Steven Gerrard
Z Wikipedii
 |
Ten artykuł wymaga uzupełnienia źródeł podanych informacji. Aby uczynić go weryfikowalnym, należy podać przypisy do materiałów opublikowanych w wiarygodnych źródłach. |
| Steven Gerrard | ||
 |
||
| Imię i nazwisko | Steven George Gerrard | |
| Data i miejsce urodzenia |
30 maja 1980 Whiston,  Anglia |
|
| Pozycja | Pomocnik | |
| Wzrost | 183 cm | |
| Masa ciała | 79 kg | |
| Informacje klubowe | ||
| Obecny klub | Liverpool F.C. | |
| Numer | 8 | |
| Kariera piłkarska | ||
|---|---|---|
| Lata | Klub | M (G) |
| 1997- | Liverpool F.C. | 305 (56) |
| Reprezentacja narodowa | ||
| Lata | Reprezentacja | |
| 2000- | Anglia |
68 (13) |
Steven George Gerrard (ur. 30 maja 1980 w Whiston blisko Liverpoolu) – angielski piłkarz występujący na pozycji środkowego pomocnika (nr 8). Obecnie jest zawodnikiem Liverpool F.C., z którym jest związany od początku kariery. 1 października w meczu z PSV strzelił swojego setnego gola dla "The Reds".
Spis treści |
[edytuj] Kariera klubowa
[edytuj] Młodość
Piłkarskie treningi zaczynał w drużynie juniorskiej Whiston Juniors, lecz już w wieku 9 lat zauważyli go wysłannicy Liverpoolu. Dołączył do klubu z Merseyside w 1989 roku. W kolejnych drużynach juniorskich nie grał często. Nigdy nie dostał się też do młodzieżowych reprezentacji Anglii.
Jako czternastolatek miał szansę dołączyć do Manchesteru United, ale ostatecznie zdecydował się pozostać w swoim klubie. W listopadzie 1997 roku podpisał swój pierwszy profesjonalny kontrakt z Liverpoolem. Zadebiutował w meczu przeciw Blackburn Rovers 30 listopada 1998, wchodząc jako zmiennik w drugiej połowie.
[edytuj] Pierwsza drużyna
W tym samym sezonie zadebiutował w pierwszym składzie The Reds. W meczu Pucharu UEFA przeciw Celcie Vigo, pomimo przegranej klubu, Gerrard był chwalony jako jeden z najlepszych graczy meczu[potrzebne źródło]. W sumie wystąpił w 13 meczach sezonu, grając jako zastępca kontuzjowanego Jamiego Redknappa.
W kolejnym sezonie (1999/2000) razem z Redknappem tworzył już środek pola Liverpoolu. W czasie swoich pierwszych derby miasta z Evertonem "zaliczył" swoją pierwszą czerwoną kartkę (chociaż wszedł jako zmiennik). W grudniu strzelił swoją pierwszą bramkę, w wygranym 4-1 meczu z Sheffield Wednesday.
W sezonie 2000-2001 rozegrał dla klubu z Anfield już 50 spotkań, strzelając w nich 10 bramek. Liverpool zdobył w roku 2001 aż pięć trofeów (Puchar UEFA, Puchar Anglii, Puchar Ligi Angielskiej, Tarcza Dobroczynności, Superpuchar Europy), w czym Gerrard miał olbrzymi udział. Strzelił bramkę między innymi w finale Pucharu UEFA przeciwko Deportivo Alavés (5-4).
Został także mianowany najlepszym graczem młodego pokolenia w lidze angielskiej[potrzebne źródło].
[edytuj] Trener Benítez i Liga Mistrzów
W Liverpoolu nastąpiły zmiany. Zwolniono Gerarda Houlliera, a na jego miejsce zatrudniono Rafę Beníteza, byłego już szkoleniowca Valencii, który zdobył z tym klubem dwukrotnie mistrzostwo Hiszpanii, oraz Puchar UEFA. Nowy menadżer przekonał Gerrarda do pozostania w klubie, chociaż próby sprowadzenia go podejmował Chelsea FC, wówczas już rządzona przez Romana Abramowicza.
Gerrard zapewnił Liverpoolowi wyjście z grupy w Lidze Mistrzów, strzelając decydującą o zwycięstwie 3-1 nad Olympiakosem Pireus w ostatniej kolejce, dzięki czemu The Reds awansowali do fazy grupowej kosztem Greków. Pokonując po drodze Bayer Leverkusen, Juventus i Chelsea, Liverpool dotarł niespodziewanie do finału rozgrywek, w którym spotkał się z drużyną A.C. Milan. Po pierwszej połowie meczu wydawało się, że prowadzący 3-0 Włosi nie oddadzą tytułu. Jednak zmiany dokonane przez trenera Beníteza, a także zawziętość jego graczy odmieniły mecz. Bramkę na 3-1 strzelił właśnie Gerrard, dając tym samym nadzieję swojej drużynie i podrywając ją do walki. W ciągu kilku minut, po golach Vladimira Smicera i Xabiego Alonso Liverpoolczycy doprowadzili do remisu 3-3. Mecz zakończył się rzutami karnymi, wygranymi przez The Reds.
Ponownie swoje zainteresowanie kapitanem Liverpoolu wyraziła Chelsea, a próby wykupienia go zaczął także Real Madryt[potrzebne źródło]. Gerrard początkowo nie chciał odchodzić, chciał podpisać ze zwycięzcami Champions League nowy kontrakt. Jednak negocjacje przeciągały się ponad półtora miesiąca. Na początku lipca 2005 rozmowy zostały zerwane, a Gerrard publicznie oświadczył, że chce odejść[potrzebne źródło]. Starania Rafy Benítez, prezesa klubu, oraz błagania fanów zespołu[potrzebne źródło] doprowadziły jednak do powrotu do negocjacji. 8 lipca Gerrard przeprosił fanów klubu za wcześniejsze oświadczenie i podpisał nowy, wart 100.000£ tygodniowo czteroletni kontrakt.
Wkrótce pod jego przywództwem Liverpool zdobył Superpuchar Europy. Otrzymał tytuł najlepszego gracza Ligi Mistrzów za sezon 2004/2005 i był w trójce najwyżej sklasyfikowanych graczy w konkursie o Złotą Piłkę France Football.
[edytuj] Sezon 2005/2006
W tym sezonie Gerrard strzelił 23 bramki w 53 występach w barwach klubu, a w kwietniu gracze Premiership wybrali go najlepszym piłkarzem sezonu. Sezon ligowy The Reds zakończyli na 3 miejscu, za Chelsea i Manchesterem United.
Liverpool zdobył także kolejne trofeum – Puchar Anglii. W finale z West Ham Gerrard strzelił dwie bramki, w tym gola na 3-3 w doliczonym czasie gry. Po bezbramkowej dogrywce Liverpool wygrał puchar po rzutach karnych.
Po sezonie ponownie pojawiły się plotki o odejściu Gerrarda do Chelsea, jednak tym razem szybko uciął je sam gracz, oświadczając, że pozostaje na Anfield Road.
[edytuj] Reprezentacja
Zadebiutował 31 maja 2000 roku w meczu przeciwko Ukrainie. Następnie trener Kevin Keegan zabrał go na Euro 2000, jednak na mistrzostwach zagrał tylko w jednym meczu, wchodząc z ławki.
Swoją pierwszą bramkę dla reprezentacji strzelił w wygranym 5-1 meczu z Niemcami we wrześniu 2001 w ramach Eliminacji do Mistrzostw Świata 2002. Była to bramka na 1-2. Niestety z powodu kontuzji Gerrard nie mógł zagrać w turnieju finałowym, a Anglia odpadła po ćwierćfinale z Brazylią.
Jego pierwszym turniejem w barwach Anglii było dopiero Euro 2004 w Portugalii. Był to jednak kolejny nieudany dla Anglii turniej. Odpadli w ćwierćfinale po meczu z Portugalią. Wcześniej w meczu z Francją Gerrard popełnił katastrofalny błąd w doliczonym czasie gry, podając piłkę pod nogi Thierry'ego Henry'ego, który został sfaulowany w polu karnym. Zinedine Zidane wykorzystał rzut karny. Anglia przegrała ten mecz 1-2.
Także kolejne mistrzostwa świata nie były udane. Gerrard, tak jak cała reprezentacja, nie wyróżnił się niczym szczególnym, chociaż strzelił na turnieju 2 bramki. Anglia odpadła w ponownie w ćwierćfinale, po kolejnej porażce z Portugalią. Po trzech nieudanych turniejach selekcjonerem mianowano Steve'a McClarena. Gerrard został mianowany vice-kapitanem reprezentacji. Nowy szkoleniowiec przesunął go na prawe skrzydło, w miejsce odsuniętego od kadry Davida Beckhama, ponieważ współpraca w środku pola między Gerrardem a Frankiem Lampardem wyraźnie się nie układała.
1 Seaman • 2 G. Neville • 3 P. Neville • 4 Campbell • 5 Adams • 6 Keown • 7 Beckham • 8 Scholes • 9 Shearer • 10 Owen • 11 McManaman • 12 Southgate • 13 Martyn • 14 Ince • 15 Barry • 16 Gerrard • 17 Wise • 18 Barmby • 19 Heskey • 20 Phillips • 21 Fowler • 22 Wright • trener: Keegan
1 Robinson • 2 Neville • 3 A. Cole • 4 Gerrard • 5 Ferdinand • 6 Terry • 7 Beckham • 8 Lampard • 9 Rooney • 10 Owen • 11 J. Cole • 12 Campbell • 13 James • 14 Bridge • 15 Carragher • 16 Hargreaves • 17 Jenas • 18 Carrick • 19 Lennon • 20 Downing • 21 Crouch • 22 Carson • 23 Walcott • trener: Eriksson
[edytuj] Życie osobiste
Żonaty z Brytyjką Alex Curran, ślub pary odbył się 16 czerwca 2007; ma z nią dwie córki - urodzoną w 2004 Lilly-Ella oraz Lexie, która przyszła na świat w maju 2006 roku. Ma młodszego kuzyna Anthony'ego, który jest piłkarzem Evertonu.
[edytuj] Linki zewnętrzne
1 Cavalieri • 2 Dossena • 4 Hyypiä • 5 Agger • 7 Keane • 8 Gerrard • 9 Torres • 11 Riera • 12 F. Aurélio • 14 Alonso • 15 Benayoun • 16 Pennant • 17 Arbeloa • 18 Kuyt • 19 Babel • 20 Mascherano • 21 Lucas • 22 Insúa • 23 Carragher • 24 N'Gog • 25 Reina • 26 Spearing • 27 Degen • 28 Plessis • 29 Németh • 30 Itandje • 31 El Zhar • 32 Darby • 34 Kelly • 35 Flynn • 36 Irwin • 37 Škrtel • 39 Eccleston • 41 Hansen • 42 Gulácsi • trener: Benítez
| Cztery tytuły dla rodziców poprawiły sprzedaż |
|
Lipiec okazał się dobrym miesiącem dla czterech tytułów z segmentu miesięczników dla rodziców, a trzy zanotowały spadek – wynika z danych Związku Kontroli Dystrybucji Prasy o rozpowszechnianiu płatnym razem.
|
| Puls chce uruchomić Puls News i Puls Rozrywka |
|
Telewizja Puls złożyła do Krajowej Rady Radiofonii i Telewizji wnioski o koncesje dla kanałów Puls News i Puls Rozrywka.
|
| Infor rezygnuje z "Biznes Trendów" |
|
Wydawnictwo Infor.pl SA wstrzymuje wydawanie tytułu "Biznes Trendy", comiesięcznego dodatku m.in. do ”Gazety Prawnej”, i rozważa jego przyszłość.
|
| Powstanie szósta spółka Grupy Bauer – Bauer Media |
|
Do końca br. Grupa Bauer powoła nową spółkę – Bauer Media. Jej prezesem zostanie Witold Woźniak, prezes Grupy Bauer, a członkami zarządu będą Andrzej Choynowski, Sławomir Bandurski i Maciej Kutak.
|
| CNN: "podniebna umowa" po polsku |
|
Polska to kraj o dumnej przeszłości i świetlanej przyszłości. Wpływ Polski na świat nieustannie rośnie - uważa telewizja CNN. Na słowach jednak się nie kończy. "Eye On Poland: Country at the Crossroads" to tygodniowy program CNN - zobacz co na Ciebie czeka!
|