Z Wikipedii

Sosna wejmutka
Systematyka
Domena	jądrowce
Królestwo	rośliny
Podkrólestwo	naczyniowe
Nadgromada	nasienne
Gromada	nagonasienne
Klasa	iglaste
Rząd	sosnowce
Rodzina	sosnowate
Podrodzina	Pinoideae
Rodzaj	sosna
Gatunek	sosna wejmutka
Nazwa systematyczna
Pinus strobus
L., SP. Pl 1753
Kategoria zagrożenia (CzKGZ) EX EW CR EN VU NT LC Kategoria: niższego ryzyka
Systematyka Wikispecies
Galeria zdjęć i grafik

Sosna wejmutka (Pinus strobus L.) – gatunek drzewa z rodziny sosnowatych. Sosna wejmutka występuje na północnych i wschodnich obszarach Ameryki Północnej, w Polsce spotykana w lasach i parkach.

Polska nazwa gatunkowa tej sosny wywodzi się od nazwiska lorda Weymoutha, który na początku XIX w. rozpowszechnił ją na terenie Longleat.

[edytuj] Charakterystyka

Pokrój

Drzewo iglaste, pokrój raczej smukły, początkowo stożkowaty, później spłaszczony, bardziej nieregularny. Korona luźna, gałęzie w regularnych okółkach, odchodzą od pnia prawie pod kątem prostym.

Kora

Igły

Pień

Osiąga wysokość do 40 metrów, w środkowej Europie dorasta do 25 m. Kora spękana, ciemnoszara, z wiekiem ciemnieje.

Drewno

Lekkie, kremowożółte, miękkie.

Liście

Igły zebrane w pęczki po 5 na krótkopędzie, niebieskozielone, długości 8–12 cm, giętkie i cienkie. Pozostają na drzewie przez 2–3 lata.

Kwiaty

Drzewo jednopienne. Kwiaty męskie wyrastają u nasady młodych pędów, walcowate, żółte. Kwiaty żeńskie wyrastają na szczycie pędu, sztywne, szyszeczkowate, Kwitnie od maja do czerwca.

Szyszki

Brązowe, cylindryczne i zwisające, długości do 20 cm. Łuski giętkie z kolistymi wypustkami na końcach, zwykle pokryte żywicą. Mogą pozostać zamknięte na gałęziach przez kilka lat.

Biotop

Preferuje płaskie doliny w obszarach górskich, można ją znaleźć na wysokości do 1500 m n.p.m. Najchętniej rośnie na glebach wapiennych. Wraz z innymi drzewami iglastymi i liściastymi tworzy lasy mieszane.

[edytuj] Zastosowanie

• Gatunek sprowadzony niegdyś do Europy na użytek przemysłu papierniczego.
• Uprawiana powszechnie w Europie w lasach i parkach.
• Ponieważ drewno jest łatwe w obróbce i niepaczące się, wytwarzane są z niego różnego rodzaju opakowania (np. skrzynki transportowe).

Rdza porzeczkowo wejmutkowa

[edytuj] Szkodniki i choroby

Jednym ze szkodników sosny wejmutki jest borecznik rudy (Neodiprion sertifer). Owad ten zasiedla przeważnie młode drzewka (także innych sosen) składając jaja przy brzegach igieł. Larwy wylęgają się na wiosnę i przez maj i czerwiec zjadają stare igły, pozostawiając młode pędy. Wpływa to hamująco na przyrost drzew.

Spośród organizmów grzybowych częstym pasożytem atakującym sosnę wejmutkę jest rdza wejmutkowo-porzeczkowa (Cronartium ribicola). Objawem porażenia są żółtopomarańczowe, pęcherzykowate skupienia zarodników na pędach. Choroba groźna jest przede wszystkim dla młodych drzewek.