Z Wikipedii

Styl wspinaczki - szerokie pojęcie obejmujące ogólną ocenę całokształtu środków, tak materialnych jak i intelektualnych, zaangażowanych w pokonanie drogi wspinaczkowej.

Od początków wspinania sposób pokonania danego problemu był uważany za równie istotny jak sam jego fakt. Początkowo wyróżniano przejścia bez przewodników jako szczególnie wartościowe. W miarę gromadzenia wiedzy i doświadczeń oraz pojawiania się wyspecjalizowanych środków technicznych pojęcie stylu ewoluowało.
Współcześnie powszechnie przyjęte jest docenianie minimalizacji użytych ułatwień czego najdobitniejszym wyrazem jest powstanie nieco żartobliwej koncepcji "nago i boso".

W zakresie wielowyciągowych dróg wspinaczkowych o górskim charakterze wyróżniamy obecnie następujące style:

• styl alpejski
  • capsule
• styl wyprawowy (oblężniczy)

W zakresie ogólnej koncepcji działania w terenie o charakterze skałkowym

• styl francuski (sportowy)
• styl brytyjski (tradycyjny)
• styl saksoÅ„ski (piaskowcowy)

W zakresie krótkich dróg skalnych:

• OS - on sight

po polsku zwany od strzału - polega na czystym, tj. bez odpadnięcia lub obciążania liny, przejściu drogi bez jej znajomości. Korzystanie z podpowiedzi, uprzednia lustracja drogi lub obserwacja innych wspinaczy są niedozwolone. Odmianą OS jest Flash (czasami uznawany za oddzielny styl) - podobnie jak przy OS drogę należy przejść w ciągu, lecz dopuszczane jest korzystanie z doświadczeń innych(podpowiedź, opis drogi).

• RP - red point

czyli czerwony punkt. Podobnie jak przy OS należy przejść drogę w ciągu ale w razie odpadnięcia należy zjechać/zostać opuszczonym do najbliższego nohand rest, tj. miejsca odpoczynku bez użycia rąk. Po wypięciu liny z przelotów powyżej, można kontynuować wspinaczkę.

• RK - rot kreuz

czyli czerwony krzyż - podobnie jak przy RP po odpadnięciu należy zjechać do najbliższego nohand'a i stamtąd kontynuować wspinaczkę. Nie trzeba wypinać liny z przelotów powyżej, więc część drogi pokonywana jest na wędkę.

• AF - all free, french free- dopuszczalne jest obciążenie liny, wielokrotne próby na najtrudniejszych odcinkach drogi.
• TR - top rope

czyli na wędkę. Lina asekurująca wspinacza biegnie na górę, przechodzi przez punkt asekuracyjny i wraca do stojącego na dole partnera. Styl ten nie ma żadnego znaczenia sportowego, jednakże ze względu na swą prostotę bardzo popularny - na komercyjnych ścianach wspinaczkowych najwięcej osób wspina się właśnie na wedkę. Tylko przy wędkowaniu użycie liny statycznej nie stwarza niebezpieczeństwa.

• PP - pink point, pre protection

czyli różowy punkt. Podobne jak RP, należy przejśc całą drogę w ciągu,a w razie odpadnięcia zjechać do najbliższego nohand rest'a. Podstawową różnicą jest fakt, że linę wpina się do uprzednio przegotowanych przelotów (zamiast zakładania samemu punktów asekuracyjnych).