Solbus - Google

Solbus

Z Wikipedii

Skocz do: nawigacji, szukaj
Fabryka Autobusów Solbus
Forma prawna spółka z o.o.
Data założenia lipiec 2003
Lokalizacja Solec Kujawski, Polska Polska
Siedziba ul. Powstańców 7
Solec Kujawski
Numer KRS 0000099214
Prezes Jakub Śliżak
Ważni pracownicy Antoni Śliżak, wiceprezes Zarządu Spółki
Kapitał zakładowy 2.800.000 PLN
Branża motoryzacyjna
Produkty autobusy
Zatrudnienie 250
http://www.solbus.com.pl/
Solbus Solcity 11M na targach Transexpo 2007 w Kielcach
Solbus Solcity 11M na targach Transexpo 2007 w Kielcach
Solbus Soltour ST11 na targach Transexpo 2007 w Kielcach
Solbus Soltour ST11 na targach Transexpo 2007 w Kielcach
Solbus C 9,5
Solbus C 9,5
Solbus C 10,5 z PKS Stalowa Wola
Solbus C 10,5 z PKS Stalowa Wola
Solbus LH 10,5 z PKS Stalowa Wola
Solbus LH 10,5 z PKS Stalowa Wola

Solbus – polska marka autobusów produkowanych przez Fabrykę Autobusów Solbus Sp. z. o. o.. Siedziba firmy znajduje się w Solcu Kujawskim przy ulicy Powstańców 7.

Spis treści

[edytuj] Historia firmy

Firma "Solbus" powstała w październiku 2001 roku na bazie "Kujawskich Zakładów Naprawy Samochodów" w Solcu Kujawskim. Początkowo była to spółka pracownicza dzierżawiąca majątek KZNS.

W 2003 roku z uwagi na kłopoty finansowe zakłady zbankrutowały. Ich majątek został wykupiony w lipcu 2003 r. przez firmę leasingową Blue Line kierowaną przez Antoniego Śliżaka, założyciela sieci sklepów i hurtowni Multifarb, firmy leasingowej Blue Line, a w ostatnich latach również przedsiębiorcę specjalizującego się w usługach przewozowych, jako współwłaściciel kilku PKSów. Nowy właściciel zreorganizował przedsiębiorstwo, wznowił produkcję i sprzedaż autobusów "Solbus" PKS-om oraz prywatnym przewoźnikom. Dzięki temu szybko zwiększył sprzedaż, osiągnął znaczącą pozycję na rynku i stał się trzecim polskim producentem w tej branży motoryzacyjnej.

Pierwsze modele autobusów pod marką "Solbus" były produkowane na podstawie licencji czeskiej firmy SOR. Licencja obejmowała prawo do produkcji i sprzedaży na terenie Polski 3 modeli: miejskiego Solbus B 9,5 (od września 2003 roku), oraz międzymiastowych Solbus C 9,5 (od lipca 2002 roku), i Solbus C 10,5 (od czerwca 2004 roku). Firma SOR była również dostawcą wielu kluczowych elementów do produkcji licencyjnych modeli (np. silniki Iveco, tylne zawieszenia z mostami napędowymi ArvinMeritor).

W 2004 roku zdecydowano się na rozwój całkowicie własnych modeli, które spełniają normę emisji spalin Euro 4. W ten sposób w latach 20052007 powstały modele: miejskie niskowejściowe Solbus Solcity 11M (w fazie prototypu i na początku produkcji zwany również "Solcity SN11M"), Solbus Solcity 11L (w fazie prototypu i na początku produkcji zwany również "Solcity SN11L"), turystyczne i międzymiastowe Solbus Soltour ST10, Solbus Soltour ST11, oraz międzymiastowe Solbus Solway SL10, Solbus Solway SL11. Solcity był stylizowany przez firmę Nc.Art z Sękocina koło Warszawy, natomiast Soltour powstał we współpracy z firmami RTC i Teum ze Słoweni. Własne modele umożliwią firmie planowany rozwój eksportu. Krokiem w tym kierunku był udział w targach motoryzacyjnych w Hanowerze (2006), Kortrijk (2007) i Birmingham (2007). W Solbusach montuje się silniki firm Iveco i Cummins. Od października 2005 roku w ofercie siostrzanej firmy "Busmarket" znajdowały się zabudowy małych autobusów, zwłaszcza na bazie Mercedesa-Benza Sprintera 416. W latach 2005-2006 sprzedano ich 16 sztuk.

Sprzedaż w Polsce autobusów firmy "Solbus" według firmy analitycznej JMK z Wrocławia przedstawiała się następująco: w roku 2001 – 4 szt., 2002 – 16 szt., 2003 – 35 szt., 2004 – 123 szt., 2005 – 149 szt., 2006 – 139 szt., 2007 - 105 sztuk. W 2007 roku wyeksportowany został jeden autobus do Wielkiej Brytanii. W 2008 roku eksport do tego kraju oraz do Irlandii może wynieść nawet kilkadziesiąt sztuk[1].

Według innych danych, podanych przez firmę "Solbus", jej sprzedaż przedstawiała się następująco: w roku 2001 – 2 szt., 2002 – 12 szt., 2003 – 33 szt., 2004 – 118 szt., 2005 – 146 szt., 2006 – 139 sztuk. Najpopularniejsze, w tym czasie, modele firmy to autobusy międzymiastowe Solbus C 9,5 - 165 szt., Solbus C 10,5 - 152 szt., bazujące na nich modele turystyczne Solbus C 10,5/1 - 30 (lub 40) szt., Solbus LH 9,5 - 13 szt., oraz miejski Solbus B 9,5 - 62 sztuk. Z nowych modeli własnej konstrukcji najpopularniejszy jest miejski Solbus Solcity 11M - 11 szt. oraz podmiejski Solbus Solcity 11L - 1 sztuk. Sprzedano również jeden egzemplarz modelu turystycznego Solbus Soltour ST11.

"Solbus" jest firmą rodzinną, Prezesem Zarządu Spółki jest Jakub Śliżak. Jego ojciec, Antoni Śliżak, pełni stanowisko przewodniczącego Rady Nadzorczej Spółki. Zatrudnienie w 2004 r. wynosiło 126 osób, w 2005 r. 196 osób. W 2008 r. zwiększyło się do 250 pracowników, w tym około 50 inżynierów. Firma dysponuje własnym, rozbudowanym ostatnio biurem konstrukcyjnym wyposażonym o oprogramowanie CAD.

W oparciu o paragraf 515 czeskiego kodeksu handlowego 15 marca 2006 r. firma SOR Libchavy wypowiedziała umowę licencyjną. Wypowiedzenie weszło w życie 31 marca 2007 roku. Dlatego "Solbus" nie produkuje już licencyjnych modeli: Solbus B 9,5, Solbus C 9,5, Solbus C 10,5, oraz modeli Solbus LH 9,5 i Solbus C 10,5/1. Wprowadził zamiast nich rodzinę autobusów własnej konstrukcji. Były licencjodawca SOR Libchavy zarzuca "Solbusowi" bezprawne wykorzystanie bez zezwolenia rozwiązań technicznych tej firmy w nowych, własnych modelach "Solbusa", jednak sprawa nie doczekała się jeszcze rozstrzygnięcia sądowego.

Realizując plany eksportu firma utworzyła filię handlową w Wielkiej Brytanii - "Solbus UK Ltd". Wzięła ona udział w targach "Bus &Coach Live 2007" w Birmingham. Zaprezentowano tam pierwszy model w wersji dostosowanej do ruchu prawostronnego Solbus Soltour ST10 RHD. Aby zwiększyć sprzedaż zastosowano podzespoły znanych firm (m.in. silnik Cummins ISBe4 300) oraz szeroką promocję w czasopismach branżowych. Model ekspozycyjny został sprzedany przed rozpoczęciem targów. Oprócz modeli rodziny Soltour do Wielkiej Brytanii trafią też modele Solcity.

Firma "Solbus" finalizuje prace nad nową rodziną niskopodłogowych autobusów miejskich. W czerwcu 2008 roku zadebiutował prototyp Solbus Solcity SM 12 o długości 12 metrów. Wkrótce pojawią się modele "Solbus Solcity SM" o długości 10,5 metra oraz przegubowy 18 metrowy Solbus Solcity SM 18. Rodzina SM jest stylizowana przez zewnętrzną firmę. Przewidziano w niej duży wybór silników firm Cummins i Iveco zasilanych olejem napędowym (diesel), gazem CNG lub LNG (na skroplony gaz ziemny). Autobusy zasilane LNG będą jednymi z pierwszych pojazdów z tego typu napędem, które pojawią się w Europie[2]. Będą zasilane amerykańskimi silnikami Cummins ISLGeEV. Modele z rodziny SM dzięki specjalnym rozwiązaniom konstrukcyjnym mają być lżejsze od pojazdów konkuracji o około 1000 kg (dla modelu 12 metrowego). Zmiejszenie masy własnej pozwoli zmiejszyć zużycie paliwa i zwiększyć maksymalną liczbę przewożonych pasażerów.

Na początku 2007 r. firma Solbus w ramach rozbudowy zakupiła kolejne hale, w których uruchomiono nową lakiernię oraz magazyn główny. Obecna maksymalna zdolność produkcyjna wynosi około 150-180 autobusów rocznie. Po wprowadzeniu do produkcji rodziny SM sięgnie 1 sztukę dziennie, czyli około 250 sztuk rocznie.

[edytuj] Produkty

Autobusy miejskie i lokalne:

Autobusy międzymiastowe:

Autobusy turystyczne:

Modele produkowane w przeszłości:

[edytuj] Nagrody i wyróżnienia

  • 2004 – tytuł "Gazeli Biznesu" przyznawany przez Puls Biznesu dla najszybciej rozwijającej się firmy w województwie kujawsko-pomorskim.
  • 2005 – tytuł "Gazeli Biznesu" ponownie przyznawany przez Puls Biznesu dla najszybciej rozwijającej się firmy w województwie kujawsko-pomorskim.

Przypisy

  1. Do połowy 2008 roku zamówienia z obu tych krajów sięgnęły 26 sztuk.
  2. Ich wprowadzenie na rynek może się opóźnić ze względu na brak przepisów określających warunki homologacji pojazdów z takim napędem.

[edytuj] Zobacz też

Commons

[edytuj] Linki zewnętrzne


"Polacy wybrali gruzińskie wino zamiast rosyjskiego gazu"
- Toasty za powodzenie i skuteczność tarczy wznoszono gruzińskim winem - podsumowuje amerykańsko-polskie porozumienie o tarczy rosyjski dziennik "Wriemia Nowostiej". Rosyjska prasa ocenia, że umowa popsuje i tak nienajlepsze stosunki Warszawy z Moskwą.
Stan rannego żołnierza - lepszy
Stan zdrowia jedynego polskiego żołnierza ocalałego z prawdopodobnego zamachu w Afganistanie lekarze oceniają jako lepszy niż w środę. Żołnierz przeszedł operację. W środę samochód, którym jechało czterech polskich żołnierzy wpadł na minę. Trzech żołnierzy zginęło, jeden został ranny.
Rosja oficjalnie nie zrywa z NATO
Rosja zdecydowała się zamrozić wszelką współpracę wojskową z NATO i jego sojusznikami - poinformowało na swoich stronach internetowych norweskie ministerstwo obrony. Rosjanie oficjalnie zaprzeczają.
Rosjanie: z Osetii Płd. nie wyjdziemy
- Nie planujemy donikąd odjeżdżać - w ten sposób gen. Anatolij Nowogicyn, zastępca szefa rosyjskiego sztabu, zapowiedział, że Rosjanie nie mają zamiaru opuścić separatystycznej Osetii Południowej. Z Gruzji, na niecałe 24 godziny przez zakończeniem zapowiedzianej przez Moskwę ewakuacji, wciąż dochodzą sprzeczne informacje o jej przebiegu.
Saakaszwili: Rosjanie kpią sobie ze świata
Rosjanie faktycznie opuszczają niektóre gruzińskie miasta - przyznaje prezydent Gruzji Micheil Saakaszwili - ale dodaje, że jednocześnie rosyjskie wojska nasilają działania w innych regionach jego kraju. - Rosjanie kpią sobie ze świata - mówi Saakaszwili. Z kolei Waszyngton ujawnia, że ostrzegał Tbilisi przed konfliktem z Rosją.
Linki: Strona gwna