Z Wikipedii

Stronnictwo Konserwatywno-Ludowe (SKL) – polska centroprawicowa, konserwatywna partia polityczna, działająca w latach 1997-2003 (od 2002 jako Stronnictwo Konserwatywno-Ludowe - Ruch Nowej Polski) i od 2007.

[edytuj] Historia

[edytuj] Powstanie

SKL powstało w 12 stycznia 1997 w wyniku połączenia się Stronnictwa Ludowo-Chrześcijańskiego Artura Balazsa, Partii Konserwatywnej Aleksandra Halla oraz grupy byłych członków Unii Wolności pod przewodnictwem Jana Rokity. Pierwszym prezesem partii został związany z SLCh Jacek Janiszewski.

Związani z nową formacją posłowie powołali w Sejmie II kadencji Koło Konserwatywno-Ludowe, w skład którego pod koniec kadencji wchodzili Wojciech Arkuszewski, Piotr Buczkowski, Leszek Chwat, Bronisław Komorowski, Andrzej Machowski, Zdobysław Milewski, Piotr Polmański oraz Jan Rokita.

Partia przystąpiła w tym samym roku do Akcji Wyborczej Solidarność (PK należała do inicjatorów powołania AWS w 1996). W wyborach parlamentarnych w 1997 z list tego komitetu SKL uzyskało 15 posłów i 4 senatorów, którzy weszli w skład Klubu Parlamentarnego AWS.

[edytuj] Lata 1997-2000

Do 2000 partia wzmacniała swoją pozycję w AWS. W nowo powołanym rządzie Jerzego Buzka lider SKL objął tekę ministra rolnictwa. W 1998 przedstawiciel ludowców objął kierownictwo Ministerstwa Kultury i Sztuki, a po rozpadzie (w 2000) koalicji AWS z Unią Wolności także MON.

W lutym 1998 do SKL przyłączyły się partia Republikanie oraz kanapowe Porozumienie Centrum "Inicjatywa Integracyjna", rok później stronnictwo wchłonęło Koalicję Konserwatywną. Partię wzmacniały też grupy działaczy związanych ze Stronnictwem Pracy, Ruchem Stu (m.in. Paweł Graś), a także niezależni parlamentarzyści AWS (Andrzej Zakrzewski, Wiesław Walendziak).

W 2000 działająca w ramach Klubu Parlamentarnego AWS frakcja SKL liczyła ponad 30 posłów i senatorów. W grudniu tego roku partia stała się jednym z pięciu tzw. filarów Federacji AWS. Również w 2000 doszło do zmiany prezesa partii, urzędującego od 1998 Mirosława Stycznia zastąpił Jan Rokita.

[edytuj] Wystąpienie z AWS i współpraca z PO

Po powstaniu Platformy Obywatelskiej na początku 2001 część działaczy zaczęła dążyć do opuszczenia AWS, początkowo decyzja ta nie uzyskała jednak poparcia większości członków organów statutowych partii.

Ostatecznie, 18 marca 2001, rada polityczna SKL zadecydowała o wyjściu stronnictwa z AWS. Przesądziła o tym postawa prezesa Jana Rokity, który w ostatnim momencie zmienił stanowisko i poparł przygotowaną uchwałę. Posłowie SKL wystąpili z Klubu Parlamentarnego AWS i powołali odrębny Klub Parlamentarny Stronnictwa Konserwatywno-Ludowego (liczący pod koniec kadencji 18 posłów). Jednocześnie SKL podjęło współpracę z Platformą Obywatelską. W jej ramach przedstawiciele ludowców startowali w organizowanych prawyborach, mieli znaleźć się na wyborczych nowego ugrupowania, a po wyborach przyłączyć się do tworzenia na bazie PO partii politycznej.

Część działaczy SKL (m.in. Tomasz Tomczykiewicz i Paweł Graś) już w 2001 zrezygnowała z członkostwa w SKL, przystępując indywidualnie do PO. Z kolei w proteście przeciwko nawiązaniu tej współpracy, ze stronnictwa wystąpiła grupa polityków (w tym 7 posłów), (głównie środowisko tworzące wcześniej Koalicję Konserwatywną), która w tym samym roku współtworzyła Przymierze Prawicy.

W wyborach parlamentarnych w 2001 mandaty poselskie uzyskało około 20 osób powiązanych z SKL.

[edytuj] SKL-RNP

Zobacz więcej w osobnym artykule: Stronnictwo Konserwatywno-Ludowe - Ruch Nowej Polski.

Po wyborach część działaczy postanowiła utrzymać niezależność partii, ośmiu posłów (Dorota Arciszewska-Mielewczyk, Artur Balazs, Zbigniew Chrzanowski, Ireneusz Niewiarowski, Krzysztof Oksiuta, Małgorzata Rohde, Andrzej Wojtyła i Marek Zagórski) wkrótce utworzyło "Koło Poselskie Konserwatywno-Ludowe".

Od początku 2002 po połączeniu z Porozumieniem Polskich Chrześcijańskich Demokratów partia działała pod nazwą Stronnictwo Konserwatywno-Ludowe - Ruch Nowej Polski i pod kierownictwem Artura Balazsa.

Wielu działaczy SKL-RNP zaczęło przechodzić do innych ugrupowań (głównie Platformy Obywatelskiej oraz Prawa i Sprawiedliwości). W grudniu 2003 kongres krajowy partii zadecydował o jej rozwiązaniu w związku z nową centroprawicową inicjatywą Zbigniewa Religi (Partia Centrum). Po paroletnim procesie likwidacyjnym ugrupowanie zostało wyrejestrowane.

[edytuj] SKL od 2007

W sierpniu 2007 Artur Balazs wystąpił do Sądu Apelacyjnego w Warszawie z wnioskiem o rejestrację nowej partii o nazwie Stronnictwo Konserwatywno-Ludowe. Do tego ugrupowania przystąpili m.in.: Zbigniew Religa, a także grupa byłych wysokich urzędników rządowych, w tym Mirosław Mielniczuk, Marek Zagórski, Dariusz Rohde i inni. Stronnictwo zostało zarejestrowane w ewidencji partii politycznych pod numerem EwP 276^[1].

[edytuj] Prezesi SKL

• Jacek Janiszewski (1997-1998)
• MirosÅ‚aw StyczeÅ„ (1998-2000)
• Jan Rokita (2000-2002)
• Artur Balazs (2002-2003 i od 2007)

[edytuj] Zobacz też

• Politycy Stronnictwa Konserwatywno-Ludowego

[edytuj] Przypisy

1. ↑ Wykaz partii politycznych na stronie PKW

[edytuj] Źródła

• Krystyna Paszkiewicz: Partie i koalicje polityczne III Rzeczypospolitej. WrocÅ‚aw: Wydawnictwo Uniwersytetu WrocÅ‚awskiego, 2000. ISBN 8322920512.