Z Wikipedii

Serż Sarkisjan ur. 30 czerwca 1954
Prezydent Armenii
Okres urzędowania	od 9 kwietnia 2008
Przynależność polityczna	Republikańska Partia Armenii
Poprzednik	Robert Koczarian
Premier Armenii
Przynależność polityczna	Republikańska Partia Armenii
Okres urzędowania	od 2 kwietnia 2007 do 9 kwietnia 2008
Poprzednik	Andranik Markarian
Następca	Tigran Sarkisjan

Serż Sarkisjan (orm. Սերժ Սարգսյան, ur. 30 czerwca 1954 w Stepanakercie w Górskim Karabachu) – ormiański polityk, działacz społeczności ormiańskiej w Górskim Karabachu, działacz państwowy w niepodległej Armenii, dwukrotny minister obrony, minister spraw wewnętrznych i bezpieczeństwa narodowego, szef administracji prezydenta, premier Armenii od 26 marca 2007 do 9 kwietnia 2008, lider Republikańskiej Partii Armenii. Zwycięzca wyborów prezydenckich 19 lutego 2008. Od 9 kwietnia 2008 prezydent Armenii.

[edytuj] Biografia

Wychowywał się w Stepanakercie, stolicy Górskiego Karabachu (wówczas obwodu autonomicznego w granicach Azerbejdżańskiej SRR. W 1971 podjął studia na Uniwersytecie Państwowym w Erywaniu. W latach 1973-1974 odbył służbę wojskową w Armii Radzieckiej. Studia filologiczne na Uniwersytecie w Erywaniu ukończył w 1979. W trakcie studiów, w latach 1975-1979 pracował jako robotnik w fabryce elektrotechnicznej w Erewaniu.

Po powrocie do Karabachu podjął działalność w strukturach partyjnych. Od 1979 był etatowym pracownikiem Komitetu Miejskiego Komsomołu w Stepanakercie: kierownikiem wydziału, II sekretarzem, a w latach 1983-1985 I sekretarzem KM Komsomołu. Kierował również wydziałem propagandy i agitacji w Komitecie Miejskim w Stepanakercie, a od 1985 był asystentem I sekretarza Komitetu Obwodowego KPZR w Górskim Karabachu.

Pod koniec lat 80. związał się z lokalnym ruchem ormiańskim, którego celem było wyłączenie Karabachu z granic Azerbejdżańskiej SRR i zjednoczenie z Armenią. Był bliskim współpracownikiem jednego z przywódców ruchu – Roberta Koczariana. Na przełomie lat 80. i 90. nastąpiła eskalacja konfliktu między Ormianami i Azerami w Górskim Karabachu. Sarkisjan stał w latach 1989-1993 na czele Komitetu Sił Samoobrony Górskiego Karabachu. W 1990 został wybrany do Rady Najwyższej Armenii, a w 1991 do Rady Najwyższej Republiki Górskiego Karabachu. W latach 1992-1993 pełnił obowiązki ministra obrony republiki karabachskiej. Na czele władz Karabachu stał w tym samym czasie Robert Koczarian. Kierowane przez Sarkisjana siły zbrojne odniosły wówczas szereg sukcesów militarnych w zmaganiach z wojskiem Azerbejdżanu.

W uznaniu zasług odniesionych w trakcie wojny w Karabachu, w 1993 prezydent Armenii Lewon Ter-Petrosjan mianował Sarkijana ministrem obrony w rządzie Republiki Armenii. Dwa lata później Sarkisjan stanął na czele Zarządu ds. Bezpieczeństwa Narodowego. W 1996 został szefem nowoutworzonego resortu spraw wewnętrznych i bezpieczeństwa narodowego (MSWiBN). Zachował stanowisko w rządzie pod kierownictwem Koczariana, powołanego na premiera w marcu 1997. Po rezygnacji Ter-Petrosjana z funkcji prezydenta w 1998 Sarkisjan poparł kandydaturę Koczariana w wyborach prezydenckich. Latem 1999 po rozdzieleniu MSWiBN Sarkisjan został ministrem bezpieczeństwa narodowego. Podał się do dymisji po ataku terrorystów w budynku parlamentu ormiańskiego, do którego doszło 27 października 1999. W jego wyniku zginęli m.in. premier Wazgen Sarkisjan i przewodniczący parlamentu Karen Demirczjan.

W listopadzie 1999 prezydent Koczarian powołał Sarkisjana na szefa swojej administracji i sekretarza Rady Bezpieczeństwa Narodowego. W maju 2000 Sarkisjan, zachowując stanowisko sekretarza RBN, objął funkcję ministra obrony w rządzie Andranika Markarjana. W 2003 kierował sztabem wyborczym Koczariana w wyborach prezydenckich. Wstąpił również do proprezydenckiej Republikańskiej Partii Armenii. Po śmierci premiera Markariana objął 26 marca 2007 funkcję p.o. premiera. 2 kwietnia 2007 został zatwierdzony przez parlament na stanowisku szefa rządu. Jednocześnie zrezygnował ze stanowiska szefa resortu obrony.

Mając m.in. poparcie Koczariana udzielone mu jesienią 2007 wystartował w wyborach prezydenckich, które odbyły się 19 lutego 2008. Według ostatecznych wyników ogłoszonych 25 lutego przez Centralną Komisję Wyborczą, Sarkisjan zdobył ponad 862 369 głosów (52,82%), co dało mu zwycięstwo już w I turze^[1]. Przedstawiciele opozycji nie uznali wyników, protestując przeciwko nieprawidłowościom, do których miało dojść w trakcie wyborów^[2].

9 kwietnia 2008 oficjalnie objął urząd prezydenta Armenii^[3].

Sarkisjan jest właścicielem dużego majątku, pochodzącego głównie z importu ropu naftowej do Armenii. Jest żonaty, ma dwoje dzieci.

Przypisy

[edytuj] Linki zewnętrzne

• Oficjalna strona prezydenta Republiki Armenii (hy)(en)(ru)
• Serż Sarkisjan w Lentapedii (ru)

p • d • e

Premierzy Armenii

Armenia Przedwojenna
Hovhannes Qajaznuni • Aleksander Khatisyan • Hamo Ohanjanyan • Simon Vratsian

Armeńska SRR
Alexandr Myasnikyan • Sargis Lukasin • Sargis Hmbardzumian • Sahak Ter-Gabrielian • Abraham Guloian • Aram Piruzian • Aghasi Sargsian • Anton Qochinian • Badal Muradian • Grigor Arzumanian • Fadey Sargsian • Władimir Margariants

Niepodległa Armenia
Wazgen Manukian • Gagik Arutiunian • Chosrow Arutiunian • Hrant Bagratian • Armen Sarkisjan • Robert Koczarian • Armen Darbinian • Wazgen Sarkisjan • Aram Sarkisjan • Andranik Markarian • Serż Sarkisjan • Tigran Sarkisjan

 

p • d • e

Prezydenci Armenii

Lewon Ter-Petrosjan • Robert Koczarian • Serż Sarkisjan

 

p • d • e

Szefowie państw i rządów Azji

Szefowie państw

Afganistan¹ • Arabia Saudyjska¹ • Armenia • Azerbejdżan • Bahrajn • Bangladesz • Bhutan • Birma • Brunei¹ • Chiny • Cypr¹ • Filipiny¹ • Gruzja • Indie • Indonezja¹ • Irak • Iran¹ • Izrael • Japonia • Jemen • Jordania • Kambodża • Katar • Kazachstan • Kirgistan • Korea Południowa • Korea Północna • Kuwejt • Laos • Liban • Malediwy¹ • Malezja • Mongolia • Nepal • Oman¹ • Pakistan • Rosja • Singapur • Sri Lanka • Syria • Tadżykistan • Tajlandia • Timor Wschodni • Turcja • Turkmenistan¹ • Uzbekistan • Wietnam • Zjednoczone Emiraty Arabskie

Państwa nieuznawane: Abchazja • Cypr Północny • Górski Karabach • Ilam¹ • Osetia Południowa • Palestyna • Republika Chińska (Tajwan)

Szefowie rządów

Armenia • Azerbejdżan • Bahrajn • Bangladesz • Bhutan • Birma • Chiny • Gruzja • Indie • Irak • Izrael • Japonia • Jemen • Jordania • Kambodża • Katar • Kazachstan • Kirgistan • Korea Południowa • Korea Północna • Kuwejt • Laos • Liban • Malezja • Mongolia • Nepal • Pakistan • Rosja • Singapur • Sri Lanka • Syria • Tadżykistan • Tajlandia • Timor Wschodni • Turcja • Uzbekistan • Wietnam • Zjednoczone Emiraty Arabskie

Państwa nieuznawane: Abchazja • Cypr Północny • Górski Karabach • Osetia Południowa • Palestyna • Republika Chińska (Tajwan)
¹Prezydent pełni równocześnie funkcję szefa rządu