Z Wikipedii

Ten artykuł dotyczy zgromadzenia narodowego we Francji . Zobacz też: inne znaczenia tej nazwy.

Stany Generalne (fr. États-Généraux) zgromadzenie reprezentujące przedstawicieli 3 stanów: szlachty, duchowieństwa i stanu trzeciego, czyli reszty społeczeństwa we Francji, zwoływane jako doradczy organ króla, zwłaszcza w sprawach ustalania podatków.

Historia Stanów Generalnych sięga 1302 roku, kiedy zostały zwołane dla rozstrzygnięcia sporu między Filipem Pięknym i papieżem Bonifacym VIII. Dotyczył on przede wszystkim podatków jakie nałożył na duchowieństwo Filip IV. Papież wysyła wówczas bullę do Filipa, w której w dość drastyczny sposób stara się go odwieść od tej decyzji. (Bulla zaczyna się słowami "Słuchaj synu")

1302 - Król Francji Filip IV, zwołuje trzy stany generalne Francji, które poparte przez cały kraj, pochwalają Filipowe odrzucenie bulli papieskiej, i zwołują wielką radę do wysłuchania oskarżeń przeciw papieżowi. Silna pozycja króla pozwala mu na wysłanie do papieża ludzi, którzy go policzkują. Są to pierwsze stany generalne we Francji.

1308 - Filip IV zwołuje Stany Generalne, oczekując poparcia w sprawie likwidacji zakonu templariuszy. Templariusze byli najbogatszym zakonem, którego mądrość "spływała" od mistrza. Władca, mający problemy finansowe, zamierzał przejąć dobra zakonne. Oskarżył "górę" templariuszy o herezję, bezczeszczenie relikwii, czary i homoseksualizm. Zgromadzenie poparło projekt. Mistrzowie zakonni przy torturach przyznali się do fałszywych oskarżeń i zostali spaleni na stosie. W ten sposób zakon zlikwidowano.

19 września 1356 w wyniku wygranej bitwy pod Maupertius Anglicy wzięli do niewoli króla francuskiego Jana Dobrego. W zastępstwie władzę we Francji obejmuje delfin Karol. Królestwo francuskie przeżywało wówczas kłopoty finansowe. Karol zmuszony jest wydać tzw. Grande Ordonance (zobowiązanie zwołania Stanów Generalnych).

Od 1614, we Francji, Stany Generalne nie zbierały się, ponieważ w systemie absolutnym władca ich nie potrzebował.

W 1789 r. Stany Generalne zwołane przez króla Francji Ludwika XVI (zwołał je bo potrzebował pieniędzy). Decyzja Ludwika XVI była porażką absolutyzmu. Stany zamieniły się w Zgromadzenie Narodowe, a następnie w Konstytuantę, przyczyniając się do wybuchu Wielkiej Rewolucji Francuskiej i proklamowania republiki w 1792.

Funkcjonujący w polityce do dnia dzisiejszego podział na prawicę i lewicę ma swoje źródło w tradycji obrad Stanów Generalnych. Szlachta z kręgów dworskich zasiadała po prawej stronie tronu królewskiego, a stan trzeci po lewej. Miejsce po prawej stronie władcy było uznanym świadectwem przywilejów.