Salome III - Google

Salome III

Z Wikipedii

Skocz do: nawigacji, szukaj
Salome

Salomé, Henri Regnault
Urodzona poczÄ…tek I wieku
Zmarła po 92
Galeria w Wikimedia Commons
Maurycy Gottlieb, 1879
Maurycy Gottlieb, 1879
Henry Lévy
Henry Lévy
"Salome" - Gustave'a Moreau z 1876
"Salome" - Gustave'a Moreau z 1876
"Salome z głową Jana Chrzciciela" - Tycjan
"Salome z głową Jana Chrzciciela" - Tycjan

Salome (zm. po 92) - przedstawicielka dynastii herodiańskiej. Wnuczka Heroda Wielkiego. Córka Heroda III i Herodiady. Znana głównie z roli, jaką odegrała przy śmierci Jana Chrzciciela - zachwycony tańcem Salome Herod Antypas, tetrarcha Galilei i Perei, obiecał spełnić każde jej życzenie, a ta zażądała głowy żydowskiego proroka.

Salome poślubiła swojego stryja Filipa, tetrarchę Batanei, Gaulanitydy, Trachonu i Paneas. Owdowiała w 34 roku. Zapewne w 53 roku poślubiła swojego innego krewnego Arystobula. W 54 roku została królową Armenii Mniejszej, a w 72/73 królową Chalkis.

Udział Salome w śmierci Jana Chrzciciela stał się popularnym tematem w malarstwie i literaturze.

Spis treści

[edytuj] Wywód genealogiczny

4. Herod Wielki
      
    2. Herod III
5. Mariamme II
        
      1. Salome
6. Arystobul I    
    3. Herodiada
    
7. Berenika I      
 

[edytuj] Losy do ślubu matki z Herodem Antypasem

Była córką Heroda III (Heroda Boethosa, Heroda z Rzymu, Heroda Filipa I) i jego żony Herodiady. Jej dziadem ze strony ojca i pradziadem ze strony matki był Herod Wielki. Dokładna data urodzenia Salome nie jest znana. Badacze sądzą, że przyszła na świat prawdopodobnie na początku I wieku[1].

Jej matka porzuciła męża i między jesienią 27 a wiosną 30 roku poślubiła swojego stryja i szwagra - Heroda Antypasa, tetrarchę Galilei i Perei. Salome zamieszkała z matką i ojczymem.

[edytuj] Rola przy śmierci Jana Chrzciciela

Kiedy oczarowany jej tańcem ojczym, Herod Antypas, przyrzekł spełnić każde jej życzenie, za namową matki Salome zażądała głowy Jana Chrzciciela, którą podano jej na tacy. Motyw Salome pojawia się często w malarstwie, muzyce i w literaturze jako biblijny motyw odnoszący się do krwawego erotyzmu i mrocznej zmysłowości.

[edytuj] Dalsze losy

Później wyszła za mąż za swojego krewnego Filipa, tetrarchę Batanei, Gaulanitydy, Trachonu i Paneas. Owdowiała w 34 roku.

Krótko po 50 roku Salome poślubiła swojego kuzyna - Arystobula, syna nieżyjącego wówczas Heroda, króla Chalkis. Arystobul w tym czasie przebywał w Rzymie, dlatego sądzi się, że jego ślub mógł zbiec się z małżeństwem cesarza Nerona i Oktawii, którzy pobrali się w 53 roku[2]. Istnieje hipoteza według której żoną Arystobula została nie Salome III, ale nieznana bliżej Salome, córka Heroda Antypasa. Opiera się na założeniu, że Arystobul nie poślubiłby kobiety około pięćdziesięcioletniej i nie miał z nią trzech synów. Z drugiej strony wskazuje się, że źródła wyraźnie określają żonę Arystobula, a data narodzenia Salome nie jest dokładnie znana[3].

Pod koniec 54 roku Salome została królową Armenii Mniejszej, ponieważ cesarz Neron nadał to królestwo jej mężowi Arystobulowi. Zachowały się monety przedstawiające Salome jako królową Armenii. Datowane są na "Rok 3", czyli 56/57; wizerunek żydowskiej księżniczki znajdował się na rewersie.

W połowie 71 roku Arystobul utracił Armenię Mniejszą, otrzymując w zamian Chalkis, dawniej należące do jego ojca. W ten sposób Salome została królową Chalkis.

Salome z małżeństwa z Arystobulem miała trzech synów: Heroda VII, Agryppę IV i Arystobula IV.

[edytuj] Salome w literaturze pięknej

Salome pojawia siÄ™ w takich utworach literackich jak:

Przypisy

  1. ↑ Zob. J. Ciecieląg, Polityczne dziedzictwo Heroda Wielkiego, s. 132.
  2. ↑ J. Ciecieląg, Polityczne dziedzictwo Heroda Wielkiego, s. 157.
  3. ↑ Hipoteza greckiego badacza N. Kokkinosa; zob. J. Ciecieląg, Polityczne dziedzictwo Heroda Wielkiego, s. 157.

[edytuj] Bibliografia

  • Bocian M., Leksykon postaci biblijnych, Kraków 1995, ISBN 83-7006-393-4, s. 456-459.
  • Bosak P. C., Postacie Nowego Testamentu. SÅ‚ownik-konkordancja, PoznaÅ„-Pelplin 1996, s. 624-625.
  • CiecielÄ…g J., Polityczne dziedzictwo Heroda Wielkiego. Palestyna w epoce rzymsko-herodiaÅ„skiej, Kraków 2002, wg indeksu.
  • Gnilka J., Jezus z Nazaretu. OrÄ™dzie i życie, Kraków 1997, ISBN 83-7006-431-0, s. 53.

MŚ wojskowych w maratonie: "złoto" Draczyńskiego
Adam Draczyński (WKS Grunwald Poznań) rekordem życiowym 2:12.21 zdobył we włoskim Carpi (prowincja Modena) złoty medal mistrzostw świata wojskowych w maratonie. W klasyfikacji drużynowej Polska zajęła pierwsze miejsce przed Włochami i Katarem.
Trenerzy koszykarzy Słupska i Wałbrzycha stracili posady
Kolejni trenerzy w ekstraklasie koszykarzy pożegnali się z pracą po zaledwie pięciu kolejkach meczów. W Słupsku działacze Energi Czarnych rozwiązali za porozumieniem stron kontrakt z Ukraińcem Andrejem Podkowyrowem, w Wałbrzychu do dymisji podał się trener Victorii Górnika Jerzy Chudeusz.
Pracowita jesień Rafała Murawskiego
Występy w reprezentacji Polski oraz Lechu Poznań w Pucharze UEFA i krajowych rozgrywkach - tak wygląda piłkarska jesień Rafała Murawskiego. - Nigdy nie miałem tak pracowitej rundy, a to dopiero początek - przyznał 27-letni pomocnik.
Komplikuje siÄ™ sytuacja Kuszczaka w MU?
Jak podają hiszpańskie media, menedżer Manchester United, Alex Ferguson, zamierza sprowadzić na Old Trafford bramkarza Valladolid 19-letniego Sergio Asenjo. Drugim bramkarzem MU jest Tomasz Kuszczak.
Słowaczki najgroźniejszym rywalem Polek
- Słowacja wydaje się być najgroźniejszym rywalem w preeliminacjach do mistrzostw świata 2009 - uważa nowy trener reprezentacji piłkarek ręcznych Krzysztof Przybylski. Turniej kwalifikacyjny odbędzie się w dniach 25-30 listopada w Dąbrowie Górniczej.
Linki: Strona g³ówna