Z Wikipedii

Polski żarowy silnik modelarski Super Sokół 3 konstrukcji St.Górskiego.

Silnik żarowy to silnik spalinowy wykorzystujący do zapłonu wysokie ciśnienie i “żarzącą” się świecę.

Zazwyczaj określenie silnik żarowy oznacza dwusuwowe silniki modelarskie.

Silniki te pracują na wysoko oktanowym paliwie np.80% metanol 10% nitrometan i 10% olej syntetyczny.

Przy zapłonie silnika żarowego należy podłączyć świecę żarową do prądu o napięciu 1,5 wolta, rozruszyć silnik i następnie przy równej pracy odłączyć świecę od prądu.

Istnieją dwa zasadniczo różniące się rodzaje silników żarowych:

1. Silnik z gruszką żarową o budowie zbliżonej do silnika średnioprężnego. Konstrukcja historyczna, stosowana w silnikach stacjonarnych i niektórych ciągników np. w pierwszym, powojennym, polskim ciągniku rolniczym Ursus C-45.
2. Silnik modelarski ze świecą żarową o budowie silnika gaźnikowego, w którym świecę zapłonową z iskrą zastąpiono świecą żarową.

Zastosowanie gruszki żarowej pozwala zmniejszyć stopień sprężania oraz spalać gorsze gatunki paliwa - np. nafty. Obniżenie stopnia sprężania upraszcza wykonanie silnika. W dużych silnikach rozgrzana powierzchnia ułatwia odparowanie i zapłon paliwa, co pozwala zastosować prostą i tanią aparaturę paliwową. Duże silniki żarowe wyszły z użycia ze względu na niską sprawność i skomplikowane przygotowanie do rozruchu, natomiast zapłon żarowy jest nadal stosowany w silnikach modelarskich.

• Zobacz też: Patataj