Z Wikipedii

Stal Alczewsk
Pełna nazwa	Futbolnyj Klub Stal Alczewsk ukr. Футбольний Клуб «Сталь» Алчевськ
Przydomek	червоно-чорно-білі (czerwono-czarno-białe) сталевари (hutnicy)
Barwy	czerwono-czarno-białe
Data założenia	1983
Adres	ul.Leningradskaja 41 94204 Alczewsk
Stadion	Stadion Stal
Liczba miejsc	9 200
Prezes	Wołodymyr Połubatko
Trener	Wadym Płotnikow
Liga	Persza Liha
Rozgrywki	Persza Liha Puchar Ukrainy
2007/08	7 miejsce
2006/07	16 miejsce
Debiut w I lidze	2000
Stroje domowe 　 Stroje wyjazdowe
Strona internetowa klubu

Futbolnyj Klub Stal Alczewsk (ukr. Футбольний Клуб «Сталь» Алчевськ) - ukraiński klub piłkarski z siedzibą w Alczewsku obok Ługańska, przy granicy z Rosją, w Zagłębiu Donieckim. Założony w roku 1983 jako Budiwelnyk.

Występuje w rozgrywkach ukraińskiej Pierszej Lihi.

[edytuj] Historia

Chronologia nazw:

• 1983—1989: Budiwelnyk Kommunarsk (ukr. «Будівельник» Комунарськ)
• 1989—1992: Stal Kommunarsk (ukr. «Сталь» Комунарськ)
• 1992—...: Stal Alczewsk (ukr. «Сталь» Алчевськ)

Pierwszy zespól piłkarski w Alczewsku (od 1931 do 1961 nazywało się Woroszyłowsk (ukr. Ворошиловськ), później do 1992 Kommunarsk (ukr. Комунарськ) założono w 1935). Stal Woroszyłowsk wystepował w rozgrywkach Pucharu ZSRR w 1938 roku. W latach 1963—1964 miasto reprezentowała drużyna Metałurh Kommunarsk, w 1965—1990 —Kommunarec Kommunarsk. Często historię tego klubu łączą ze Stal Alczewsk.

Piłkarski klub Budiwelnyk Kommunarsk (ros. Stroitiel) został założony w 1983 roku, a jego patronem była federacja radzieckich budowlańców. Od początku z drużyną związany jest jej założyciel i legendarny trener Anatolij Wołobujew. Bezpośrednio po powstaniu drużyna grała w rozgrywkach miejskich i lokalnych w obwodzie ługańskim. Po dobrych występach klub zakwalifikował się do amatorskich mistrzostw obwodu. W sezonie 1988 został mistrzem obwodu, co pozwoliło mu reprezentować obwód ługański w amatorskich mistrzostwach Ukraińskiej SRR. Wiosną 1989 klub zdobywa Puchar Obwodu i zajmuje trzecie miejsce w amatorskich mistrzostwach republiki.

Jesienią 1989 roku klub zmienia nazwę na Stal Kommunarsk, gdyż kontrolę nad nim przejmuje miejscowy kombinat metalurgiczny. Klub zmienia się w drużynę półzawodową i rozpoczyna swoje uczestnictwo w ligach ZSRR, a później niepodległej Ukrainy.

W 1992 roku już jako Stal Alczewsk, w rundzie wiosennej traktowanej jako jeden sezon, zajmuje 9 miejsce w Pierszej Lidze (na 14 zespołów). W kolejnym sezonie 1992/93 jest to miejsce 10 (na 22 zespoły), jednak od roku 1994 Stal Alczewsk zalicza się do ligowej czołówki. Potwierdzeniem jest czwarte miejsce podopiecznych Anatolija Wołobujewa w Pierszej Lidze na 20 zespołów. W kolejnym tłustym sezonie 1995/96 drużyna była trzecia. W 1996/97 – miejsce szóste (na 24), w 1997/98 – czwarte (na 22) i awans do 1/16 Pucharu Ukrainy, gdzie Stal Alczewsk okazała się minimalnie gorsza od Metałurha Zaporoże ulegając w dwumeczu 0:1 (0:0 i 0:1). W 1998/99 roku drużyna zajmuje dopiero 9 miejsce w Pierszej Lidze (na 20 zespołów) i przegrywa batalię o 1/8 finału pucharu z Metałurhiem Mariupol.

Sezon 1999/00 przynosi największy sukces w dziejach klubu, drugie miejsce na finiszu rozgrywek (w gronie 18 drużyn), co prawda awansu nie daje, jednak fakt, że pierwsze były rezerwy Dynama-2 Kijów sprawia, że klub po raz pierwszy w historii awansuje do Wyszczej Lihi. W pucharze ponosi porażkę już w drugiej rundzie z CSKA Kijów, zaś rezerwy Stal-2 Alczewsk po raz pierwszy awansują do Druhiej Lihi (grupa wschodnia, C). Pierwszy sezon w ekstraklasie nie spełnił jednak oczekiwanych nadziei. Debiut drużyna przegrała u siebie 1:2 z CSKA Kijów 12 lipca 2000 roku. Cały sezon zakończyła na przedostatnim, 13 miejscu, wyprzedając jedynie Nywę Tarnopol i spadła z ligi. W Pucharze Ukrainy przyszło Stali zaznać gorycz porażki w drugiej rundzie, kiedy lepszy okazał się trzecioligowy Sokił Złoczów.

W kolejnym sezonie spadkowicz zajmuje 6 miejsce (na 18) w Pierszej Lidze i dochodzi do 1/8 finału krajowego pucharu, gdzie ulega Dynamu Kijów 0:2. Drużyna rezerw Stal-2 Alczewsk spada z Druhiej Lihi. W sezonie 2003/2004 Stal zajmuje 5 miejsce (na 18) w rozgrywkach Pierszej Lihi i dochodzi do ćwierćfinału Pucharu Ukrainy, gdzie odpada po dwumeczu z Szachtarem Donieck (0:0 i 1:3).

Sezon 2004/05 to kolejny triumf drużyny z Alczewska. Po raz pierwszy w historii drużyna wygrywa rozgrywki Pierszej Lihi i z 77 punktami wyprzedza Arsenał Charków. Drugi w historii awans stał się faktem. W Pucharze Ukrainy drużyna odpada w trzeciej rundzie po porażce 1:2 z Dnipro Dniepropietrowsk. Pierwszy mecz w sezonie 2005/06 Stal przegrywa z kretesem w Doniecku z Metalurgiem 0:5. Na pierwsze punkty musiała czekać dopiero do czwartej kolejki i remisu 2:2 z Wołyniem Łuck, zaś w kolejnej wygrała 1:0 w Dniepropietrowsku, przy pustych trybunach zamkniętego dla kibiców stadionu Dnipro. Po sezonie 2006/07 klub znowu spada do Pierszej Lihi.

[edytuj] Sukcesy

• 11 miejsce w Wyszczej Lidze (1 x):

2005/06

[edytuj] Znani piłkarze

• Serhij Sernecki
• Ara Akowjan

[edytuj] Skład w sezonie 2005/2006

Bramkarze:
1. Andrij Komarickij
12. Wadim Starcew
40. Swjatosław Markanicz

Obrońcy:
2. Andrij Gawriuszow
3. Oleksandr Połowkow
4. Iwan Szuga
5. Siergiej Połuszyn
16. Dmytro Gorbuszyn
18. Dmytro Podgajnyj
21. Dmytro Romanienko
28. Wiaczesław Mitrofanow
29. Jurij Kondakow
32. Olejskiej Chramcow

Pomocnicy:
8. Andrij Danajew
9. Giorgi Cimakuridze
14. Dmytro Bojko
16. Artiom Kasjanow
17. Siergiej Artiomow
19. Roman Konowałow
22. Oleksandr Kurnewicz
23. Oleg Łysenko
24. Burnel Okona-Stazi
26. Florin Pirwu
27. Gomez Garcia

Napastnicy:
6. Rusłan Ermolienko
7. Ara Akowjan
10. Siergiej Serneckij
11. Rusłan Zejnałow
13. Oleksandr Sawanczuk
20. Oleksandr Żdacha
25. Petro Kondratiuk
30. Siergiej Trietiak

Trener: Anatolij Wołobujew

[edytuj] Linki zewnętrzne

• Oficjalna strona klubu (ru) - źródło tekstu o historii klubu