Z Wikipedii

struktura bardzka - jednostka geologiczna położona pomiędzy krą sowiogórską od północnego zachodu, niecką śródsudecką od południowego zachodu, intruzją kłodzko złotostocką od południowego wschodu oraz metamorfikiem kłodzkim od południa. Od północnego wschodu obcięta uskokiem brzeżnym sudeckim od bloku przedsudeckiego.

Struktura powstała w orogenezie waryscyjskiej w wyniku sedymentacji detrytycznej w środowisku morskim we wschodnich częściach śródgórskiego basenu. Strukturę bardzką tworzą późnopaleozoiczno sfałdowane skały osadowe i wulkaniczne, od ordowiku po dolny karbon oraz kenozoiczne niezlitifikowane, luźne skały osadowe. Przeważają dolnokarbońskie skały osadowe, które zajmują ponad 80% powierzchni terenu są to piaskowce oraz zlepieńce bez fauny. Pod osadami dolnokarbońskimi występują skały starsze: piaskowce ordowickie, łupki ilaste, kwarcyty, lidyty. Tektonika Struktury Bardzkiej jest złożona, jest to kilka generacji fałdów o różnych kierunkach. Ich powstanie związane jest z różnymi fazami orogenezy waryscyjskiej.

Rozciąga się na obszarze o powierzchni blisko 250 km ². Buduje większą część Gór Bardzkich w Sudetach Środkowych.

Zobacz

Tabela stratygraficzna