Z Wikipedii

Ten artykuł dotyczy filmu. Zobacz też: inne znaczenie słowa Solaris.

Solaris
Fotos z filmu
Oryginalny tytuł	Solaris
Gatunek	science fiction
Kraj produkcji	Stany Zjednoczone
Język	angielski
Główne role	George Clooney (Kris Kelvin) Natascha McElhone (Rheya) Viola Davis (Gordon) Jeremy Davies (Snow) Ulrich Tukur (Gibarian)
Data premiery	29 listopada 2002 14 lutego 2003
Czas trwania	99 min.
Produkcja
Reżyseria	Steven Soderbergh
Scenariusz	Steven Soderbergh (na podstawie powieści Stanisława Lema)
Muzyka	Cliff Martinez
Zdjęcia	Steven Soderbergh
Scenografia	Philip Messina Kristen Toscano Messina Keith P. Cunningham Steve Arnold
Kostiumy	Milena Canonero
Montaż	Steven Soderbergh
Produkcja	James Cameron Jon Landau Rae Sanchini
Dystrybucja	Syrena EG (Polska)
Budżet	$47 000 000 (szacunkowo)
Od lat	15
Solaris  na Filmweb.pl
Solaris  na IMDb

Solaris - film science-fiction w reżyserii Stevena Soderbergha na podstawie powieści Stanisława Lema o tym samym tytule.

[edytuj] O filmie

Uwaga! W dalszej części artykułu znajdują się szczegóły fabuły lub zakończenia utworu.

Podobnie jak w adaptacji Tarkowskiego z 1972, tej samej powieści, ta wersja Solaris to psychodrama, której akcja niemal w całości umiejscowiona jest na stacji kosmicznej, przeplatająca się ze wspomnieniami głównego bohatera z Ziemi. Kluczową różnicą pomiędzy filmem, a powieścią, jest fakt, że w adaptacji filmowej nigdy nie godzi się ze stratą żony i na końcu rozpoczyna szczęśliwe życie z jej fantomem.

W filmie zredukowany niemal do zera jest wątek planety pokrytej żywym oceanem, która tutaj jest tylko anonimowym, tajemnicznym tłem, podczas gdy w powieści autor długo opisuje jej fenomeny i próby ich zrozumienia.

Tu kończą się szczegóły fabuły lub zakończenia utworu.

Lem, po sprzedaży praw do adaptacji, nie miał, ani nie chciał mieć, żadnego wkładu w produkcję filmu. Było to zresztą warunkiem umowy sprzedaży praw do adaptacji ^[1]. W jego komentarzach, w których przyznaje, że jeszcze nie widział filmu, ale czytał jego wiele recenzji, krytykuje go za odejście od jego oryginalnych zamysłów, zawartych w powieści, i skupienie się niemal wyłącznie na psychologicznych relacjach pomiędzy głównymi bohaterami. Sugeruje nawet, że lepszym tytułem dla filmu byłby Miłość w próżni kosmicznej ^[2] (Love in Outer Space ^[3]). Natomiast w innym wywiadzie, wspomina, że wizja reżysera nie jest pozbawiona ambicji, smaku oraz klimatu, a jedynie nie zachwyca wyeksponowaniem wątku miłosnego. Jednak usprawiedliwia on reżysera ^[1].

Z tych samych powodów, istnieją rozbieżności w ocenie filmu, szczególnie przez fanów twórczości Lema, którzy mogli się spodziewać czegoś odmiennego. Film wydaję się jednak być inspirowany głównie wcześniejszą wersją Tarkowskiego (krytykowaną przez Lema ^[4]). Można odnaleźć także nawiązania (szczególnie obrazu) do 2001: Odyseja kosmiczna Stanleya Kubricka i jego Lśnienia, a także do innego filmu Tarkowskiego, Zwierciadło.

Przypisy

[edytuj] Zobacz też

• Solaris (film 1972)

[edytuj] Linki zewnętrzne

• Solaris (2002) Strona oficjalna filmu (en)
• Analizu Filmu w Galilean Library (en)
• O filmie na stronie Lema
• Filmowe Å›wiaty StanisÅ‚awa Lema, Jerzy Koralewski, 13 lutego 2003, stopklatka.pl