Z Wikipedii

stilbit

stilbit

stilbit

Stilbit (Desmin) – minerał z gromady krzemianów, zaliczany do grupy zeolitów. Jest minerałem pospolitym.

Nazwa pochodzi od gr. stilbe = połysk; nazwa desmin od gr. desme = wiązka (snop) i nawiązuje do snopowych skupień tego minerału.

[edytuj] Właściwości:

• Wzór chemiczny: Ca[Al.₂Si₇O₁₈] x 7 H₂O – uwodniony glinokrzemian wapnia
• Układ krystalograficzny: jednoskośny
• Twardość: 3,5-4
• Gęstość: 2,1-2,2
• Rysa: biała
• Barwa: biała, żółtawa, czerwona, brunatna
• Przełam: nierówny
• Połysk: szklisty, diamentowy, na powierzchniach łupliwości - perłowy
• Łupliwość: dobra i bardzo dobra, niewyraźna – dwukierunkowa

Tworzy skupienia zbite, ziarniste, blaszkowe, kuliste, groniaste, promieniste, snopkowe. Prawidłowo wykształcone kryształy są spotykane w druzach. Często tworzą zbliźniaczenia (kryształy przyjmują pseudorombową postać). Spotykane są też bliźniaki krzyżowe. Jest kruchy i przezroczysty.

[edytuj] Występowanie:

Powstaje podczas procesów aktywności wulkanicznej. Najczęściej występuje w pustkach skał bazaltowych. W szczelinach łupków krystalicznych występuje razem z kwarcem, epidotem, adularem.

Miejsca występowania: Indie, Australia, Wielka Brytania, Kanada, USA, Brazylia, Włochy, Szwajcaria.

W Polsce – pospolity w próżniach granitów strzegomskich i strzelińskich, w melafirach, gnejsach hornfelsowych okolic Niemczy, łupkach krystalicznych Ciechanowic i okolic Jeleniej Góry. Spotykany w żyłach hydrotermalnych przecinających granity.

[edytuj] Zastosowanie:

• ma znaczenie naukowe – określanie warunków przeobrażeń skał
• atrakcyjny kamień kolekcjonerski

[edytuj] Bibliografia:

• O. Medenbach, C. Sussieck – Fornefeld -Minerały – „Świat Książki” 1996r.
• W. Heflik, L. Natkaniec – Nowak – Minerały Polski – Wyd. „Antykwa” 1998r.
• W. Schumann – Minerały świata – O. Wyd. ”Alma - Press” 2003r.
• J.Bauer – Przewodnik Skały i minerały – Wyd. Multico 1997r.

   

Zobacz galerię na Wikimedia Commons:
Stilbit