwa, trzy).

Rumba to dynamiczny taniec, wymagający dobrej koordynacji ruchów i znakomitej kondycji fizycznej. Ale o tym tańcu nie decyduje jedynie technika, której można sie nauczyć, ale zaangażowanie w taniec, zmysłowość. "Bohaterką" tego tańca jest kobieta, emanujaca erotyzmem, który przenika każdy jej ruch, to na niej skupia się nasza uwaga. Rumba to przepełniony erotyzmem miłosny taniec, pełen zmysłów gestów i weżowych ruchów całego ciała. Dobrze zatańczona rumba to wręcz miniprzedstawienie teatralne. Używając wszystkich swoich wdzięków tancerka uwodzi mężczyznę, to patrzy mu w oczy, to znowu udaje, że go nie widzi, wzrokiem szuka innego, aby wzbudzić zazdrość partnera, zniewolić go i całkowicie nad nim zapanować. Kobieta, która tańczy rumbę, jest odważna i zmysłowa - i to właśnie powinien podkreślać strój.

[edytuj] Afrykańskie korzenie rumby

Wraz ze zniesieniem niewolnictwa na Kubie w 1886 r. ciemnoskórzy niewolnicy, którzy z braku środków materialnych oraz ziemi pod uprawę, nie mogli pozostać na wsi, przenoszą się na peryferie miast i miasteczek, dając początek tzw. solares (małe społeczności, osiedla, zamieszkane przez wiele rodzin).

Solares istniały już przedtem, jednak wraz ze zniesieniem niewolnictwa, liczebność ich mieszkańców znacznie wzrosła. Powstałe społeczności to mieszanka różnych afrykańskich plemion sprowadzonych na Kubę przez Hiszpanów, z białymi, którzy mieli zatrudnienie w zakładach czy sklepikach danego solaru.

W tym środowisku pojawiło się pojęcie imprezy zbiorczej zwanej rumba, od której wzięło się określenie rumbero w odniesieniu do osób dziś nazywanych imprezowiczami i rumbear w odniesieniu do wydarzeń imprezowych tak na Kubie, jak i na całych Karaibach.

Na początku, spowodowane skrajną biedą grup społecznych, które zamieszkiwały peryferie miast, instrumentami używanymi w rumbie były meble, artykuły gospodarstwa domowego i narzędzia pracy codziennej.

W niedługim czasie zaczęto używać pudeł (cajones), w których importowano dorsza, z powodu dobrej jakości drewna z jakiego były one wykonane. Muzyka z pudeł (stąd też zwrot rumba de cajón) towarzyszyła osobie, która śpiewała i wybijała rytm na patyczkach clave. Później pudła zostały zamienione na trzy bębny (tumba, llamador i quinto), które nazwano tumbadoras.

Ta struktura została powiększona przez kolejną osobę, która uderzała dwoma patykami w drewnianą podstawę jednego z bębnów. Było to znane pod nazwą cáscara. W końcu cáscara została zastąpiona przez instrument znany jako cata (pień drzewa z wydłubanym środkiem, zawieszony w powietrzu).

Z tych okoliczności, pod koniec wieku zrodziło się określenie: rumba de tiempo de España (rumba czasu Hiszpanii), aby można było praktykować rumbę na Kubie w czasach dominacji hiszpańskiej. Równie oczywisty jest wpływ na ten styl muzyczny plemion afrykańskich sprowadzonych na Kubę.

[edytuj] Rumba kubańska

Należy podkreślić, że rumba kubańska z towarzyską ma wspólną tylko nazwę. Zarówno muzyka jak i taniec są zupełnie różne.

Rumba składa się z trzech różnych stadiów muzycznych, które można pogrupować w następujący sposób: Diana - wstęp w postaci melodyjnego fragmentu bez spójnego tekstu, za to z krótkimi chaotycznymi frazami, które mają za zadanie stworzyć odpowiednią atmosferę

Décima - piosenkarz improwizuje, prezentując historię, która ma być głównym motywem w rumbie

Rompe la rumba - wkraczają instrumenty perkusyjne, przed muzyków wychodzi para tancerzy lub pojedynczy tancerz (w przypadku stylu columbia), a piosenkarz podkreśla jeden ze zwrotów z tekstu utworu, który będzie śpiewany przez chór jako refren na zmianę z improwizującym solistą.

W rumbie istniejÄ… trzy style:

• columbia - szybka rumba, którÄ… taÅ„czy mężczyzna. SkÅ‚ada siÄ™ z ruchów akrobatycznych zapożyczonych z taÅ„ców takich jak "íremes" czy "diablito cubano", taÅ„czonych przy akompaniamencie rytmu wybijanego przez bÄ™ben quinto. Chociaż La Columbia praktykuje siÄ™ na Kubie, nie przeniosÅ‚a siÄ™ ona na pozostaÅ‚e wyspy karaibskie.

• guaguancó - najważniejszy ze stylów rumby. Charakteryzuje siÄ™ częściÄ… Å›piewanÄ…, w której jest opisywane jakieÅ› wydarzenie lub jedna z postaci z danej spoÅ‚ecznoÅ›ci. Taniec jaki towarzyszy temu stylowi Rumby to gra, w której partnerzy zalotnie starajÄ… siÄ™ wzbudzić w sobie wzajemne zainteresowanie, a zarazem nie pozwalajÄ… zbliżyć siÄ™ za bardzo do siebie. Mężczyzna próbuje w tym taÅ„cu "zaszczepić" ("vacunar") kobietÄ™, wykonujÄ…c odpowiednie ruchy biodrami, przy czym kobieta usiÅ‚uje siÄ™ zakryć, aby uniknąć "zaszczepienia" ("vacunao").

• yambú - wolna rumba, gdzie tancerze robiÄ… ruchy charakterystyczne dla starszych ludzi. Tutaj, w odróżnieniu od guaguancó nie znajdziemy ruchów biodrami majÅ¡cego na celu "zaszczepienia" tancerki. W yambú w części Å›piewanej czÄ™sto siÄ™ wstawia zwrot "en el yambú no se vacuna" - "w yambú siÄ™ nie 'zaszczepia'", żeby zaznaczyć formÄ™ w jakiej powinno siÄ™ taÅ„czyć ten styl. Obecnie yambú praktykuje siÄ™ tylko wÅ›ród profesjonalnych grup tanecznych na Kubie.

[edytuj] Podsumowanie

Rumba to taniec erotyczny w którym dominuje partnerka swoim seksapilem. Partnerka ma uwodzić swojego partnera. Rytm rumby: 2, 3, 4, raz. Rumba jest tańcem latynoamerykańskim. Pochodzi od cha-chy. W turniejach tańca towarzyskiego jest tańczona jako trzecia z pięciu.