Z Wikipedii

skolecyt

Skolecyt – minerał z gromady krzemianow, zaliczany do grupy zeolitów. Minerał pospolity i szeroko rozpowszechniony.

Nazwa pochodzi od gr. skolex = robak, (skoliaxo = krzywić się) i nawiązuje do zachowania tego minerału w płomieniu dmuchawy, w którym wzdyma się, krzywi i wykręca.

[edytuj] Właściwości:

• Wzór chemiczny: Ca[ Al ₂Si₃O₁₀] x 3 H ₂ O – uwodniony glinokrzemian wapnia.
• Układ krystalograficzny: jednoskośny
• Twardość: 5-5,5
• Gęstość: 2,2-2,3
• Rysa: biała
• Barwa: biała, szara, żółtawa, , bywa bezbarwny
• Przełam: nierówny, muszlowy
• Połysk: szklisty (na ścianach), perłowy (na powierzchni łupliwości)
• Łupliwość: wyraźna

Tworzy kryształy słupkowe, pręcikowe, igiełkowe i włosowe. Często występują zbliźniaczenia i podłużne prążkowanie zgodne z wydłużenie słupa. Występuje w skupieniach zbitych, włóknistych, promienistych, wachlarzowatych. Najpiękniejsze kryształy występują w druzach w formie szczotek krystalicznych. Podobny jest do natrolitu. Jest kruchy, przezroczysty; współwystępuje z apofyllitem, stilbitem, heulandytem, laumontytem.

[edytuj] Występowanie:

Minerał wtórny, hydrotermalny i postwulkaniczny. Występuje w pustkach bazaltów i fojalitów także granitów i ipegmatytów.

Miejsca występowania: Islandia, Wyspy Owcze, Szkocja, okolice Wezuwiusza – Włochy, Rosja – Ural, Indie – oklice Bombaju, USA – Kolorado, Kalifornia, Brazylia.

W Polsce - spotykany na Dolnym Śląsku w rejonie Strzegomia (okolice Żółkiewka, Czernicy, Zimnika). Znany i spotykany jest także w Dolinie Wielickiej (Tatry).

[edytuj] Zastosowanie:

• ma znaczenie naukowe
• bardzo ceniony przez kolekcjonerów

[edytuj] Bibliografia:

• W. Schumann – Minerały świata – O. Wyd. ”Alma - Press” 2003r.
• J.Bauer – Przewodnik Skały i minerały – Wyd. Multico 1997r.

Zobacz też: zeolit

   

Zobacz galerię na Wikimedia Commons:
Skolecyt