Z Wikipedii

Semiwegetarianizm (semi - łac. pół) - odmiana diety ograniczającej spożycie mięsa, zbliżona do diety wegetariańskiej, różniąca się od niej zasadniczo spożywaniem niektórych rodzajów mięsa - drobiu, ryb i innych uważanych za zdrowsze. Dozwolone jest również spożywanie jaj, miodu i mleka wraz z jego przetworami. Semiwegetarianizm znacznie ogranicza ilość mięsa w diecie. Z reguły wyłącza zupełnie mięso czerwone (wieprzowinę i wołowinę), a dopuszcza mięso białe (drób i ryby). Jest uznawany za optymalną dietę zarówno dla dzieci i młodzieży, jak i osób dorosłych.

Liczne badania naukowe dowodzą, iż dieta wegetariańska zmniejsza ryzyko zachorowania na raka (o ok. 40%) i na chorobę wieńcową (30 %). O blisko 20% zmniejsza prawdopodobieństwo przedwczesnej śmierci. Semiwegetarianizm (obok laktoowowegetarianizmu) jest uznawany za najzdrowszą z diet. W przeciwieństwie do jadłospisu wegan, pozwala na dostarczenie organizmowi wit. B12, (którą organizm otrzymuje jedynie z pożywienia).

• Często bywa etapem przejściowym pomiędzy jedzeniem potraw mięsnych, a wegetarianizmem.
• Uzasadnieniem takiej diety są często względy zdrowotne.

Odmianami semiwegetarianizmu są pollowegetarianizm (wyłączenie z diety mięsa oprócz drobiowego) oraz ichtiwegetarianizm zwany również peskowegetarianizmem (wyłączający z diety mięsa, a pozostawiający jedynie ryby).

Przez niektóre źródła semiwegetarianizm określany jest jako rodzaj diety wegetariańskiej, jednak jest to zasadniczy błąd, gdyż zgodnie z logiką nie można być pół-wegetarianinem - bo albo się spożywa mięso, albo nie. Termin semiwegetarianizm został wymyślony przez dietetyków, jednak z wegetarianizmem jako sposobem odżywiania i życia (filozofia wegetariańska) ma niewiele wspólnego.

[edytuj] Zobacz też

• Fleksitarianizm