Z Wikipedii

Stefan Przanowski (ur. 12 kwietnia 1874 w Słupcy - zm. 17 lutego 1938 w Krakowie), inżynier mechanik, przemysłowiec, działacz gospodarczy, minister aprowizacji, minister przemysłu i handlu.

Syn Edwarda Przanowskiego (1845-1929), żołnierza Powstania Styczniowego, inżyniera powiatowego w Słupcy i Łęczycy, brat Władysława Przanowskiego (1880-1937), inżyniera i pedagoga, założyciela i dyrektora Państwowego Instytutu Robót Ręcznych w Warszawie, brat Jana Przanowskiego (1873-1941), adwokata, posła na Sejm RP w latach 1930-35.

Absolwent Politechniki w Karlsruhe. Po pobycie w Niemczech przeniósł się do Warszawy, gdzie zarządzał kilkoma przedsiębiorstwami. W czasie I wojny był członkiem Komitetu Obywatelskiego Miasta stoł. Warszawy, kierował jego Sekcją Żywnościową, zaangażował się także w działalność polityczną w ramach Międzypartyjnego Koła Politycznego. 7 grudnia 1917 wszedł do rządu Jana Kucharzewskiego jako minister aprowizacji. W latach 1920-21 w rządzie Wincentego Witosa objął ministerstwo przemysłu i handlu. Jako zwolennik wolnego rynku zlikwidował działające wcześniej urzędy etatystyczne: węglowy, naftowy, zbożowy i inne. Nazywany był papieżem polskiego liberalizmu. W czerwcu 1922 r. w czasie przesilenia rządowego desygnowany na premiera, gabinetu nie stworzył, gdyż nie uzyskał poparcia Naczelnika Państwa - Józefa Piłsudskiego. W 1922 kandydował do Sejmu, nie uzyskał mandatu; wycofał się z polityki i pozostał przy działalności gospodarczej. Był członkiem rad nadzorczych i zarządów wielu spółek przemysłowych i banków (m.in. Banku Polskiego), wieloletnim dyrektorem naczelnym, a następnie prezesem Rady Nadzorczej zakładów metalowych "Norblin, Bracia Buch i T. Werner" S.A. w Warszawie. Był członkiem władz Centralnego Związku Polskiego Przemysłu, Górnictwa, Handlu i Finansów "Lewiatan" oraz Izby Przemysłowo-Handlowej w Warszawie. Mieszkał w Warszawie przy Alejach Ujazdowskich 36 ("Dom pod Gigantami"); w 1924 r. nabył majątek ziemski (ponad 600 ha), wraz z pałacem, w Nowej Wsi koło Starogardu Gdańskiego na Pomorzu.

Pochowany na Cmentarzu Powązkowskim w Warszawie (kwatera 170 rząd 6).

[edytuj] Źródła

• Polski słownik biograficzny (autor biogramu: Ryszard Szwoch);
• Encyklopedia historii gospodarczej;
• Encyklopedia Warszawy (suplement);
• Słownik biograficzny techników polskich, tom 10 (autor biogramu: Józef Piłatowicz).

[edytuj] Linki

• http://www.audiovis.nac.gov.pl/obraz/66017 - 6k fotografia autorstwa B.Dorysa

• http://www.audiovis.nac.gov.pl/obraz/66021 - 7k Pogrzeb byłego ministra przemysłu i handlu Stefana Przanowskiego w Warszawie. Uroczystości na cmentarzu powązkowskim

• http://www.prawo.uni.wroc.pl/~kwasnicki/EkonLit/39250.htm - 18k Wprost Online - Przemysław Waingertner; Taniec ze związanymi nogami

p • d • e

Rząd Jana Kucharzewskiego

W dniu zaprzysiężenia

Jan Kucharzewski • Józef Mikułowski-Pomorski • Stanisław Bukowiecki • Ludwik Górski • Antoni Ponikowski • Stefan Przanowski • Wojciech Rostworowski • Stanisław Staniszewski • Jan Stecki • Jan Kanty Steczkowski • Jan Zagleniczny

 

p • d • e

Pierwszy rząd Wincentego Witosa

W dniu zaprzysiężenia	Wincenty Witos • Kazimierz Bartel • Witold Chodźko • Wiesław Chrzanowski • Ignacy Daszyński • Władysław Grabski • Jan Heurich p.o. • Władysław Kucharski • Józef Leśniewski • Gabriel Narutowicz • Stanisław Nowodworski • Edmund Pepłowski • Juliusz Poniatowski • Maciej Rataj • Eustachy Sapieha • Leopold Skulski • Władysław Stesłowicz • Stanisław Śliwiński
Późniejsi członkowie rządu	Ludwik Darowski • Jan Dąbski p.o. • Bolesław Grodziecki • Władysław Leon Grzędzielski • Jan Stanisław Jankowski • Zygmunt Jasiński • Jan Michalski • Stefan Przanowski • Władysław Raczkiewicz • Józef Raczyński • Konstanty Skirmunt • Bronisław Sobolewski • Kazimierz Sosnkowski • Jan Kanty Steczkowski • Jan Stefan Stoiński • Juliusz Trzciński • Ignacy Weinfeld p.o.