Z Wikipedii

Strzelecka Brygada Obrony Narodowej – oddział piechoty Wojska Polskiego II RP.

27 kwietnia 1939 Departament Piechoty M.S.Wojsk. wydał rozkaz o utworzeniu nowych brygad Obrony Narodowej oraz o zorganizowaniu nowych jednostek w istniejących brygadach ON. Zgodnie z tym rozkazem zamierzano sformować sześć batalionów strzeleckich ON. Wiosną 1939 r., w pierwszej fazie, zorganizować miano trzy bataliony:

• 1 Strzelecki Batalion ON w Kielcach przy 4 Pułku Piechoty Legionów
• 2 Strzelecki Batalion ON w Lublinie przy 8 Pułku Piechoty Legionów
• 3 Strzelecki Batalion ON w Łodzi przy 28 Pułku Strzelców Kaniowskich.

Organizację pododdziałów przeprowadzić mieli dowódcy: Podkarpackiej Brygady ON (1 batalion) i Wołyńskiej Półbrygady ON (2 batalion). Żołnierze mieli być rekrutowani do tych batalionów wyłącznie spośród zarejestrowanych członków Związku Strzeleckiego. Etat batalionu przewidywał 2 oficerów służby stałej i 4 podoficerów zawodowych oraz 71 podoficerów rezerwy i 458 szeregowców. Mimo wydania wiążącego rozkazu sformowanie strzeleckich batalionów ON odłożono w czasie.

29 sierpnia 1939 r. Biuro do Spraw Jednostek Obrony Narodowej wydało rozkaz wykonawczy w sprawie organizacji 1, 2 i 3 Strzeleckich Batalionów Obrony Narodowej. Wymienione pododdziały tworzyć miały Strzelecką Brygadę ON, dowódcą której mianowano ppłk Stefana Lenkosa-Kowalskiego. Bataliony miały zostać zorganizowane na zasadach określonych w kwietniu tego roku.

30 sierpnia 1939 r. Biuro wydało kolejny rozkaz wykonawczy w sprawie zmiany stałego miejsca postoju Dowództwa Sieradzkiej Brygady ON z Łodzi do Wielunia, co wykonane zostało w dniu 1 września tego roku. Przeniesienie mogło mieć związek z organizacją nowej brygady ON.

Kazimierz Pindel w swojej monografii o Obronie Narodowej, opierając się na relacji p. Leonarda Zielińskiego, podał, że 3 Strzelecki Batalion ON w Łodzi został sformowany i był wykorzystywany do pełnienia służby wartowniczej, a po wycofaniu z miasta uległ rozproszeniu.

[edytuj] Źródła:

• Kazimierz Pindel, Obrona Narodowa 1937-1939, Warszawa 1979, ISBN 83-11-06301-X, s. 62-63.

[edytuj] Zobacz też

• Okręg Korpusu Nr IV

p • d • e

Obrona Narodowa II RP

Brygady: Chełmińska • Kaliska • Lwowska • Morska • Podhalańska • Podkarpacka • Pomorska • Poznańska • Sieradzka • Strzelecka • Górnośląska • Warszawska

Półbrygady: Dąbrowska • Dziśnieńska • Śląsko-Cieszyńska • Karpacka • Tarnopolska • Wołyńska

Bataliony typ I: Bracław • Brzeżany • Chełm • Huculski I • Huculski II • Lwów I • Lwów II • Jarosław • Kowel • Łuck • Postawy • Przemyśl • Rzeszów • Sambor • Sanok • Sokal • Stanisławów • Stryj • Tarnopol • Turka •

Bataliony typ II: Czersk • Kcynia • Kościerzyna • Nakło • Starogard • Tuchola

Bataliony typ III: Bielsko • Cieszyn I • Cieszyn II • Katowice • Oświęcim • Rybnik • Sosnowiec • Tarnowskie Góry • Zawiercie

Bataliony typ IV: Brodnica • Brzozów • Bydgoszcz • Chrzanów • Dąbrowa Górnicza • Gorlice • Gdynia I • Gdynia II • Gdynia III • Grudziądz • Jabłonowo • Jasło • Kartuzy IV • Kaszuby V • Kępno • Kłobuck • Kościan • Koźmin (Jarocin) • Krosno • Krotoszyn • Kurpie • Leszno • Limanowa • Lubliniec • Mazurski I • Mazurski II • Nowy Sącz • Oborniki • Olkusz • Opalenica • Ostrów • Ostrzeszów • Poznań I • Poznań II • Rawicz • Szamotuły • Świecie • Warszawski I • Warszawski II • Warszawski III • Wągrowiec • Wieluń I • Wieluń II • Zakopane • Żywiec

Bataliony typ "S" Chorzów • Koronowo • Żnin