Skunks plamisty - Google

Skunks plamisty

Z Wikipedii

Skocz do: nawigacji, szukaj
Skunks plamisty
Systematyka
Domena eukarioty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Gromada ssaki
Podgromada ssaki żyworodne
Szczep łożyskowce
Rząd drapieżne
Rodzina skunksowate
Rodzaj Spilogale
Gatunek skunks plamisty
Nazwa systematyczna
Spilogale putorius
(Linnaeus, 1758)
Podgatunki
S. putorius putorius
S. putorius ambarvalis
S. putorius interrupta
Status ochronny
Kategoria zagrożenia (CzKGZ)
EX EW CR EN VU NT LC
Kategoria: niższego ryzyka
Systematyka w Wikispecies

Skunks plamisty (Spilogale putorius) - ssak z rodziny skunksowatych.

Spis treści

[edytuj] Występowanie i biotop

Południowe prowincje kanadyjskie, Stany Zjednoczone (poza Alaską). Zamieszkuje pustynie, lasy, prerie oraz przedmieścia osad ludzkich.

[edytuj] Charakterystyka ogólna

Podstawowe dane
Długość ciała 32-46 cm
Długość ogona 8-16 cm
Masa ciała 125-200 g
Dojrzałość płciowa w 152
dniu życia
Ciąża 31 dni
Liczba młodych
w miocie
4-7
Długość życia do 10 lat

[edytuj] Wygląd

Sierść koloru czarnego z poziomymi, białymi pasami na karku i barkach, na bokach ciała białe plamy i ukośne pasy. Sierść jest najdłuższa na ogonie a najkrótsza na głowie. Ogon puszysty o białym końcu.

[edytuj] Tryb życia

Skunksy żyją pojedynczo, często w opuszczonych norach. Są aktywne głównie nocą, rzadko widuje się je w dzień. Żyją osobno, tylko w czasie godów samiec i samica przebywają razem ze sobą. Rozród odbywa się na przełomie kwietnia i maja. Samica rodzi 4-7 młodych o masie ok. 10 g. Okres laktacji trwa 6-7 tygodni. Przez całe lato, młode podążają za matką.

Skunksy plamiste są wszystkożerne. Zjadają drobne ssaki, jaja ptasie, gady, płazy i owady. Nie gardzą też pokarmem roślinnym.

W razie zagrożenia wydzielają z gruczołów żółtawą, oleistą wydzielinę, która może zostać rozpryskana w 5-6 porcjach. Unosi ogon i wystrzeliwuje wydzielinę na odległość 3-5 metrów. Okropny i długo utrzymujący się zapach można wyczuć z odległości 1 km. Jeżeli wydzielina trafi w oczy napastnika, powoduje dotkliwy ból i okresową ślepotę. Często jednak spotkanie skunksa z napastnikiem kończy się na ucieczce tego drugiego, bez konieczności użycia cuchnącej wydzieliny.

[edytuj] Znaczenie

Do naturalnych wrogów skunksa należy puchacz wirginijski. Sporadycznie polują na nie wilki, kojoty czy lisy, a także ptaki drapieżne. Ludzie polują na skunksy dla pozyskania skór, a także dla sportu.

[edytuj] Zagrożenie i ochrona

W Czerwonej Księdze Gatunków Zagrożonych Międzynarodowej Unii Ochrony Przyrody i Jej Zasobów został zaliczony do kategorii niskiego ryzyka LC[1].

Przypisy

  1. Spilogale putorius. Czerwona Księga Gatunków Zagrożonych (IUCN Red List of Threatened Species) (en) [dostęp 22 października 2008]

[edytuj] Bibliografia

  1. Stefanie Pennington: Spilogale putorius (en). Animal Diversity Web. [dostęp 28 marca 2008].
  2. Leksykon zwierząt: Ssaki cz. 2. Warszawa: Bertelsmann Media Sp. z.o.o., 2001, s. 75. ISBN 83-7227-614-5. 

TVP 2 szuka miejsca dla Pospieszalskiego
TVP 2 szuka dla programu publicystycznego Jana Pospieszalskiego "Warto rozmawiać" nowego miejsca w ramówce.
HBO promuje serial w mediach
Do 25 listopada br. potrwa kampania reklamowa kanału HBO, promująca serial "Generation kill: czas wolny".
Przychody Gadu-Gadu wzrosły prawie o połowę
Przychody Gadu-Gadu SA, właściciela komunikatora internetowego o tej samej nazwie, po trzech kwartałach br. wyniosły 21,5 mln zł i były o 49,61 proc. większe, niż w tym samym okresie ub.r. – poinformowała wczoraj spółka w komunikacie.
Miesięczniki dla rodziców sprzedają się lepiej
W sierpniu br. trzy tytuły spośród miesięczników dla rodziców sprzedawały się lepiej, niż w tym miesiącu rok temu – wynika z danych Związku Kontroli Dystrybucji Prasy o rozpowszechnianiu płatnym razem.
"Süddeutsche Zeitung" tnie koszty
Grupa medialna Südwestdeutsche Medienholding (SWMH), właściciel niemieckiego dziennika "Süddeutsche Zeitung", wprowadza plan oszczędnościowy.
Linki: Strona gwna