Fantastyka naukowa - Google

Fantastyka naukowa

Z Wikipedii

(Przekierowano z S-f)
Skocz do: nawigacji, szukaj
Na tę stronę wskazuje przekierowanie ze strony science fiction. Zobacz też: Science Fiction - miesięcznik.

Fantastyka naukowagatunek literacki lub filmowy o fabule osnutej na przewidywanych osiągnięciach nauki i techniki oraz ukazującej ich wpływ na życie jednostki lub społeczeństwa. Razem z fantasy i horrorem, fantastyka naukowa zaliczana jest do fantastyki.

Spis treści

[edytuj] Informacje ogólne

Fantastyka naukowa najczęściej opisuje wydarzenia umiejscowione w przyszłości wobec czasów autora (lecz niekoniecznie!) i opiera się na hipotetycznym rozwoju nauki i techniki. Utwór fantastycznonaukowy zawiera zwykle takie cechy jak: specyficzny typ czasoprzestrzeni, neologizmy związane z rozwojem techniki, kontakt z obcą cywilizacją, podróż w czasie, cudowne lub tragiczne skutki wynalazków technicznych i odkryć naukowych. Najważniejsza jest hipotetyczna zgodność wydarzeń ze współczesnym stanem wiedzy o nauce i technice. Najbardziej charakterystyczne motywy utworów s-f to umiejscowienie akcji w innych galaktykach, zamknięcie jej na pokładzie statku kosmicznego, wędrówka w czasie, kontakt z obcą cywilizacją. Akcja utworów s-f może się jednak również odbywać w całości na naszej planecie w nieznacznie tylko zmodyfikowanych przewidywaniach realiów bliskiej nam przyszłości, czy też w czasie równoległym do naszej rzeczywistości. Bywa także, że spora część akcji toczy się w... przeszłości (jak w Linii Czasu Michaela Crichtona).

[edytuj] Definicja

Arthur C. Clarke we wstępie do swoich dzieł zebranych, napisanym w czerwcu 2000 roku, zadając pytanie Czym właściwie jest fantastyka naukowa? odpowiada: próby zdefiniowania S-F będą kontynuowane tak długo, jak długo ludzie będą pisać prace doktorskie. Zgadza się jednak z definicją jednego z doktorantów, Damona Knighta – fantastyka naukowa to to, na co wskazując mówię: To jest fantastyka naukowa.[1]

Dodatkowo, rozróżniając fantastykę naukową od fantasy, Clarke sugeruje następującą definicję operacyjną:

  • fantastyka naukowa jest tym, co może się wydarzyć – jednak z reguły nie chcielibyśmy tego;
  • fantasy jest tym, co nie jest w stanie się realnie wydarzyć – chociaż zazwyczaj marzymy, żeby się wydarzyło.[1]

[edytuj] Podgatunki

[edytuj] Literatura

Tradycje literatury fantastycznonaukowej sięgają początków XIX w. (Frankenstein Mary Shelley), choć jej prawdziwy początek przypada raczej na lata 60. XIX w. i związany jest z rozwojem zarówno powieści przygodowej, jak i techniki – tu najważniejszym autorem jest Jules Verne: Pięć tygodni w balonie (1863), Wyprawa do wnętrza Ziemi (1864). Dzieje w zasadzie już XX-wieczne otwiera H. G. Wells z Wehikułem czasu (1895) i Wyspą doktora Moreau (1896). Tradycję polskiej s-f stworzył Jerzy Żuławski w trylogii księżycowej: Na srebrnym globie (1903), Zwycięzca (1910), Stara Ziemia (1911).

[edytuj] Najważniejsi polscy twórcy SF

[edytuj] Najważniejsi zagraniczni twórcy SF

[edytuj] Nagrody

[edytuj] Anglojęzyczne

[edytuj] Polskie

[edytuj] Film

Do najważniejszych filmów fantastycznych należą: przede wszystkim Gwiezdne wojny George'a Lucasa, Odyseja kosmiczna 2001 Stanleya Kubricka wraz z Odyseją kosmiczną 2010, na podstawie powieści Arthura C. Clarke'a oraz Łowca androidów (oryg. Blade Runner) Ridleya Scotta na podstawie powieści Philipa K. Dicka. Znanym dziełem jest także rozpoczęty w 1979 roku przez tegoż reżysera cykl Alien. Diuna na podstawie powieści Franka Herberta, Bliskie spotkania III stopnia Stevena Spielberga, Terminator Jamesa Camerona, Matrix w reżyserii braci Wachowskich. Z przeniesionej na ekrany polskiej SF na uwagę zasługuje Solaris Stanisława Lema (wersja rosyjska i amerykańska). W rozwoju filmowej fantastyki ważną rolę odegrały też seriale telewizyjne: Star Trek, Babilon 5, Battlestar Galactica, Cosmos 1999 i Gwiezdne wrota: SG-1 oraz Atlantis.

[edytuj] Najważniejsi zagraniczni twórcy

[edytuj] Malarstwo

SF zainspirowało także wielu grafików i malarzy. Niektórzy niemal wyłącznie poświęcili się kreowaniu świata przyszłości.

[edytuj] Przypisy

  1. 1,0 1,1 A. C. Clarke, The Collected Stories, Gollancz Science Fiction, London 2002, IX.

[edytuj] Zobacz też

[edytuj] Linki zewnętrzne

Commons


"Może ktoś wykorzysta moją osobę"
"Dziennik": Marian Krzaklewski, były przewodniczący "Solidarności" oświadczył, że nie planuje powrotu do polityki. Jak jednak dodaje, możliwe iż wystartuje w wyborach do Parlamentu Europejskiego. Jak mówi, zobaczymy, czy partie będą chciały go wykorzystać w tym celu.
Polskie firmy korzystają z kradzionego sprzętu
"Dziennik": Nawet co trzecia sztuka sprzętu używanego na budowach może pochodzić z kradzieży. Rynek opanowała mafia.
Twardy przeciwnik rządu w Kancelarii Prezydenta
"Rzeczpospolita": Wraz z przyjściem Piotra Kownackiego skończyła się w pałacu prezydenckim era kiepskiej polityki informacyjnej, a członkowie rządu znaleźli twardego przeciwnika. Gazeta prezentuje sylwetkę wiceszefa Kancelarii Prezydenta.
O. Rydzyk: to pomnik solidarności Radia Maryja
"Nasz Dziennik": Jeżeli toruńska inwestycja geotermalna zakończyłaby się sukcesem, to zyski z niej mogłyby wesprzeć Wyższą Szkołę Kultury Społecznej i Medialnej w Toruniu, by nauka w niej była tania lub bezpłatna - mówi dyrektor Radia Maryja o. Tadeusz Rydzyk.
Prezydent może zablokować sztandarowy pomysł PO
"Gazeta Wyborcza": Sztandarowy pomysł PO na edukację - obniżenie wieku szkolnego - jest zagrożony, bo prezydent może zawetować ustawę oświatową. Głowie państwa nie podobają się propozycje decentralizacyjne.
Linki: Strona gwna