Z Wikipedii

sekretna korespondencja przechowywana była w biurku króla Bureau du Roi, do którego klucz Ludwik XV nosił wciąż przy sobie

Sekret króla (fr. Secret du Roi), zwany także czarnym gabinetem - to tajny gabinet króla Francji Ludwika XV, realizujący cele polityki zagranicznej Francji w Europie Wschodniej w latach 1745-1774.

Powstał jako kanał poufnej komunikacji z państwami, z którymi Francja prowadziła wojnę (wojna o sukcesję austriacką), dla uniknięcia konfliktu z jej aliantami. Warto podkreślić, że nawet sami ministrowie francuscy nic o nim nie wiedzieli, a jego istnienie ujawniono na tydzień przed śmiercią króla.

W 1747 tą drogą Ludwik XV bezskutecznie próbował wynegocjować z Augustem III zrzeczenie się korony Polski na rzecz Ludwika Franciszka, księcia Conti, co Francja miała zrekompensować Saksonii, przyznając jej nabytki terytorialne w Rzeszy. Plany te były brane pod uwagę jeszcze do 1755.

Do słynnych agentów Sekretu należeli: Chevalier d'Eon, Pierre de Beaumarchais, Charles Théveneau de Morande i Louis de Noailles.

Prekursorzy Sekretu Jacques-Joachim Trotti, markiz de La Chétardie i osobisty lekarz carycy Elżbiety Piotrownej Jean Armand de Lestocqe zorganizowali w 1741 roku pałacowy zamach stanu w Petersburgu.

Sam tajny gabinet zatrudniał 32 oddanych pracowników.

[edytuj] Szefowie sekretu króla

1. Ludwik Franciszek Burbon-Conti, w latach 1745-1755
2. Charles François de Broglie, jego następca
3. Jean-Pierre Tercier, współprzewodniczący do 1767
4. Charles de Beaumont

[edytuj] Literatura

• Hamish Scott, Brendan Simms. Cultures of Power in Europe During the Long Eighteenth Century. Cambridge University Press, 2007, s. 307-308.