Z Wikipedii

Stowarzyszenie Harcerstwa Katolickiego Zawisza

Stowarzyszenie Harcerstwa Katolickiego "Zawisza" Federacja Skautingu Europejskiego – organizacja harcerska nawiązująca do skautingu katolickiego, działająca w Polsce.

Stowarzyszenie Harcerstwa Katolickiego "Zawisza" powstało w 1982 roku, najpierw jako Ruch Harcerstwa Katolickiego, a następnie w 1989 roku przekształca się w organizację Stowarzyszenie Harcerstwa Katolickiego Zawisza. Od 1995 SHK Zawisza jest członkiem Międzynarodowego Związku Przewodniczek i Skautów Europy – Federacji Skautingu Europejskiego.

SHK Zawisza nawiązuje do tradycji skautingu katolickiego ojca Sevina, jezuity, oraz działalności wybitnego instruktora harcerstwa przedwojennego hm. RP Stanisława Sedlaczka.

[edytuj] Historia

Ten artykuł wymaga dopracowania zgodnie z zaleceniami edycyjnymi. Należy w nim poprawić: styl - powinien mieć encyklopedyczną formę. Dokładniejsze informacje o tym, co należy poprawić, być może znajdują się na stronie dyskusji tego artykułu w sekcji Dopracować Po likwidacji wskazanych powyżej niedoskonałości prosimy usunąć szablon {{Dopracować}} z kodu tego artykułu.

W 1972 roku w Związku Harcerstwa Polskiego powstał lubelski szczep "Zawisza". Został on założony przez hm. Michała Bobrzyńskiego. Był to Szczep Drużyn "Nieprzetartego Szlaku" przy Zakładzie dla Głuchoniemych. Wkrótce nowe środowisko przyciągnęło znaczne ilości młodych ludzi, którzy chcieli służyć swą pomocą niepełnosprawnym. Po czterech latach szczep liczył ok. 300 osób. Zaistniała zatem konieczność zmiany systemu pracy i "Zawisza" opuścił mury Zakładu Głuchoniemych.

W 1977 roku został zarejestrowany jako szczep środowiskowy przy Komendzie Hufca Lublin. Fakt kilkuletniej pracy w "Nieprzetartym Szlaku" spowodował, że szczep znalazł się na marginesie uwagi władz chorągwianych i hufcowych. Pozwoliło to na stworzenie własnych metod pracy opartych na doświadczeniach harcerstwa sprzed wojny. Przywrócono dawne nazewnictwo stopni, następnie przyszła kolej na powrót do tradycyjnego Prawa i Przyrzeczenia. W końcu podzielono środowisko na dwie odrębne struktury: żeńską i męską. Cały ten proces odbywał się w ramach ZHP. Jednocześnie trwała współpraca z Kościołem, a od 1979 roku z kręgami opozycji "Solidarnościowej". Latem tego samego roku "Zawiszą" zainteresowała się Służba Bezpieczeństwa. Poważnym "wykroczeniem" okazało się wybudowanie ołtarza polowego na obozie.

Znajdujące się pod presją PZPR i SB władze chorągwiane w 1980 roku zdecydowały się rozwiązać szczep, nie informując mimo wszystko samych zainteresowanych. Dopiero w czerwcu tego roku w momencie zgłoszenia się po dofinansowanie akcji letniej zawiszacy usłyszeli, że nie istnieją. A jednak tak nie było. Obozy zorganizowali za własne pieniądze, mimo że w świetle prawa byli organizacją nielegalną.

Jesienią 1980 doszło do spotkania instruktorów próbujących dokonać reformy istniejącego Związku. Większość opowiedziała się za wizją pozostania w ZHP i reformowania jego od środka. Jednak przedstawiciele Lublina chcieli stworzenia własnej organizacji, która hołdowałaby dawnym tradycjom. Osamotniony Lublin podporządkował się woli większości. 25 kwietnia 1981 "Zawisza" opuściła ZHP inicjując Niezależny Ruch Harcerski.

Dekret o stanie wojennym zawiesił działalność organizacji. W kilka dni po wybuchu stanu wojennego doszło do spotkania grupy instruktorów, na którym starły się dwie koncepcje: pierwsza żądała formalnego rozwiązania NRH i przejścia organizacji do podziemia, druga – za którą opowiadał się hm. Michał Bobrzyński – proponowała kontynuację pracy w formie duszpasterstwa. Drugą opcję odrzuciła znaczna część instruktorów. Pozostali spotkali się jeszcze raz 28 lutego 1982 w kościele oo. Jezuitów. Tam narodził się pomysł prowadzenia grup ministranckich metodą harcerską. Powstała Harcerska Służba Liturgiczna. W 1985 roku zmieniono nazwę z HSL na Harcerski Ruch Liturgiczny "Zawisza". W 1989 roku przed "Zawiszą" stanął problem – powstał Związek Harcerstwa Rzeczypospolitej. Włączyć się? Ostatecznie zdecydowano się powołać do życia Stowarzyszenie Harcerstwa Katolickiego "Zawisza" – co nastąpiło 2 grudnia 1989 na I Sejmiku Instruktorskim.

Przewodniczącym SHK-Z został hm. Michał Bobrzyński. W kwietniu 1990 Sąd Wojewódzki w Lublinie dokonał rejestracji Stowarzyszenia. Data ta skończyła 8-letni okres nielegalnego działania Zawiszaków. Już w 1994 roku harcerki i harcerze wzięli udział w wielkim zlocie międzynarodowym Federacji Skautingu Europejskiego – Eurojam we Włoszech. W 1995 SHK-Z wstępuje do FSE.

W 2003 roku SHK-Z FSE było organizatorem Eurojamu 2003 – Zlotu Międzynarodowego Związku Przewodniczek i Skautów Europy – Federacji Skautingu Europejskiego. Odbył się on w dniach od 2 do 11 sierpnia 2003 r. w okolicy Ogrodzieńca i Kluczy na Wyżynie Krakowsko-Częstochowskiej.

W 2007 r. od 4. do 11. sierpnia "Zawisza" organizowała Euromoot 2007 - międzynarodową wędrówkę Przewodniczek i Skautów Europy przez Tatry. Wzięło w niej udział ok. 5 000 osób. Rozpoczęła się liturgią bizantyjską w Levoczy na Słowacji, a zakończyła specjalnie skomponowaną mszą "Messa de Cana" w Częstochowie.

Ta sekcja jest zalążkiem. Jeśli możesz, rozbuduj ją.

[edytuj] Oznaki Stowarzyszenia

Oznakami Stowarzyszenia sÄ…:

• lilijka skautowa z tarczÄ… herbowÄ…, na tarczy umieszczony jest krzyż z literÄ… "V" w podstawie. TreÅ›ciÄ… tej oznaki sÄ… sÅ‚owa "Veritas Vincit" - "Prawda zwycięża",
• oÅ›mioramienny czerwony krzyż opactwa Morimond (powszechnie nazywany krzyżem zakonu szpitalników Å›w. Jana Jerozolimskiego), z umieszczonÄ… na przeciÄ™ciu ramion zÅ‚otÄ… liliÄ… - symbolizujÄ…cÄ… skauting.

[edytuj] WÅ‚adze

• Sejmik SHK-Z
• Rada Naczelna SHK-Z
• ZarzÄ…d SHK-Z
• PrzewodniczÄ…cy Stowarzyszenia
• Naczelnik Harcerzy
• Naczelniczka Harcerek

[edytuj] Organizacja

Jednostki terenowe:

• szczepy (skÅ‚ada siÄ™ z gromady wilczków, drużyny harcerek lub harcerzy, krÄ™gu wÄ™drowników lub ogniska przewodniczek)
• hufce
• chorÄ…gwie (poÅ‚Ä…czenie kilku hufców)
• szczebel krajowy (Ekipy Krajowe powoÅ‚ywane oddzielnie przez Naczelnika Harcerzy i NaczelniczkÄ™ Harcerek do pomocy w ich zadaniach oraz wÅ‚adze naczelne)

Podstawowe jednostki organizacyjne:

• gromada wilczków
  • szóstki
• drużyna harcerzy lub harcerek
  • zastÄ™py
• samodzielne zastÄ™py (samodzielny zastÄ™p można utworzyć jedynie w przypadku, gdy w danej miejscowoÅ›ci nie jest możliwe utworzenie peÅ‚nej drużyny lub szczepu; opiekÄ™ nad nim sprawuje czÅ‚onek czynny wyspecjalizowany w kierowaniu samodzielnymi zastÄ™pami lub szczepowy (szczepowa) najbliższego szczepu)
• krÄ…g wÄ™drowników lub ognisko przewodniczek

Nurty:

• harcerek
  • gałąź wilczków (8-12 lat)
  • gałąź harcerek (12-16/17 lat)
  • gałąź przewodniczek (powyżej 16/17 lat)
• harcerzy
  • gałąź wilczków (8-12 lat)
  • gałąź harcerzy(12-17 lat)
  • gałąź wÄ™drowników (powyżej 17 lat)

[edytuj] Mundur

• koszula beżowa (harcerze i wÄ™drownicy) albo bÅ‚Ä™kitna (harcerki, przewodniczki i wilczki)
• granatowe spodnie sztruksowe dÅ‚ugie lub krótkie (gałąź mÄ™ska), spódnica koloru granatowego (gałąź żeÅ„ska)
• naszywki:
  • granatowa plakietka z nazwÄ… szczepu oraz herb chorÄ…gwi na prawym ramieniu
  • granatowa plakietka z peÅ‚nÄ… nazwÄ… Stowarzyszenia nad prawÄ… kieszeniÄ…
  • polska flaga nad plakietkÄ… Stowarzyszenia
  • krzyż FSE na lewej kieszeni (kolor tÅ‚a identyczny jak kolor munduru)
  • oznaki sprawnoÅ›ci fachowych na prawym ramieniu pod herbem chorÄ…gwi
  • harcerki i harcerze: na lewym ramieniu tasiemki zastÄ™pu (w kolorach zastÄ™pu)
  • harcerki i harcerze: na lewym ramieniu pod tasiemkami zastÄ™pu połówka kwiatu lilii zielona (stopieÅ„ wywiadowcy) lub czerwona (stopieÅ„ ćwika) z dewizÄ… "Semper Parati" oznaczajÄ…ca zdobyty stopieÅ„
  • harcerki i harcerze: oznaczenia funkcji w zastÄ™pie przyszyte nad polskÄ… flagÄ…
  • wilczki: na lewym ramieniu naszywka wilka w kolorze swojej szóstki
  • wilczki: naszywka z wilkiem na Å›rodku beretu, bo obu stronach naszywki zdobyte gwiazdki
• chusta
• pasek skórzany z metalowÄ… klamrÄ… FSE
• granatowy beret
• metalowy krzyż symbolizujÄ…cy przyrzeczenie przyczepiany do beretu nad lewym okiem (nie dotyczy wilczków)
• harcerki i harcerze: metalowe oznaki sprawnoÅ›ci mistrzowskich noszone po lewej stronie koszuli i swetra nad kieszeniÄ…
• półbuty lub trapery
• biaÅ‚e lub granatowe podkolanówki
• granatowy sweter z naszywkami jak na koszuli

[edytuj] Stopnie

• wywiadowca, ćwik, Harcerz Orli, Harcerz Rzeczypospolitej
• tropicielka, pionierka, samarytanka, wÄ™drowniczka, Harcerka Rzeczypospolitej

W SHK-Z nie istnieją stopnie ochotnika, ochotniczki ani młodzika.

Po kilku miesiącach od bycia w zastępie, kandydat zostaje dopuszczony do złożenia przysięgi wierności. Otrzymuje wtedy chustę (w barwach drużyny) oraz nawęz w kolorach zastępu. Pracując w danej jednostce, decyzją Sądu Honorowego, może złożyć przyrzeczenie. Następnym krokiem jest stopień wywiadowcy, a później stopień ćwika.

Po zakończeniu pracy w drużynie (gałąź zielona) i przejściu do gałęzi czerwonej (przewodniczki i wędrownicy) oraz podjęciu służby (np. drużynowego) otrzymuje się stopień Harcerza Orlego lub wędrowniczki. Później można zdecydować się na tzw. wymarsz (wędrownicy) albo fiat i otrzymać stopień Harcerza Rzeczypospolitej albo Harcerki Rzeczypospolitej.

[edytuj] Źródła

• historia SHK-Z
• umundurowanie

[edytuj] Linki zewnętrzne

• Oficjalna strona Stowarzyszenia Harcerstwa Katolickiego "Zawisza"
• "Gniazdo" – kwartalnik wydawany przez SHK-Z FSE
• "Carrick" - Internetowa SkÅ‚adnica Harcerska SHK Zawisza – FSE
• Forum SHK-Z FSE
• Union Internationale des Guides et Scouts d'Europe (Federacja Skautingu Europejskiego)