Salon Królestw - Google

Salon Królestw

Z Wikipedii

Skocz do: nawigacji, szukaj
Muzeum Wojska w Madrycie
Muzeum Wojska w Madrycie

Salon Królestw (hiszp. Salón de Reinos), dawna sala tronowa pałacu Buen Retiro w Madrycie, mieszcząca obecnie część ekspozycji Museo del Ejército (Muzeum Wojska).

Jej dekoracja w latach 30. XVII w. ma doniosłe znaczenie dla historii sztuki, gdyż uczestniczyli w niej najwięksi artyści hiszpańskiego Złotego Wieku, jak Diego Velázquez, czy Francisco de Zurbarán.

Spis treści

[edytuj] Historia

Portret konny króla Filipa IV
Portret konny króla Filipa IV
Portret konny infanta Baltasara Carlosa
Portret konny infanta Baltasara Carlosa
Portret konny króla Filipa III
Portret konny króla Filipa III
Kapitulacja Bredy
Kapitulacja Bredy
Zdobycie Rheinfelden
Zdobycie Rheinfelden
Ocalenie Genui przez drugiego markiza de Santa Cruz
Ocalenie Genui przez drugiego markiza de Santa Cruz
Obrona Kadyksu przed Anglikami
Obrona Kadyksu przed Anglikami
Zgładzenie hydry lernejskiej
Zgładzenie hydry lernejskiej
Zabicie lwa nemejskiego
Zabicie lwa nemejskiego
Śmierć Herkulesa
Śmierć Herkulesa

Salon Królestw zbudowano w latach 1630-1633. Wziął on swą nazwę od 24 herbów[1] królestw wchodzących w skład monarchii hiszpańskiej w czasach panowania Filipa IV namalowanych na sklepieniu sali. Sala zajmowała znaczną przestrzeń północnego skrzydła pałacu Buen Retiro[2] o wymiarach 34,6 x 10 m.

Do dekoracji tejże sali przywiązywano ogromne znaczenie z uwagi na to, że służyła ona jako sala tronowa i jako taka miała do spełnienia pewną funkcję prestiżową i psychologiczną. Chodziło o wywołanie odpowiedniego wrażenia na ambasadorach państw ościennych i innych osób uczestniczących w oficjalnych audiencjach u władcy największego ówczesnego imperium. Do ozdobienia Salonu Królestw król zaangażował znakomitych artystów hiszpańskich Velázqueza, Zurbarána, Antonio de Peredę, Juana Bautistę Maíno, Eugenio Cajésa, Félixa Castelo, oraz dwóch Włochów Juseppe Leonardo i Vicente Carducho (Vincenzo Carducci).

Ściany zakryto niemal w całości obrazami sztalugowymi przedstawiającymi sukcesy militarne Hiszpanii oraz portretami członków rodziny królewskiej. Dłuższe boki prostokątnej sali poświęcono tematyce wojennej umieszczając tam 12 obrazów ukazujących bitwy wygrane przez wojska Filipa IV w początkach panowania. Każdy z tych obrazów namalował inny artysta. Pomiędzy nimi, nad oknami, zawieszono 10 obrazów przedstawiających czyny Herkulesa autorstwa Zurbarána. Tematyka również nie była przypadkowa, gdyż Habsburgowie uważali się za potomków tego mitycznego herosa. Krótsze południową i północną ścianę sali udekorowano obrazami autorstwa ulubionego malarza królewskiego Diego Velázqueza. Na ścianie północnej pomiędzy tronem królewskim ulokowano konne portrety rodziców króla Filipa IV - Filipa III i Małgorzaty Austriaczki, na ścianie przeciwnej, co w zamierzeniu miało dodatkowy efekt psychologiczny dla osób wychodzących z sali, ulokowano konne portrety króla Filipa IV i jego żony Elżbiety Burbon oraz nad wejściem (stąd charakterystyczna forma przestawionej postaci) portret następcy tronu Baltasara Carlosa - symbolizujące dziedziczność monarchii i kontynuację dynastii.

[edytuj] Herby

Uzupełnienie ideowej dekoracji sali stanowiły 24 herby królestw, których dziedzicznym lub tytularnym władcą był Filip IV:

Ponadto Filip IV nosił tytuł Arcyksięcia Austrii, księcia Burgundii, Brabantu i Mediolanu, hrabiego Habsburga, Flandrii, Tyrolu i Barcelony, Pana Vizcayi i Moliny.

[edytuj] Obrazy w Salonie Królestw

[edytuj] Ściana południowa (wejście)

[edytuj] Ściana północna (tron królewski)

Obraz autorstwa Diego Velázqueza, olej na płótnie (300 x 314 cm). Museo del Prado.

Obraz autorstwa Diego Velázqueza, olej na płótnie (297 x 309 cm). Museo del Prado.

[edytuj] Åšciana wschodnia

Obraz autorstwa Juana Bautisty Maíno, olej na płótnie (290 x 370 cm). Museo del Prado.

  • Ocalenie Genui przez drugiego markiza de Santa Cruz.

Obraz autorstwa Antonio de Pereda y Salgado, olej na płótnie (290 x 370 cm). Museo del Prado.

Obraz autorstwa Vicente Carducho, olej na płótnie (297 x 365 cm). Museo del Prado.

Obraz autorstwa Juseppe Leonardo, olej na płótnie (307 x 381 cm). Museo del Prado.

Obraz autorstwa Diego Velázqueza, olej na płótnie (307 x 367 cm). Museo del Prado.

Obraz autorstwa Francisco de Zurbarána, olej na płótnie (302 x 323 cm). Museo del Prado.

Nad oknami rozlokowano 5 obrazów Zurbarána przedstawiających czyny Herkulesa:

[edytuj] Åšciana Zachodnia

Obraz autorstwa Félixa Castelo, olej na płótnie. Museo del Prado.

Obraz autorstwa Eugenio Cajésa, olej na płótnie (290 x 344 cm). Museo del Prado.

Obraz autorstwa Vicente Carducho, olej na płótnie. Museo del Prado.

Obraz autorstwa Vicente Carducho, olej na płótnie. Museo del Prado.

Nad oknami rozlokowano 5 obrazów Zurbarána przedstawiających czyny Herkulesa:

[edytuj] Grafiki na stronach zewnętrznych

  1. ↑ http://cvc.cervantes.es/actcult/salon_reinos/imatges/salon.jpg
  2. ↑ http://www.tu-dresden.de/phfikm/Kunstgeschichtefinal/spanien/velazquez/J0168m.jpg

[edytuj] Linki zewnętrzne


Powódź na Podkarpaciu - zginął 35-latek
Z powodu intensywnych opadów deszczu i burz, które przeszły nad powiatem bieszczadzkim (Podkarpackie) i wezbrania lokalnych potoków powyżej zbiornika wodnego w Solinie, tamtejszy starosta wprowadził wieczorem alarmy powodziowe dla gmin: Lutowiska i Czarna.
"Rozgrywającym ws. ustawy medialnej była lewica"
Platforma Obywatelska prowadziła arogancką politykę w zakresie ustawy medialnej w stosunku do SLD - twierdzi poseł niezrzeszony Maciej Płażyński.
Lubelskie: pogotowie przeciwpowodziowe
Wisła w Annopolu (Lubelskie) przekroczyła po południu stan alarmowy o 4 cm. W niżej położonych Puławach, poziom wody w rzece zbliżył się do stanu ostrzegawczego.
Lepper o Sejmie: to żenujące, kompromitacja
Andrzej Lepper, przewodniczący Samoobrony oświadczył w Olsztynie, że to, co dzieje się w Sejmie "jest żenujące", a "kłótnia między rządem, a pałacem prezydenckim kompromituje Polskę w oczach świata".
"Nie prowadzimy nagonki na Kurskiego i Wassermanna"
"Gazeta Wyborcza" nie prowadzi nagonki na posłów PiS Jacka Kurskiego i Zbigniewa Wassermanna. Wydaje się, że wyroki w procesach między "Gazetą" a nimi były sprawiedliwe - uważa z-ca redaktora naczelnego "Gazety" Piotr Pacewicz.
Linki: Strona g³ówna