Z Wikipedii

Stefan Majchrowski (ur. 13 marca 1908 w Grodzisku Mazowieckim, zm. 22 lutego 1988 w Warszawie) – polski pisarz, oficer kawalerii.

Uczęszczał do warszawskiego Gimnazjum Rontalera, a następnie do Korpusu Kadetów im. Józefa Piłsudskiego we Lwowie (matura 1927 r.) oraz Szkoły Kawalerii w Grudziądzu i Wyższej Szkoły Wojennej w Warszawie. Zawodowy oficer, rotmistrz 7-go Pułku Ułanów im. Kazimierza Sosnkowskiego.

Debiutował na łamach prasy w marcu 1939 r.

Uczestniczył w wojnie obronnej 1939 r. od 1 września do 6 października 1939 r., służąc jako oficer informacyjno-wywiadowczy w dowództwie Podlaskiej Brygady Kawalerii wchodzącej w skład Samodzielnej Grupy Operacyjnej Polesie pod dowództwem gen. Kleeberga. Po ostatniej bitwie Września 1939 (pod Kockiem) został wzięty do niewoli niemieckiej, którą spędził w oflagu VII A w Murnau w Bawarii. Udzielał się tam w działalności samokształceniowej i artystycznej (m.in. tłumacząc z angielskiego sztukę G. B. Shaw do teatru obozowego). Na temat życia w obozie napisał później książkę Za drutami Murnau.

Po wyzwoleniu obozu przez wojska amerykańskie w 1945 r. służył w II Korpusie Polskim na Zachodzie w randze kapitana. Dalsze kształcenie wojskowe w Macerata, Włochy 1945. Jednocześnie prowadził m.in. działalność wydawniczą, w ramach wydawnictwa Rodło. We Włoszech, pod pseudonimem Stefan Kos, wydał książkę Polska Droga (1946).

Po rozwiązaniu II Korpusu wrócił do kraju w 1947 i został tłumaczem z języka angielskiego, francuskiego i niemieckiego w agencji wydawniczej API. Podjął także współpracę z Tygodnikiem Powszechnym, publikując szereg artykułów na temat Gilberta K. Chestertona, Bernarda Shaw i Thomasa More'a. Wkrótce potem zwolniony z pracy z agencji API, otrzymał tzw. wilczy bilet. Inwigilowany przez Urząd Bezpieczeństwa.

W końcu lat czterdziestych rozpoczął pisanie słuchowisk i audycji radiowych dla Polskiego Radia, głównie dla dzieci i młodzieży, oraz artykułów o starej Warszawie do tygodnika Stolica.

Po „odwilży” 1956 r. zaczął pisać regularnie książki, które ukazywały się drukiem od roku 1957. Został członkiem Związku Literatów Polskich oraz Stowarzyszenia Autorów i Kompozytorów ZAIKS. Nie należał do żadnej partii politycznej.

Pochowany na Cmentarzu Powązkowskim w Warszawie ("Stare Powązki").

[edytuj] Twórczość

Opowieści biograficzne:

• Pan Sienkiewicz (pierwsze wyd. 1961),
• Sienkiewicz. Opowieść biograficzna 1975,
• Pan Fredro 1965,
• Opowieść o Józefie Wybickim 1973,
• O Julianie Niemcewiczu. Opowieść biograficzna 1982,
• Dickens. Opowieść biograficzna 1977,
• Wincenty Pol 1982;

Powieści historyczne:

• Upiór spod Płocka 1974;
• Awantury Pana na Jarczewie 1980,
• Karczma na Moczydle 1975,
• Narzeczona z Saragossy 1972,
• Kopia i warkocze 1961,
• Jezioro Czarownic. Saga o Wenedach 1968,
• Taniec nad Jeziorem. Saga o Wenedach 1969;

Powieści współczesne:

• Przystanek za miastem 1965,
• Współcześni czarownicy (wyd. pośmiertnie 1992),

Opowieści historyczne:

• Rodzina Hauke 1972,
• Za drutami Murnau 1970,
• Niezwykłe postacie z czasów Powstania Listopadowego 1984;

Książki dla dzieci i młodzieży:

• Córka Księżyca 1970,
• Spadkobiercy Pana Ziółko 1957,
• Knot, Pocieszko i Spółka 1959,
• Tajemnice wyspy Aotea, 1961;

Varsaviana:

• W Warszawie, Sewerciu, życie wre, kipi... 1960.

Był autorem blisko 90 słuchowisk i audycji radiowych oraz komedii Podróż za granicę (prapremiera telewizyjna 1971).

[edytuj] Bibliografia

• Kto jest Kim w Polsce 1984. Informator biograficzny, edycja 1, Wydawnictwo Interpress, Warszawa 1984.
• Księga Pamięci Kadetów II Rzeczypospolitej, Oficyna Wydawnicza Rytm, Warszawa 2001.
• Komunikat Informacyjny Koła Żołnierzy 7-go Pułku Ułanów Lubelskich im. gen. K. Sosnkowskiego, nr 71, Londyn, styczeń 1989.
• Instytut Pamięci Narodowej: BUWa – III-5532-2304(1)06.