Saint-Barthélemy (terytorium) - Google

Saint-Barthélemy (terytorium)

Z Wikipedii

Skocz do: nawigacji, szukaj
Collectivité de Saint-Barthélemy
Saint-Barthélemy
Flaga Saint-Barthélemy
Godło Saint-Barthélemy
Flaga Saint-Barthélemy Godło Saint-Barthélemy
Hymn: La Marseillaise
(Marsylianka)
Położenie Saint-Barthélemy
Język urzędowy francuski
Stolica Gustavia
Status terytorium Zbiorowość zamorska
Zależne od Francji
Głowa terytorium Prezydent Nicolas Sarkozy
w jego imieniu prefekt Dominique Lacroix
Szef rządu prezydent Rady Terytorialnej Bruno Magras
Powierzchnia
 • całkowita

25 km²
Liczba ludności (2007)
 • całkowita 
 • gęstość zaludnienia

6 100
244 osób/km²
Jednostka monetarna euro (EUR, €)
Rok utworzenia wydzielenie z Gwadelupy
22 lutego 2007
Strefa czasowa UTC -4
Domena internetowa .gp
Mapa Saint-Barthélemy

Saint-Barthélemy jest terytorium zależnym Francji leżącym w Małych Antylach zajmującym wyspę o tej samej nazwie oraz kilka mniejszych wysepek. Terytorium zostało utworzone 22 lutego 2007 roku, a do tego czasu było jedną z jednostek administracyjnych wchodzących w skład Gwadelupy. Jako część Gwadelupy, będącej regionem zamorskim Francji, Saint-Barthélemy wchodziło w skład Unii Europejskiej. Administracyjnie Saint-Barthélemy stanowi jedną gminę (commune de Saint-Barthélemy), która w czasach przynależności do Gwadelupy wchodziła w skład okręgu Saint-Martin i Saint-Barthélemy (Arrondissement de Saint-Martin-Saint-Barthélemy).

W referendum, które odbyło się 7 grudnia 2003, 78,71% glosujących (przy ponad 95% frekwencji) opowiedziało się za odłączeniem Saint-Barthélemy od Gwadelupy i utworzeniem osobnego terytorium zależnego. Zgodnie z ustawą przyjętą przez francuski parlament 7 lutego 2007 roku, która weszła w życie 22 lutego 2007, Saint-Barthélemy jest wspólnotą zamorską (collectivité d'outremer) (taki sam status jednocześnie uzyskała inna wyspa wchodząca do 2007 w skład Gwadelupy - Saint-Martin). Saint-Barthélemy, podobnie jak Gwadelupa, pozostaje w składzie Unii Europejskiej.

Stolicą Saint-Barthélemy jest miasto Gustavia mające ok. 3000 mieszkańców.

Wyspa została odkryta w 1493 roku przez Krzysztofa Kolumba i zajęta w imieniu Hiszpanii jako Isla de San Bartolomeo, nie powstało na niej jednak żadne osiedle. W 1648 roku wyspa została zaanektowana przez Francję, lecz już w 1651 roku stałą się ona posiadłością Zakonu Maltańskiego. Do Francji wyspa powraca w 1673 roku i pozostaje w jej władaniu, z krótkimi okresami okupacji brytyjskiej, do roku 1784. 1 czerwca 1784 roku wyspa stała się kolonią Szwecji. Kolejny powrót we władanie Francji nastąpił w 1878 roku, kiedy wyspa stała się częścią Gwadelupy. W 1963 roku Saint-Barthélemy została połączona z francuską częścią wyspy Saint-Martin w jeden okręg administracyjny (arrondissement) Gwadelupy. Stan ten trwał do 21 lutego 2007 roku.

[edytuj] Linki zewnętrzne


Zalążek artykułu To jest tylko zalążek artykułu związanego z Ameryką Północną. Jeśli potrafisz, rozbuduj go.



Karadżić odwołał się od ekstradycji
Adwokat Radovana Karadżicia wysłał w piątek do sądu w Belgradzie odwołanie od decyzji o ekstradycji do trybunału ONZ byłego przywódcy Serbów bośniackich - podał w sobotę serbski dziennik "Politika". Termin złożenia odwołania minął o północy.
Włosi drżą przed imigrantami
Stały napływ nielegalnych imigrantów nie na żarty przestraszył włoski rząd. W związku z tym, tamtejsze władze ogłosiły w piątek stan kryzysowy na terenie całego kraju.
Uczył studentów jak godnie umierać
Zmarł Randy Pausch, niezwykły wykładowca amerykańskiego uniwersytetu, który przekonywał swoich studentów, że umieranie nie jest tragedią. Chory na raka naukowiec zyskał popularność dzięki opublikowanemu w internecie wykładowi, podczas którego robił pompki i śmiał się ze zbliżającej śmierci.
Z maczetami na uchodźców
23 osoby zostały ranne po tym, jak kilkudziesięciu mężczyzn zaatakowało mieszkańców ośrodka dla uchodźców w Norwegii. Napastnicy mieli przy sobie metalowe pręty i maczety.
Setki osób uciekają przed powodzią
Ponad 300 osób zostało ewakuowanych po tym, jak ulewne deszcze spowodowały powodzie w północno-wschodniej Rumunii. Woda uszkodziła drogi, mosty i linie energetyczne.
Linki: Strona gwna