Stephanie Wilson - Google

Stephanie Wilson

Z Wikipedii

Skocz do: nawigacji, szukaj
Stephanie Diana Wilson
Stephanie Diana Wilson

Stephanie Diana Wilson (ur. 27 września 1966 w Bostonie, stan Massachusetts, USA),inżynier, amerykańska astronautka.

Spis treści

[edytuj] Wykształcenie oraz praca zawodowa

  • 1984 – ukończyła szkołę średnią (Taconic High School), w mieście Pittsfield stan Massachusetts.
  • 1988 – na Uniwersytecie Harvarda (Harvard University) w Cambridge uzyskała licencjat z nauk technicznych.
  • 19881990 – pracowała w firmie Martin Marietta Astronautics Group w Denver, stan Kolorado. Zajmowała się zagadnieniami dotyczącymi rakiety nośnej Titan IV - analizą obciążenia i dynamiką. Poza tym brała udział w opracowywaniu informacji telemetrycznych napływających z rakiety i przenoszonego przez nią ładunku użytecznego.
  • 1990 – opuściła firmę aby dokończyć studia.
  • 19921996 – na Uniwersytecie Teksasu (University of Texas) zdobyła stopień magistra (inżynieria kosmiczna). Po studiach podjęła pracę w Laboratorium Napędu Odrzutowego (Jet Propulsion Laboratory) w Pasadenie, stan Kalifornia. Była w grupie, która zajmowała się podsystemami sondy Galileo. Wilson odpowiadała m. in. za dokładność pracy systemu orientacji, systemu częstotliwości obrotu sondy i systemu naprowadzania anteny. W JPL uczestniczyła również w programie rozwoju interferometrów. Pracowała tam aż do momentu przyjęcia do oddziału astronautów NASA.

[edytuj] Praca w NASA i kariera astronauty

  • 1 maja 1996 – została przyjęta do korpusu amerykańskich astronautów (NASA-16) jako specjalista misji. W grupie tej znalazło się w sumie 35 osób z różnych krajów.
  • 1998 – zakończyła dwuletnie przeszkolenie podstawowe, po którym otrzymała przydział do wydziału ds. Eksploatacji Stacji Kosmicznej (Space Station Operations Branch) w Biurze Astronautów NASA. Później została przeniesiona do wydziału zajmującego się utrzymywaniem łączności z załogami przebywającymi w kosmosie (Capcom Branch), gdzie pracowała w Centrum Kierowania Lotami jako główny operator łączności utrzymujący kontakt z załogami przebywającymi w kosmosie.
  • grudzień 2002 – została włączona, jako specjalista misji, do składu załogi misji STS-120. Start miał się odbyć wiosną 2004. Po katastrofie wahadłowca Columbia plan lotów został jednak gruntownie zmieniony, a misję przesuwano wielokrotnie. Ostatecznie lot zaplanowano na sierpień 2007.
  • listopad 2004 – została mianowana specjalistą misji w załodze STS-121. Obecnie planowanym terminem startu tej wyprawy jest lipiec 2006.

Pracowała również w Biurze Astronautów NASA w wydziale zajmującym się utrzymywaniem łączności z załogami wahadłowców, które przebywają w kosmosie (Shuttle Operations Branch).

[edytuj] Wykaz lotów

Loty kosmiczne, w których uczestniczyła Stephanie D. Wilson
Numer
Data startu
Statek kosmiczny
Data lądowania
Statek kosmiczny
Funkcja
Czas trwania
1
4 lipca 2006
STS-121
Discovery
F-32
17 lipca 2006
STS-121
Discovery
F-32
Specjalista misji
(MS-3)
12 dni 18 godzin 36 minut i 48 sekund
2
23 października 2007
STS-120
Discovery
F-34
7 listopada 2007
STS-120
Discovery
F-34
Specjalista misji
(MS-2)
15 dni 2 godziny 22 minuty i 59 sekund
Łączny czas spędzony w kosmosie — 27 dni 20 godzin 59 minut i 47 sekund.

[edytuj] Zobacz też

[edytuj] Linki zewnętrzne


W średnim wieku aspiryna pomaga
Kobiety i mężczyźni w średnim wieku mogą zapobiec problemom z sercem, przyjmując codziennie aspirynę - informuje "Heart Journal".
Naukowcy opracowali "mapę miłości"
Według najnowszego spisu ludności w Australii, przewaga liczebna kobiet osiągnęła niespotykane dotąd rozmiary. Jest ich prawie sto tysięcy więcej niż mężczyzn.
Świętokrzyskie: bociany odlatują do Afryki
W dolinach rzek województwa świętokrzyskiego zbierają się bocianie sejmiki. Pierwsze ptaki już rozpoczęły wędrówkę do Afryki, ostatnie wylecą z Polski pod koniec września. Bociany przemierzają dziennie ok. 200 kilometrów.
Kadzidełka szkodzą zdrowiu
Wieloletnie wdychanie aromatycznego dymu z kadzidełek grozi zachorowaniem na raka dróg oddechowych. Nie podnosi jednak ryzyka raka płuc.
Komórki włoskowe pomogą odzyskać słuch
Uzyskane dzięki terapii genowej komórki włoskowe pomogą leczyć głuchotę i choroby ucha wewnętrznego - informują na łamach pisma "Nature" naukowcy z USA.
Linki: Strona gwna