Steinway - Google

Steinway

Z Wikipedii

Skocz do: nawigacji, szukaj

[edytuj] Wytwórnia fortepianów Steinway & Sons

Logo firmowe

Firma założona została w roku 1853 przez niemieckiego emigranta Henry’ego Engelharda Steinwaya (Heinrich Engelhard Steinweg) na poddaszu przy Varick Street na Manhattanie. Henry był cieślą specjalizującym się w szafkach, a pierwszy fortepian zbudował w kuchni swojego domu w niemieckim mieście Sessen. Do czasu otwarcia wytwórni Steinway & Sons stworzył 482 instrumenty. Pierwszy fortepian stworzony pod szyldem firmy o numerze 284 sprzedano jednej nowojorskich rodzin za 500 dolarów. W chwili obecnej instrument wystawiony jest w Metropolitan Museum of Art. w Nowym Jorku. Przez kolejne 40 lat Henry wraz z synami, Henrym Jr., Albertem, C.F. Theodorem, Williamem i Charlesem, rozwijali pomysł na nowoczesny fortepian. Prawie połowa z opatentowanych przez firmę 114 rozwiązań powstała w tym właśnie czasie. Rewolucyjna stylistyka i dokładne wykonanie instrumentów Steinwaya prawie natychmiast przyniosło wytwórni krajowy rozgłos.

Od 1855 r., fortepiany Steinway otrzymywały złote medale na kilkunastu wystawach w Stanach Zjednoczonych i Europie. Międzynarodowy rozgłos wytwórni przyniosła wystawa w Paryżu w 1876 r., gdzie fortepian tej firmy otrzymał medal "Grand Gold Medal of Honor" za wyjątkową stylistykę i technikę wykonania. Był to pierwszy przypadek, gdy amerykańska firma otrzymała to właśnie wyróżnienie. Szybko instrumenty te zdobyły uznanie wzbudzając zachwyt najlepszych pianistów świata. W roku 1866 firma Steinway & Sons otworzyła pierwszą własną salę koncertową, a wytwórnię przeniesiono do aktualnej siedziby w nowojorskim Queens, budując „Wioskę Steinwaya”. Było to właściwie miasteczko, gdyż posiadało pełną infrastrukturę – odlewnie, fabrykę, pocztę, parki i kwatery dla pracowników. W roku 1871 umarł Henry senior, a kierownictwo firmy przejęli jego synowie C.F. Theodore i William. Jako spełniony pianista, C. F. Theodore odpowiedzialny był za aspekty techniczne wykonywania instrumentów i osobiście zapewnił firmie 41 patentów. W tym samym roku William pomógł w stworzeniu salonu pokazowego w Londynie. Pięć lat później, otwarto fabrykę instrumentów w Hamburgu, wraz z salonem sprzedaży. Kolejny punkt sprzedaży otwarto w Berlinie w 1909 roku.

Dziś firma Steinway & Sons produkuje około 5000 instrumentów rocznie. Ponad 1300 uznanych na świecie artystów i zespołów muzycznych szczycą się posiadaniem tytułu Artysty Steinwaya. Żaden artysta, ani grupa muzyczna nie otrzymuje za firmowanie instrumentów firmy pieniędzy, każdy z nich posiada jednak instrument firmy Steinway & Sons i wykorzystuje go podczas występów. W Ameryce Północnej artyści mogą wybrać egzemplarz, na którym chcą zagrać z unikatowego „banku instrumentów”, zawierającego ponad 300 instrumentów o łącznej wartości ponad 15 milionów dolarów. Fortepiany „banku” rozmieszczone są na całym terenie Stanów Zjednoczonych, a ich stan gotowości do koncertowania utrzymywany jest przez sieć autoryzowanych dealerów W innych krajach, każde ważniejsze dla muzyki miejsce wyposażone jest w fortepian Steinway.

Fortepian Steinway & Sons z 1926 r.

[edytuj] Numery seryjne produkcji:

1856 r. – 1000
1858 r. – 2000
1860 r. – 3000
1861 r. – 5000
1863 r. – 7000
1864 r. – 9000
1865 r. – 11000
1866 r. – 13000
1867 r. – 15000
1868 r. – 17000
1869 r. – 19000
1870 r. – 21000
1871 r. – 23000
1872 r. – 25000
1873 r. – 27000
1874 r. – 29000
1875 r. – 31000
1876 r. – 33000
1877 r. – 35000
1878 r. – 40000
1881 r. – 45000
1883 r. – 50000
1886 r. – 55000
1887 r. – 60000
1889 r. – 65000
1891 r. - 70000
1893 r. – 75000
1894 r. – 80000
1896 r. – 85000
1898 r. – 90000
1900 r. – 95000
1901 r. – 100000
1902 r. – 105000
1904 r. – 110000
1905 r. – 115000
1906 r. – 120000
1907 r. – 125000
1908 r. – 130000
1909 r. – 135000
1910 r. – 140000
1911 r. – 150000
1912 r. – 155000
1913 r. – 160000
1914 r. – 165000
1915 r. – 170000
1916 r. – 180000
1917 r. – 185000
1918 r. – 190000
1919 r. – 195000
1920 r. – 200000
1921 r. – 205000
1922 r. – 210000
1923 r. – 215000
1924 r. – 225000
1925 r. – 235000
1926 r. – 240000
1927 r. – 255000
1928 r. – 260000
1929 r. – 265000
1930 r. – 271000
1931 r. – 273000
1932 r. – 275000
1933 r. – 276000
1934 r. – 278000
1935 r. – 279000
1936 r. – 284000
1937 r. – 289000
1938 r. – 290000
1939 r. – 294000
1940 r. – 300000
1941 r. – 305000
1942 r. – 310000
1943 r. – 314000
1944 r. – 316000
1945 r. – 317000
1946 r. – 319000
1947 r. – 322000
1948 r. – 324000
1949 r. – 328000
1950 r. – 332600
1951 r. – 333000
1952 r. – 338000
1953 r. – 342000
1954 r. – 345700
1955 r. – 347900
1956 r. – 349500
1957 r. – 353000
1958 r. – 358000
1959 r. – 361000
1960 r. – 365000
1961 r. – 370000
1962 r. – 375000
1963 r. – 380000
1964 r. – 385000
1965 r. – 390000
1966 r. – 395000
1967 r. – 400000
1968 r. – 405000
1970 r. – 412000
1971 r. – 423000
1972 r. – 426000
1973 r. – 431000
1974 r. – 436000
1975 r. – 439600
1976 r. - 445000


[edytuj] Linki


"Chcę zostać w Barcelonie do końca swojej kariery"
"Maestro" środkowej linii w FC Barcelona Hiszpan Xavi Hernandez oświadczył, że chce zostać w "Dumie Katalonii" do końca swojej kariery.
PŚ w skokach: ruszyła sprzedaż biletów na konkurs w Zakopanem
Ruszyła sprzedaż biletów na styczniowy zawody Pucharu Świata, które odbędą się w Zakopanem.
Euroliga: czas na rewanże
Koszykarki Wisły Can Pack Kraków i Lotosu PKO BP Gdynia spotkaniami na własnych parkietach rozpoczynają rewanżową rundę pierwszego etapu rozgrywek Euroligi. Odpoczynek od rywalizacji w Eurolidze koszykarzy ma mistrz Polski Asseco Prokom ze względu na dwutygodniową przerwę.
AC Milan wyśmiewa prośbę Interu Mediolan
Wiceprezes AC Milan Adriano Galliani wyśmiał prośbę Interu Mediolan, który domaga się poparcia Włoskiej Federacji Piłkarskiej (FIGC) dla Zlatana Ibrahimovica. Szwedzki napastnik Interu jest jednym z kandydatów w walce o Złotą Piłkę magazynu "France Football".
Sześciu kandydatów na prezes Polskiego Związku Bokserskiego
ześciu kandydatów, w tym obecny prezes Adam Kusior, będzie ubiegać się o stanowisko szefa Polskiego Związku Bokserskiego (PZB). Zjazd wyborczy odbędzie się w sobotę, 22 listopada w jednym z warszawskich hoteli.
Linki: Strona gwna