Z Wikipedii

Współrzędne: 39°02'11" N 125°43'50" E39.0363889 125.7305556 (Ryugyong Hotel)

Ryugyong Hotel
Ryugyong Hotel
Kraj	Korea Północna
Miasto	Pjongjang
Całkowita wysokość	330 m
Kondygnacje	105
Rozpoczęcie budowy	1987, 2008
Ukończenie budowy	1992 (porzucona)
Inwestor	Ryugyong Hotel Investment and Management Co.

Ryugyong Hotel (Ryu-Gyong Hotel, Yu-Kyung Hotel lub Budynek 105, kor. 류경호텔) to nieukończony wieżowiec hotelowy w Sojang-dong w dzielnicy Pjongjangu Potong-gang w Korei Północnej. Jego nazwa pochodzi od jednej z historycznych nazw miasta – Ryugyong^[1]. Liczący 105 pięter budynek (był pierwszym obiektem poza Nowym Jorkiem i Chicago mającym ich więcej niż 100) przy wysokości 330 m i powierzchni użytkowej 360 000 m² jest najlepiej widocznym budynkiem w panoramie miasta oraz największą konstrukcją w kraju.

Budowa rozpoczęła się w 1987, a zaprzestano jej w 1992. Gdyby został on ukończony w terminie, stałby się 7. pod względem wysokości budynkiem na świecie (obecnie jest 22., jeśli wliczymy go do rankingu ukończonych budynków) oraz najwyższym hotelem świata^[2]. Jeśli kiedykolwiek zostanie oddany do użytku, stanie się drugim najwyższym hotelem świata (po Rose Tower w Dubaju), lecz póki co pozostaje nieukończony i niezamieszkany. Od porzucenia budowy w 1992 do kwietnia 2008, kiedy to po 16 latach przerwy wznowiono prace^[3], pozostawał nietknięty, co dawało mu pierwsze miejsce w rankingu zarówno wysokości, jak i wielkości wśród nieukończonych budynków świata, których budowę przerwano.

[edytuj] Początki

Plan budowy 105-piętrowego hotelu był rzekomo zimnowojenną odpowiedzią na ukończenie przez południowokoreańską firmę prac nad Hotelem Stamford w Singapurze rok wcześniej. Północnokoreańscy przywódcy wyobrażali sobie ten projekt jako kanał dla zachodnich inwestorów chcących wejść na północnokoreański rynek. Powołano specjalną firmę – Ryugyong Hotel Investment and Management Co., mającą przyciągnąć zagraniczny kapitał, mogący wynieść, jak szacowano, 230 milionów dolarów. Reprezentant północnokoreańskiego rządu obiecywał inwestorom warunki nawet nie do końca zgodne z oficjalną ideologią kraju – mieliby oni możliwość otwierania kasyn, klubów nocnych i centrów handlowych, gdyby tylko chcieli to zrobić^[4].

Na decyzję o budowie hotelu mógł też mieć wpływ zwiększony napływ turystów w związku z Igrzyskami Olimpijskimi w Seulu w 1988^[5].

Hotel naniesiono na mapy i umieszczono na znaczkach pocztowych, nim był nawet w połowie ukończony.

[edytuj] Budowa i jej przerwanie

Budowę przypominającego piramidę hotelu rozpoczęła w 1987 firma Baekdu Mountain Architects & Engineers^[6].

Otwarcie dla klientów 3000 pokoi i 7 obrotowych restauracji zaplanowano na czerwiec 1989, na Światowy Festiwal Młodzieży i Studentów, ale problemy z technologią budowlaną i materiałami opóźniły je. Japońskie gazety szacowały koszt budowy na 750 milionów dolarów^[7] – 2% PKB Korei. To ostatnie spowodowało zatrzymanie budowy w 1992, głównie z braku funduszy, a także w związku z problemami z elektrycznością i panującym w kraju głodem^[8].

[edytuj] Obecnie

Żelazobetonowa konstrukcja składa się z trzech skrzydeł o wspólnym wierzchołku, każde z nich ma 100 m długości i 18 m szerokości, kąt rozwarcia wierzchołka wynosi 75°^[9]. Na samej górze znajduje się duża 40-metrowa okrągła struktura zawierająca 8 obrotowych pięter, nad którą góruje 6 ostatnich, nieruchomych poziomów. Żuraw konstrukcyjny wieńczący budynek nigdy nie został usunięty. Hotel otaczają liczne pawilony, ogrody i tarasy.

Na oficjalnych zdjęciach Pjongjangu często pokazuje się budynek oświetlony w nocy, ale jest to tylko i wyłącznie propagandowy fotomontaż^[10][11].

Północnokoreański rząd ciągle próbuje znaleźć inwestora, który za ok. 300 milionów dolarów dokończyłby i zmodernizował hotel. Wydaje się to jednak niemożliwe, z uwagi na stan budowli. Szkielet budynku jest wprawdzie ukończony, ale poza najwyższymi piętrami nie wstawiono okien, nie zamontowano instalacji ani wyposażenia; obiekt nigdy też nie uzyskał certyfikatów bezpieczeństwa. Do budowy użyto cementu niskiej jakości, przez co obecnie konstrukcja ulega szybkiej degradacji. Ze względu na to potencjalny inwestor, gdyby się takowy znalazł, najprawdopodobniej musiałby całkowicie zburzyć istniejącą konstrukcję i postawić ją na nowo.

Hotel jest tak duży, że pozostaje widoczny z praktycznie każdego punktu w mieście, lecz trudno nakłonić któregokolwiek z mieszkańców do rozmowy na jego temat, z uwagi na groźbę represji. Często postrzegany jest jako metafora charakteru państwa północnokoreańskiego. Były reporter CNN Mike Chinoy przyrównał hotel do gigantycznego złogu wapnia na karku Kim Ir Sena. Tak jak hotel, który usunięto z map i znaczków, pozostawał on dobrze widoczny pomimo prób maskowania ze strony władz, takich jak nakaz fotografowania wodza pod dokładnie określonym kątem^[12]..

Magazyn Esquire określił budynek mianem "Najgorszej budowli w historii ludzkości", podkreślając, że rząd Korei wymazał go nawet ze zdjęć. Nazwał całe przedsięwzięcie jego budowy kolosalną ekonomiczną porażką, przyrównując stan hotelu do tego, co mogłoby się stać, gdyby budowę Chicagowskiego John Hancock Center porzucono bez żadnych perspektyw na ukończenie^[13].

Christian Science Monitor nazwał hotel "jednym z najdroższych białych słoni^[14] w historii świata"^[15].

Z upływem czasu do wieżowca przylgnęły takie określenia jak "Hotel Zagłady," "Mroczny Hotel" oraz "Mroczna Piramida"^[16].

Przez długi czas w oficjalnych rejestrach podawano, że budynek ma 300 m wysokości^[17]. Dopiero pomiary przeprowadzone w 2003 przez Council on Tall Buildings and Urban Habitat skorygowały te błędne dane – ostateczną wysokość hotelu oszacowano w 2003 na 330 m.

Dalekosiężne plany mówią o wykorzystaniu hotelu podczas igrzysk olimpijskich, które miałyby być organizowane wspólnie przez obydwa państwa koreańskie.

Przebywający w Korei cudzoziemcy zauważyli, że w kwietniu 2008, po 16 latach przerwy w budowie, egipska firma Orascom Group przystąpiła do odnawiania najwyższych pięter budowli. W oknach remontowanych pięter pojawiły się szyby a na szczycie budynku zamontowano antenę telekomunikacyjną^[18]. Jedna ze spółek podporządkowanych Orascom Group potwierdziła wykorzystanie hotelu w rozbudowywanej infrastrukturze GSM na terenie kraju. Operator planuje, aby sieć mogła obsłużyć początkowo 100000 abonentów^[19]. Obecnie jedynie przedstawiciele władz mogą korzystać z telefonii komórkowej, zwykli obywatele oraz turyści, po krótkim okresie próbnym, utracili tę możliwość w 2002^[20].

[edytuj] W kulturze masowej

• Hotel pełnił rolę kwatery głównej Dong Hwangbo, jednego z przeciwników w grze Mercenaries: Playground of Destruction, wydanej na platformę Playstation 2.

[edytuj] Galeria

Lodowisko w Pjongjangu, w oddali Ryugyong Hotel.

Panorama Pjongjangu z Wieży Dżucze, po prawej Ryugyong Hotel.

Stan na 2005.

Wizualizacja ukończonego hotelu.

[edytuj] Zobacz też

• Architektura Korei

Przypisy

[edytuj] Bibliografia

• www.ryugyonghotel.com
• www.theshapeofdays.com
• www.skyscraperpage.com
• www.emporis.com

[edytuj] Linki zewnętrzne

Zobacz kategorię na Wikimedia Commons:
Ryugyong Hotel

• Ryugyong Hotel w Wikimapii.
• Zdjęcie hotelu w nieco innym ujęciu, niż dostępne na Commons
• Kolejne ujęcie Hotelu
• Projekt zagospodarowania Hotelu

Kategoria:Wieżowce w Korei Północnej Kategoria:Hotele