Z Wikipedii

Stany we Francji - w czasie trwania Ancien régime (fr. stare rządy) społeczeństwo francuskie dzieliło się na trzy stany. Stan Pierwszy stanowiło duchowieństwo, Stan Drugi - szlachta. Stan Trzeci składał się z całej reszty społeczeństwa. Król był sam w sobie osobnym stanem.

[edytuj] Stan Pierwszy

Na Pierwszy Stan (fr. premier état) składało się duchowieństwo.

Duchowni we Francji mieli rozległe możliwości. Przede wszystkim rejestrowali wszystkie narodziny, zgony i zawarte małżeństwa. Zbierali dziesięcinę (zwaną "dîme", zazwyczaj 10 %), cenzurowali książki, pełnili rolę "policji moralnej", rządzili w szkołach i szpitalach, udzielali pomocy biednym. Ich ziemie wolne były od podatku a obejmowały 10-15% powierzchni kraju.

Duchowieństwo dzieliło się na "wyższe" i "niższe". Górne sfery duchowieństwa stanowili biskupi i arcybiskupi. Za rządów Ludwika XVI wszyscy oni wywodzili się ze szlachty, a swoje wysokie godności kościelne zazwyczaj kupowali. Wynikało to z systemu dziedziczenia całych majątków przez pierworodnych. Pozostali synowie szli właśnie pełnić wysokie funkcje kościelne. Z drugiej strony większość Pierwszego Stanu tworzyli ubodzy, wywodzący się z chłopstwa prowincjonalni księża, mnisi i zakonnice, nieraz cierpiący głód, kiedy nie mogli wyżywić się z dziesięciny.

W 1779 roku Pierwszy Stan liczył sobie 100-150 tys. osób. Około 10% zaliczało się do duchowieństwa bogatego. Chociaż niektórzy, bardziej oddani kapłani, mogli się wynieść ponad to, większość wyższego duchowieństwa nie odchodziła od arystokratycznego stylu życia. Korzystali z bogactwa czerpanego z ziem kościoła i dziesięciny, często zapominając o swoich świątynnych obowiązkach. Ostentacyjne bogactwo części duchowieństwa było niewątpliwie odpowiedzialne za powolny wzrost we Francji antyklerykalizmu, którego początek datuje się już na średniowiecze.

W późniejszych latach Ancien régime francuski Kościół stanowił niemalże oddzielną jednostkę wyjętą spod kontroli papieża - państwo w państwie i Kościół w Kościele. Król mógł organizować spotkania na diecezjach, w opactwachi klasztorach. Regulował także przyznawanie stanowisk kościelnych.

[edytuj] Stan Drugi

Na Drugi Stan (fr. deuxieme état) składała się szlachta.

Dzieliła się ona na:

• Szlachtę miecza (fr. noblesse d'epée) - szlachtę rodową wywodzącą się jeszcze ze średniowiecznego rycerstwa.
• Szlachtę togi (fr. Noblesse de robe) - szlachtę młodą wywodzącą się z burżuazji i wysokich urzędników państwowych.

Francuska szlachta nie była klasą zamkniętą. Młode rody szlachecki kupowały sobie tytuły, by móc szczycić się herbemi możliwością noszenia miecza. Tytuł szlachecki w Ancien régime zwalniał z płacenia podatków.

[edytuj] Stan Trzeci

Stan trzeci – nazwą tą określano w Ancien régime ogół ludzi wolnych nie zaliczających się do szlachty i kleru. Można dokonać następującego podziału stanu trzeciego:

• mieszczaństwo:
  • burżuazja (bogaci kupcy, przemysłowcy, właściciele plantacji, handlarze niewolników, bankierzy)
  • wyżsi urzędnicy (intendenci prowincji, poborcy podatkowi, wyżsi urzędnicy skarbowi i sądowi)
  • ludzie wykonujący wolne zawody (np. adwokaci, lekarze, nauczyciele, literaci)
  • drobnomieszczaństwo (np. drobni kupcy, drobni urzędnicy, rzemieślnicy) – ok. 3 miliony ludzi
  • proletariat (np. robotnicy manufaktur, czeladnicy) – ok. 2,4 miliona ludzi
• chłopi (ponad 22 miliony ludzi):
  • chłopi – właściciele ziemi
  • chłopi – dzierżawcy ziemi
  • winiarze
  • chłopi bezrolni (ponad 5 milionów ludzi)

Jak wynika z powyższego schematu, tzw. stan trzeci obejmował ludzi znajdujących się po przeciwległych stronach drabiny społecznej – od bezrolnych chłopów i miejskiej biedoty po najbogatszych poddanych króla Francji. O aktywności politycznej stanu trzeciego w końcu XVIII wieku przesądzała właśnie przynależność do niego jednostek, których możliwości i aspiracje daleko wykraczały poza stan biernej akceptacji dla władzy kleru i "herbowych". Podczas gdy burżuazja była głównym wierzycielem korony, grupą ludności kierującą państwem byli wyżsi urzędnicy. Stopień ich uprzywilejowania w państwie był znacznie niższy niż np. w Austrii czy Prusach a zarobki dużo mniejsze niż w Anglii. W dodatku to oni byli jedynym płatnikiem podatków w Ancien régime. Byli więc także grupą w znacznym stopniu zainteresowaną zmianą warunków swego bytu. Do ewolucji stosunków w państwie dążyła także spora część (szczególnie ta zarażona prądami oświecenia) inteligencji. Bardzo liczna warstwa biedoty miejskiej i drobnomieszczaństwa stanowiła przede wszystkim potężną broń w rękach elit stanu trzeciego, której sprawne pokierowanie mogło pomóc tym elitom zdobyć udział we władzy. Stanowiący ok. 85% ludności chłopi, byli w większości lojalni wobec korony. U tej grupy nie wykształciła się jeszcze świadomość potrzeby walki o poprawę swego bytu a ich głęboka religijność miała z nich uczynić w przyszłości sojusznika kontrrewolucji.

Stan trzeci przestał formalnie istnieć w 1791 roku z ogłoszeniem pierwszej konstytucji francuskiej.

Piraci żądają okupu za porwany tankowiec

Somalijscy piraci chcą okupu za zwolnienie załogi i statku - podała w środę telewizja Al-Dżazira. Na pokładzie porwanego saudyjskiego supertankowca "Sirus Star" jest dwóch Polaków. Jeden z nich, to kapitan jednostki. Według doniesień mediów - załoga jest bezpieczna.

Skazany za korupcję nie zasiądzie w Kongresie

Ted Stevens - republikański senator z Alaski, skazany w październiku za korupcję - prawdopodobnie straci miejsce w Kongresie. Przegrał wyborczy wyścig z demokratą Markiem Begichem, burmistrzem największego miasta na Alasce - Anchorage.

Zamordowani przez rozwścieczony tłum

Dwie osoby zginęły w wyniku linczu niedaleko stolicy Boliwii La Paz. Do incydentu doszło po tym, jak rozwścieczony tłum otoczył 11 osób podejrzewanych o kradzieże i postanowił wymierzyć sprawiedliwość na własną rękę.

145 kg fałszywej wiagry

Francuscy celnicy z portu Le Havre w północnej Francji przechwycili rekordową ilość dwóch fałszywych leków na męską impotencję - 145 kilogramów viagry oraz cialis - podały we wtorek wieczorem francuskie media.

Kryzys zmusza do przyjęcia euro

Węgrzy są zdecydowani na szybkie wejście do strefy euro. Premier Węgier Ferenc Gyurcsany uważa, że kryzys finansowy unaocznił potrzebę "szybkiego" przyjęcia przez jego kraj unijnej waluty jako środka chroniącego przed zawirowaniami monetarnymi.