Z Wikipedii

Stan cywilny – termin prawny i prawniczy odnoszący się do sytuacji prawnej osoby fizycznej, mający dwojakie znaczenie:

• zespół cech mówiÄ…cych o sytuacji osobistej danej osoby (podstawowe dane osobowe), w tym o jej pozycji w rodzinie (posiadanie danego rodzaju czÅ‚onków rodziny, np. dziecka, współmałżonka);
• fakt pozostawania bÄ…dź niepozostawania w zwiÄ…zku małżeÅ„skim (stan wolny lub zajÄ™ty) lub rejestrowanym zwiÄ…zku partnerskim.

Pierwszym znaczeniem posługują się akty normatywne (ustawy), drugie znaczenie — zawiera się w pierwszym, a posługujemy się nim w języku potocznym. Stan cywilny w obu znaczeniach dokumentuje się w aktach stanu cywilnego (urodzenia, małżeństwa, zgonu) rejestrując różnego rodzaju fakty.

Osoba stanu wolnego nie jest związana małżeństwem z inną osobą, a więc jest kawalerem, panną, osobą rozwiedzioną albo wdową lub wdowcem. Osoba przeciwnego stanu pozostaje aktualnie w związku małżeńskim, a więc jest to żonaty mężczyzna lub mężatka (o kobiecie). Potocznie o osobach takich mówi się, że są zajęte.

Stan cywilny może mieć znaczenie w różnych dziedzinach prawa, a zwłaszcza w prawie:

• rodzinnym (np. zdolność do zawarcia małżeÅ„stwa),
• cywilnym (np. zasady odpowiedzialnoÅ›ci z majÄ…tku wspólnego),
• administracyjnym (np. dawniej wpis do dowodu osobistego),
• podatkowym (np. wspólne roczne zeznanie małżonków),
• w różnych postÄ™powaniach (np. prawo do odmowy skÅ‚adania zeznaÅ„).