Z Wikipedii

Stefan Meller
Data i miejsce urodzenia	4 lipca 1942 Lyon
Data i miejsce śmierci	4 lutego 2008 Warszawa
Minister spraw zagranicznych
Okres urzędowania	od 31 października 2005 do 9 maja 2006
Poprzednik	Adam Daniel Rotfeld
Następca	Anna Fotyga
Galeria zdjęć w Wikimedia Commons
Kolekcja cytatów w Wikicytatach

Stefan Meller (ur. 4 lipca 1942 w Lyonie, zm. 4 lutego 2008 w Warszawie) – polski dyplomata, historyk, publicysta, profesor nauk humanistycznych, w latach 2005-2006 minister spraw zagranicznych.

[edytuj] Życiorys

Absolwent Wydziału Historycznego Uniwersytetu Warszawskiego, który ukończył w 1966. W 1974 uzyskał stopień doktora, zaś w 1985 doktora habilitowanego nauk humanistycznych w dziedzinie historii. W 1993 otrzymał tytuł profesora.

W latach 1966-1968 był pracownikiem naukowo-dydaktycznym Polskiego Instytutu Spraw Międzynarodowych, z którego został usunięty po wydarzeniach marcowych. Wydalono go wówczas również z Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej.

Otrzymał sześcioletni zakaz wykonywania zawodu. Przez ten czas utrzymywał się z pracy kasjera w Spółdzielni Kosmetycznej "Izis" oraz nauczyciela języka francuskiego. W tym czasie napisał i obronił pracę doktorską i w 1974 podjął pracę w filii Uniwersytetu Warszawskiego w Białymstoku. Od 1975 wykładał w Państwowej Wyższej Szkole Teatralnej w Warszawie, a w latach 1981-1984 był prorektorem tej uczelni. W czasie stanu wojennego pomagał represjonowanym studentom. Współpracował ze środowiskami opozycyjnymi, publikował w wydawnictwach drugiego obiegu.

Sprawował funkcję redaktora naczelnego miesięcznika "Mówią wieki" (1990-1994), pracował również w Archiwum Państwowym, Spółdzielni Pracy "Lingwista" oraz redakcji tygodnika "Forum".

W 1992 został zatrudniony w Ministerstwie Spraw Zagranicznych w randze wicedyrektora, a później dyrektora Departamentu Europy I. W latach 1995-1996 sprawował funkcję podsekretarza stanu, następnie do 2001 ambasadora RP we Francji. Ponownie powierzono mu funkcję wiceministra w MSZ w lutym 2001. Od lutego 2002 do października 2005 był ambasadorem Polski w Federacji Rosyjskiej. Swoją funkcję sprawował m.in. w trakcie pomarańczowej rewolucji na Ukrainie oraz konfliktu wokół Związku Polaków na Białorusi.

Od 31 października 2005 do 9 maja 2006 zajmował stanowiska ministra spraw zagranicznych oraz przewodniczącego Komitetu Integracji Europejskiej w rządzie Kazimierza Marcinkiewicza. W kwietniu 2006 zapowiedział gotowość do odejścia z rządu w przypadku jego rekonstrukcji po ewentualnym utworzeniu koalicji rządowej PiS i Samoobrony. 28 kwietnia 2006 podał się do dymisji, odmawiając udziału w gabinecie z udziałem Andrzeja Leppera. Został odwołany 9 maja tego roku.

Był pracownikiem naukowym Zakładu Historii XIX w. w Instytucie Historii na Wydziale Historyczno-Socjologicznym Uniwersytetu w Białymstoku. Wykładał historię w Szkole Nauk Społecznych w Warszawie oraz historię stosunków międzynarodowych w Wyższej Szkole Handlu i Prawa im. Ryszarda Łazarskiego, a także na uniwersytetach i szkołach wyższych za granicą, m.in. w Wyższej Szkole Nauk Społecznych w Paryżu, w Instytucie Spraw Międzynarodowych w Hadze i na Uniwersytecie Emory w Atlancie.

W swej działalności naukowej zajmował się historią powszechną XVIII i XIX wieku, historią myśli społecznej i politycznej. Szczególnie wiele uwagi poświęcił historii Francji. Był autorem kilku książek poświęconych historii, w tym przede wszystkim Wielkiej Rewolucji Francuskiej. Wspólnie z profesorem Janem Baszkiewiczem był konsultantem historycznym filmu Danton w reżyserii Andrzeja Wajdy (1982).

Za zasługi w popularyzowaniu kultury francuskiej został w 1995 odznaczony orderem Palm Akademickich, najwyższym francuskim odznaczeniem akademickim.

Zmarł w Warszawie po długiej i ciężkiej chorobie. Został pochowany na warszawskich Starych Powązkach.

[edytuj] Wybrane publikacje

Historia:

• Kamil Desmoulins, Warszawa 1982
• Rewolucja francuska 1789-1794. Społeczeństwo obywatelskie, Warszawa 1983 (wspólnie z Janem Baszkiewiczem)
• Rewolucja w dolinie Loary. Miasto Chinon 1788-1798, Warszawa 1987
• Pożegnanie z rewolucją, Chotomów 1991

Poezja:

• Zaledwie minuta, Warszawa 2006

Wywiad:

• Świat według Mellera (t. I/II), Warszawa 2008 (rozmawiał Michał Komar)

[edytuj] Życie prywatne

Pochodził ze spolonizowanej rodziny żydowskiej, jego ojcem był dyplomata Adam Meller. Jego rodzice uczestniczyli w antyniemieckim ruchu oporu we Francji, do Polski powrócili w 1946.

Jeden z jego synów, Marcin Meller, działał w Niezależnym Zrzeszeniu Studentów, a następnie został dziennikarzem (m.in. "Polityki"), redaktorem naczelnym polskiego wydania "Playboya" i prezenterem programu Dzień Dobry TVN). Jego córka, Katarzyna Meller, w 2008 została rzecznikiem prasowym spółki PL.2012.

[edytuj] Linki zewnętrzne

• Zmarł Stefan Meller, były szef MSZ, portal gazeta.pl z 25 lutego 2008
• Wpis w bazie ludzi nauki portalu nauka-polska.pl (OPI)

p • d • e

Rząd Kazimierza Marcinkiewicza

W dniu zaprzysiężenia	Ludwik Dorn (PiS) • Grażyna Gęsicka (bezp.) • Krzysztof Jurgiel (PiS) • Tomasz Lipiec (bezp.) • Teresa Lubińska (bezp.) • Kazimierz Marcinkiewicz (PiS) • Stefan Meller (bezp.) • Krzysztof Michałkiewicz (PiS) • Andrzej Mikosz (bezp.) • Jerzy Polaczek (PiS) • Zbigniew Religa (bezp.) • Michał Seweryński (bezp.) • Radosław Sikorski (bezp.) • Jan Szyszko (PiS) • Kazimierz Ujazdowski (PiS) • Zbigniew Wassermann (PiS) • Piotr Woźniak (PiS) • Zbigniew Ziobro (PiS)
Późniejsi członkowie rządu	Anna Fotyga (PiS) • Roman Giertych (LPR) • Zyta Gilowska (bezp.) • Wojciech Jasiński (PiS) • Antoni Jaszczak (PSL) • Anna Kalata (SRP) • Andrzej Lepper (SRP) • Rafał Wiechecki (LPR) • Paweł Wojciechowski (bezp.)

 

p • d • e

Ministrowie spraw zagranicznych III Rzeczypospolitej

Krzysztof Skubiszewski (bezp.) • Andrzej Olechowski (BBWR) • Władysław Bartoszewski (bezp.) • Dariusz Rosati (bezp.) • Bronisław Geremek (UW) • Władysław Bartoszewski (bezp.) • Włodzimierz Cimoszewicz (SLD) • Adam Daniel Rotfeld (bezp.) • Stefan Meller (bezp.) • Anna Fotyga (PiS) • Jarosław Kaczyński (p.o.) • Anna Fotyga (PiS) • Radosław Sikorski (PO)

 

p • d • e

Przewodniczący Komitetu Integracji Europejskiej

Włodzimierz Cimoszewicz (bezp.) | Ryszard Czarnecki (AWS) | Jerzy Buzek (AWS) | Leszek Miller (SLD) | Marek Belka (SLD, PD) | Stefan Meller (bezp.) | Kazimierz Marcinkiewicz (PiS) | Anna Fotyga (PiS) | Donald Tusk (PO)