Z Wikipedii

Samojedzi (1914)

Zimowy strój Samojedów

Samojedzi - zbiorcza nazwa kilku autochtonicznych narodów zamieszkujących północno-zachodnią Syberię (Rosja), używających języków z grupy samojedzkiej, należącej do rodziny uralskiej. Ludy te mają własne okręgi autonomiczne: Nieniecki i Jamalsko-Nieniecki.

Do Samojedów zaliczają się następujące, istniejące do dziś narody:

• Nieńcy (dawniej: Samojedzi, Juraci) (41.302 osoby)
• Eńcy (dawniej: Jenisej-Samojedzi) (237 osób)
• Nganasanie (dawniej: Tawgijczycy, Tawgi-Samojedzi) (834 osoby)
• Selkupowie (dawniej: Ostiak-Samojedzi) (4.249 osób)

Spośród wymarłych narodów samojedzkich najdłużej, do XX w. przetrwali Kamasyńcy (Południowi Samojedzi).

Dawniej nazwa Samojedzi oznaczała zarówno ową grupę narodów, jak i samych tylko Nieńców, będących najliczniejszym i najlepiej znanym (z powodu względnej bliskości geograficznej) ludem z tej grupy. To drugie znaczenie słowa Samojedzi jest obecnie rzadko spotykane.

[edytuj] Etnogeneza

Pochodzenie narodów grupy samojedzkiej nie jest jasne i na ten temat wykształciło się kilka hipotez.

Narody samojedzkie zamieszkiwały znacznie większe niż obecnie obszary, nie tylko na północnej, ale i w południowej Syberii. Ludy południowosyberyjskie (m.in. Kamasyńcy w wyniku sąsiedztwa ludów tureckich aż do XIX w. podlegały systematycznej turkizacji w wyniku której zatraciły swe języki i obecnie wchodzą w skład grup narodowościowych pochodzenia tureckiego.

To właśnie, wg najbardziej rozpowszechnionych teorii, południowa Syberia była ojczyzną Samojedów i stamtąd rozprzestrzenili się oni w położone bardziej na północ rejony.

[edytuj] Zobacz też

• języki samojedzkie