Z Wikipedii

Street Legal – 18 studyjny album nagrany przez Boba Dylana w kwietniu 1978 r. oraz wydany w czerwcu tego samego roku.

[edytuj] Historia i charakter albumu

Rok 1978 był jednym z najbardziej pracowitych okresów Boba Dylana.

Przede wszystkim odbywał całoroczne światowe tournée; jego pierwsza część obejmowała Daleki Wschód i Australię (od 20 lutego do 1 kwietnia)Europę. Potem Dylan miał przerwę do 1 czerwca, w którym to dniu rozpoczął siedmiokoncertową rozgrzewkę przez europejskim tournée w Universal Amphitheater w Los Angeles (1-7 czerwca). Europejskie tournée rozpoczęło się 15 czerwca koncertem w Earl's Court w Londynie i zakończyło 15 lipca koncertem w Blackbushe Aerodrome w Camberley (Surrey) w Anglii. 15 września rozpoczął jesienne tournée po USA, które trwało do 16 grudnia^[1].

Jednak wcześniej, bo jeszcze w 1977 r. Dylan zakupił 1-piętrowy budynek przy Santa Monica Boulevard^[2] i studia na parterze zostały nazwane Rundown. Tutaj artysta będzie nagrywał kolejne swoje płyty (za wyjątkiem dwu następnych) aż do zimy 1982 r., co akurat pokryje się z nowym apogeum jego weny twórczej.

Zanim wszedł do studia utwory z zaplanowanej płyty były już w większości gotowe, ale nigdy ich jeszcze nigdzie nie wykonywał. Zrobił jednak jeden wyjątek; następnego dnia po Bożym Narodzeniu 1977 r. usiadł za fortepianem i zagrał prawie cały album zupełnie zdumionym muzykom z jego ówczesnej grupy: Stonerowi i Solesowi oraz Joelowi Bernsteinowi. Jak zwykle pierwsza sesja miała charakter zapoznawczy i grupa grała te na wpół ukształtowane kawałki.(Oczywiście nasuwają się tu pytania, czy była to próba przed azjatycko-australijskim tournée, czy próba przed nagraniem płyty, czy okazja do jamu, i czy zamienił się on w sesję nagraniową?)^[3]

Tematycznie piosenki są zbliżone do utworów z Blood on the Tracks, sytuacja Dylana była właściwie taka sama; pisał nowe utwory będąc latem na swej farmie w Minnesocie, po rozwodzie ze swoją żoną Sarą. Rankiem pisał piosenki, a potem pokazywał je nowej kobiecie w jego życiu - Faridi McFree.

O ile jednak dążył szybko i zdecydowanie do nagrania Blood on the Tracks, to tym razem odwlekał wejście do studia jak tylko się dało. Jesień 1977 r. spędził wykończając film Reinaldo and Clara, potem stoczył walkę sądową o opiekę nad swymi dziećmi, a później zebrał grupę, z którą udał się na tournée po Dalekim Wschodzie. Nie mógł zresztą odrzucić tej oferty, bo rozwód był kosztowny, a przecież także sam finasował powstanie tego filmu.

Plonem tego tournée stał się podwójny album nagrany w hali Budokan w Tokio. Tutaj zresztą dwukrotnie wykonał jedyny kawałek z planowanego albumu Is Your Love in Vain.

Podczas drugiej, kwietniowej, sesji Dylan pracował nad dwoma utworami: We'd Better Talk This Over przeznaczonym na album oraz Coming from the Heart, który był jednym z sześciu piosenek napisanych wspólnie z Heleną Springs podczas dalekowschodniego tournée. Cała ta szóstka miała inny charakter od utworów przeznacznych na album.

Na nagranie albumu było bardzo mało czasu, bo szybko zbliżało się europejskie tournée, a zespół potrzebował wypoczynku. Dylan, niebaczny problemów jakie przechodził przy nagrywaniu Desire uparł się nagrywać album metodą "na żywo", m.in. zamiast słuchawek użył monitorów leżących na podłodze. Bardzo zależało mu na naturalistycznym podejściu do nagrać, które zachowałyby wszelkie interakcje pomiędzy muzykami. Ponieważ absolutnie nie zależało mu na jakichkolwiek poprawkach wokalu oraz ograniczył obróbkę materiału (np. przez dogrywanie instrumentów) osiągnął jedno z założeń, mianowicie nagrania zostały zrobione bardzo szybko. Album został nagrany w ciągu zaledwie pięciu dni i zmiksowany wg uwag Dylana.

Efekt tych poczyniań artysty był katastrofalny. Po siedemnastu latach i setkach godzin spędzonych w studiach Dylan potrafił sam siebie sprowadzić na manowce. Niesamowite. A przy tym dysponował znakomitym materiałem, z którego mogła łatwo powstać bardzo dobra płyta. Teksty były bardzo wypracowane. Mógł także poszerzyć zakres albumu przez umieszczenie na nim, którejś z piosenek napisanych z Heleną Springs. Były one bardzo dobre. Eric Clapton wziął udział w nagraniu trzech z nich i wyrażał się o nich bardzo dobrze. Na swoim 65-dniowym tournée po USA Dylan wykonywał kilka z nich.

W USA album został przyjęty raczej krytycznie i nie został zrozumiany^[4], natomiast w Europie - entuzjastycznie.

[edytuj] Muzycy

• Bob Dylan - wokal, elektryczna gitara rytmiczna [sesje 1-5]
• Rob Stoner - gitara basowa [sesja 1]
• Steven Soles - gitara rytmiczna, wokal towarzyszÄ…cy [sesje 1-5]
• Billy Cross - gitara prowadzÄ…ca (solowa) [sesje 2-5]
• Alan Pasqua - instrumenty klawiszowe [sesje 2-5]
• Jerry Scheff - gitara basowa [sesje 2-5]
• Ian Wallace - perkusja [sesje 2-5]
• Bobbye Hall¹ - instrumenty perkusyjne
• Steven Douglas - saksofon tenorowy i sopranowy [sesje 2-5]
• David Mansfield - skrzypce, mandolina [sesje 2-5]
• Carolyn Dennis - chórek [sesje 2-5]
• Jo Ann Harris - chórek [sesje 2-5]
• Helena Springs - chórek [sesje 2-5]
• Steve Madaio¹ - trÄ…bka (5)

¹ Muzycy niewymienieni przez Clintona Heylina w: Bob Dylan. The Recording Session.

[edytuj] Spis utworów

1. Changing of the Guards [7:04]
2. New Pony [4:48]
3. No Time to Think [8:19]
4. Baby Stop Crying [5:17]
5. Is Your Love in Vain? [4:30]
6. Señor (Tales of Yankee Power) [5:42]
7. True Love Tends to Forget [4:14]
8. We Better Talk This Over [4:04]
9. Where Are You Tonight? (Journey Through Dark Heat) [6:16]

[edytuj] Odrzuty z sesji

1. First to Say Goodbye (instrumentalny)
2.  ?
3. Is Your Love in Vain?
4. Señor (Tales of Yankee Power)
5. No Time to Think
6. True Love Tends to Forget
7. We'd Better Talk This Over
8. First to Say Goodbye
9. Where Are You Tonight?
10. We'd Better Ralk This Over
11. Coming from the Heart
12. Stop Now
13. Coming from the Heart
14. If I Don't Be There by Morning
15. Walk Out in the Rain
16. Stop Now

[edytuj] Opis płyty

• Producent - Don DeVito
• ZastÄ™pca Arthur Rosato
• Miejsce i data nagraÅ„ -

1. sesja: Rundown Studios, Santa Monica, Kalifornia; 26 grudnia 1977 r. ("Odrzuty" 1-9)
2. sesja: Rundown Studios, Santa Monica, Kalifornia; pocz. kwietnia 1978 r.
3. sesja: Rundown Studios, Santa Monica, Kalifornia; 10-15(?) 1978 r. (1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9)
4. sesja: Rundown Studios, Santa Monica, Kalifornia; 2 maja 1978 r.
5. sesja: Rundown Studios, Santa Monica, Kalifornia; 8 czerwca 1978

• Nagranie - Filmways/Heider
• Inżynier nagrywajÄ…cy - Biff Dawes
• współpraca - Dennis Mays, Les Cooper, Billy Youdelman, Payl Sandweiss, Doug Field, Jim Seiter
• Inżynier masteringu - Stan Kalina
• Studio - CBS Recording Studios, Nowy Jork
• Czas - 50 min. 18 sek.
• Fotografie - Howard Alk, Joel Bernstein
• Kierownictwo artystyczne - Tim Bryant/Gribbitt
• Projekt albumu - George Corsillo/Gribbitt
• Firma nagraniowa - Columbia
• Numer katalogowy - PC 34349
• Data wydania - 15 czerwca 1978 r.
• ZdjÄ™cia - Dylan Archives

Wznowienie na cd

• Firma nagraniowa - Columbia
• Numer katalogowy - CK 92403
• Rok wznowienia - 1990

[edytuj] Listy przebojów

[edytuj] Album

[edytuj] Bibiliografia

• Paul Williams. Bob Dylan. Performing Artist 1974-1986. The Middle Years. ISBN 0-7119-3555-6
• Clinton Heylin. Bob Dylan. The Recording Sessions. ISBN 0-312-13439-8

Przypisy

Nauczyciel polskiego zamordowany w Kirgistanie

W Kirgistanie zostaÅ‚ zamordowany Maciej Chowaniok – lektor jÄ™zyka polskiego na uniwersytetach w Biszkeku - poinformowaÅ‚y oficjalnie wÅ‚adze Uniwersytetu ÅšlÄ…skiego, z którym zwiÄ…zany byÅ‚ mÅ‚ody naukowiec.

"Taser: broń, która nie zabija?"

Film o Robercie Dziekańskim, polskim imigrancie śmiertelnie rażonym paralizatorem przez funkcjonariuszy kanadyjskiej policji, dostał nagrodę na Europejskim Festiwalu Czterech Ekranów w Paryżu. Czterominutowy obraz dostał główną nagrodę w kategorii produkcji powstałych za pomocą aparatu komórkowego.

Polacy w rękach piratów MSZ: trzeba czekać

- Porwanie tankowca to trudna kwestia, dlatego nie można spodziewać się natychmiastowych rozwiązań - powiedział szef MSZ Radosław Sikorski. Wcześniej rzecznik resortu potwierdził, że na statku porwanym przez somalijskich piratów jest dwóch polskich marynarzy. Tymczasem według operatora statku, "Sirius Star" dotarł już do wybrzeży Somalii.

Sikorski: tarcza bez nadmiernego pośpiechu

Radosław Sikorski jedzie do Waszyngtonu. Oficjalnie na uroczystości z okazji 90. rocznicy odzyskania przez Polskę niepodległości. Jednak w czasie zaplanowanych wizyt w Kongresie będzie rozmawiał o tarczy i zintensyfikowaniu polsko-amerykańskiej współpracy.

Obama popiera Saakaszwilego

Prezydent-elekt Barack Obama w telefonicznej rozmowie z prezydentem Gruzji Micheilem Saakaszwilim zapewnił go, że ma poparcie nowej amerykańskiej administracji - twierdzi Tbilisi.