Z Wikipedii

Strefa podbiegunowa lub strefa polarna - jedna z trzech stref oświetlenia Ziemi, obejmujące obszary na obu półkulach położone za kołem podbiegunowym. W strefach polarnych występuje zjawisko dni i nocy polarnych.

Strefy polarne położone są między innymi na terenach Antarktydy (południowa) i Arktyki (północna). Błędem jest nazywanie strefami podbiegunowymi stref klimatów okołobiegunowych, których zasięg się różni.

[edytuj] Naświetlenie

Strefy te otrzymują umiarkowane ilości promieniowania słonecznego w półroczu letnim przy bardzo długim dniu, trwającym przynajmniej raz 24 godziny (dzień polarny). Natomiast w półroczu zimowym ilości promieniowania są bardzo nikłe przy bardzo krótkim dniu (noc polarna).

Na biegunach geograficznych dzień polarny i noc polarna trwają po pół roku od dni równonocy, zaś na kołach podbiegunowych tylko dobę.

[edytuj] Temperatura

Są zwane zimnymi, leżą między kołami podbiegunowymi a biegunami tj. między 66,30°N a 90°N i 66,30°S a 90°S. Wokół bieguna panuje jeszcze zimniejszy klimat niż w strefie tundry. Nawet latem temperatura rzadko przekracza 0°C, dlatego śnieg gromadzi się tu cały rok. Ze śniegu powstają lodowce, które przykrywają większą część obszarów polarnych.

Przez cały rok odnotowane są temperatury ujemne od -20°C do -50°C. Opady są tu wyłącznie pod postacią śniegu i to w niewielkich ilościach.

[edytuj] Zobacz też

• strefa międzyzwrotnikowa
• strefy umiarkowane