Z Wikipedii

Steve McQueen
Prawdziwe nazwisko	Terence Steven McQueen
Data i miejsce urodzenia	24 marca 1930 Beech Grove, Indiana, Stany Zjednoczone
Data i miejsce śmierci	7 listopada 1980 Ciudad Juárez, Chihuahua, Meksyk
Ważne role
Siedmiu wspaniałych, Wielka ucieczka, Bullitt, Płonący wieżowiec
Galeria zdjęć w Wikimedia Commons
Kolekcja cytatów w Wikicytatach

Steve McQueen (ur. 24 marca 1930, zm. 7 listopada 1980) – amerykański aktor filmowy nominowany do Oscara, jako pierwszy człowiek sławy noszący przydomek "The King of Cool". Jeden z największych gwiazdorów Hollywoodu przełomu lat 60. i 70. Grywał głównie role silnych bohaterów, zachowując jednak ich pogłębiony wizerunek psychologiczny.

Spis treści 1 Wczesne lata 2 Osobowość i wizerunek 3 Śmierć 4 Filmografia

[edytuj] Wczesne lata

Terence Steven McQueen urodził się w Beech Grove (przedmieście Indianapolis) w stanie Indiana w USA. Jego ojciec był pilotem-kaskaderem w cyrkach powietrznych. Porzucił Steve'a i jego matkę wkrótce po jego urodzeniu. Matka, nie radząc sobie z wychowywaniem małego Steve'a, oddała go wujowi Claude, który miał dużą farmę w Slater w stanie Missouri.

Mając 12 lat McQueen ponownie zamieszkał ze swoją matką i ojczymem w Los Angeles w Kalifornii, jednakże zachował szczególną więź ze swoim wujem.

W wieku 14 lat McQueen wstąpił do gangu ulicznego, w związku z czym jego matka wysłała go do Junior Boys Republic, placówki przedstawianej jako "dom dla krnąbrnych chłopców" w Chino Hills w Kalifornii.

Po tym jak McQueen opuścił Chino, zapisał się w 1947 do korpusu Piechoty Morskiej Stanów Zjednoczonych, gdzie służył do 1950. W 1952, z pomocą finansową otrzymaną na mocy G. I. Bill, McQueen zaczął studiować aktorstwo. Ubiegał się o miejsce w Actors' Studio Lee Strasberga w Nowy Jorku. Z 2000 kandydatów przyjęci zostali tylko McQueen i Martin Landau. McQueen zadebiutował na Broadwayu w 1955 w A Hatful of Rain.

[edytuj] Osobowość i wizerunek

Steve McQueen stał się prawdziwą ikoną kina. W swoich filmach grał postacie prawdziwych mężczyzn, którzy nie mówią o rzeczach zbytecznych, natomiast przykładają uwagę do tego co robią. Sam McQueen taki był osobiście.

Miał wiele zainteresowań, których nie wahał się realizować będąc dobrze opłacanym aktorem. Jego największa pasją były pojazdy. Posiadał licencję pilota oraz samolot. Interesowały go motocykle off-roadowe, ścigał się nimi na wyścigach Baja 1000 oraz Mint 400. Najwięcej czasu poświęcał jednak samochodom. Posiadał m.in.: Ferrari 250 Lusso Berlinetta, Jaguar D-Type XKSS, Porsche 356. McQueen angażował się w wyścigi samochodowe i poważnie rozważał karierę kierowcy wyścigowego. Jego największy sukces na torze to pierwsze miejsce w swojej klasie i strata 23 sekund do lidera w klasyfikacji ogólnej na Sebring 12 Hours w 1970 roku. Steve McQueen (miał wtedy gips na lewej stopie z powodu wypadku na motorze 2 tygodnie wcześniej) i Peter Revson prowadzili wtedy Porsche 908/02. W 1970 i 1971 roku Steve McQueen filmował swój własny pełnometrażowy film pt. Le Mans. McQueen chciał uczestniczyć w wyścigu Le Mans 24 Hours wraz ze szkockim kierowcą Jackie Stewartem w Porsche 917, lecz z powodu filmu musiał zrezygnować. Choć Le Mans nie odniosło sukcesu finansowego i niemal zrujnowało McQueena dzisiaj uchodzi za najwierniejszy film o wyścigach samochodowych.

Steve McQueen był także na liście seryjnego zabójcy Ch. Mansona i dowiedziawszy się o tym zaczął wszędzie nosić przy sobie rewolwer. Często sprzeczał się z reżyserami i producentami, również o gażę, lecz mimo to był bardzo pożądanym aktorem.

[edytuj] Śmierć

Steve McQueen przez prawie 35 lat był uzależniony od nikotyny. Podczas wielu wyścigów był narażony na szkodliwe działanie azbestu (wówczas azbest był używany w hamulcach samochodów oraz miał inne zastosowania w sporcie samochodowym). W 1979 w jego płucach wykryto nowotwór. Ponieważ rząd USA zdelegalizował pewien narkotyk mający pomagać w chorobie nowotworowej, McQueen wyjechał do Meksyku w lipcu 1980 roku. Zmarł 7 listopada 1980 roku na zawał serca podczas operacji mającej na celu usunięcie raka. Miał 50 lat.

[edytuj] Filmografia

• Łowca (The Hunter, 1980)
• Tom Horn (1980, western, reż. W. Wiarda)
• Wróg ludu (An Enemy of the People, 1978)
• Płonący wieżowiec (The Towering Inferno, 1974, film katastroficzny, reż. J. Guillermina)
• Papillon inna nazwa Motylek (1973, dramat obyczajowy, reż. F.J. Schaffer)
• Ucieczka gangstera (The Getaway, 1972, film sensacyjny, reż. Sam Peckinpah)
• Junior Bonner (1972)
• On any sunday (1971)
• Le Mans (1971)
• Koniokrady (The Reivers, 1969)
• Bullitt (1968, film sensacyjny, reż. Peter Yates)
• Afera Thomas Crowna (The Thomas Crown Affair, 1968)
• Nevada Smith (1966)
• Ziarnka piasku (The Sand Pebbles, 1966)
• Dziecino, deszcz musi padać (Baby the Rain Must Fall, 1965)
• Cincinnati Kid (The Cincinnati Kid, 1965)
• Wielka ucieczka (The Great Escape, 1963)
• Żołnierz w deszczu (Soldier in the Rain, 1963)
• Romans z nieznajomym (Love with the Proper Stranger, 1963)
• Piekło jest dla bohaterów (Hell Is for Heroes, 1962)
• Wojenny kochanek (The War Lover, 1962)
• The Honeymoon Machine (1961)
• Wielki napad na bank w St. Louis (The Great St. Louis Bank Robbery, 1960)
• Siedmiu wspaniałych (The Magnificent Seven, 1960, western, reż. John Sturges
• Tak niewielu (Never So Few, 1959)
• Never Love a Stranger (1958)
• Blob, zabójca z kosmosu (The Blob 1958)
• Między linami ringu (Somebody Up There Likes Me , 1956)

Sarkozy jedzie zrozumieć Irlanczyków

Nicolas Sarkozy w przeddzień wizyty w Dublinie stwierdza, że musi zrozumieć przesłanie, które Irlandczycy chcieli przekazać głosując przeciwko Traktatowi Lizbońskiemu. W wywiadzie dla "The Irish Times" zapowiada, że jego pobyt będzie służył właśnie "wysłuchaniu i zrozumieniu".

Autostrada do miłości

Ponad półtora miliona fanów muzyki elektronicznej bawiło się na jednym z największych festiwali na świecie - Love Parade w Dortmundzie. Największą gwiazdą parady był didżej światowej sławy - Moby. Nie zabrakło innych sław. W roztańczonym tłumie pojawił się m.in. ukraiński bokser Władimir Kliczko.

2 tysiące ludzi bez dachu nad głową

Wielka w Meksyku woda nie ustępuje. W stanie Zacatecas 3 osoby zginęły pod wodą, 23 są zaginione, w ponad 2 tysiące straciło swoje domy. Pomoc dla powodzian zapowiedział prezydent Felipe Calderon.

Afgańscy policjanci pod bombami NATO

Dziewięciu afgańskich policjantów zginęło od kul międzynarodowych sił ISAF w prowincji Farah na zachodzie Afganistanu - podały miejscowe władze. Pięciu policjantów zostało poważnie rannych.

Obama prowadzi kampanię w Kabulu

Kandydat Demokratów na prezydenta USA w nadchodzących wyborach Barack Obama jest w Afganistanie. W sobotę spotkał się z amerykańskimi dowódcami w tym kraju, w niedzielę spotyka się z prezydentem Hamidem Karzajem.

Linki: Strona g��wna