Z Wikipedii

Socjalizacja (łac. socialis = społeczny) to proces (oraz rezultat tego procesu) nabywania przez jednostkę systemu wartości, norm oraz wzorów zachowań, obowiązujących w danej zbiorowości. Socjalizacja trwa przez całe życie człowieka, lecz w największym nasileniu występuje, gdy dziecko rozpoczyna życie w społeczeństwie. Największą rolę na tym etapie odgrywają jego rodzice, później także wychowawcy i rówieśnicy oraz instytucje (takie jak szkoła czy Kościół).

Na drodze socjalizacji człowiek uczy się podstaw interakcji społecznych, poznaje społeczne normy postępowania, wartości, nabywa umiejętność posługiwania się przedmiotami i kształtuje swoją osobowość.

Wyróżniono trzy mechanizmy socjalizacji:

• wzmacnianie - wynagradzanie i karanie,
• naśladowanie - przejmowanie wzorców,
• przekaz symboliczny - pouczenia słowne i pisemne

Procesy socjalizacji można podzielić na pierwotne i wtórne.

[edytuj] Zobacz też

• internalizacja
• wychowanie
• nieprzystosowanie społeczne
• socjopatia
• kontrsocjalizacja
• resocjalizacja
• socjalizacja odwrotna
• socjalizacja antycypująca

[edytuj] Literatura

• Szacka Barbara, Wprowadzenie do socjologii, Warszawa 2003.
• Sztompka Piotr, Socjologia, Kraków 2002.