Z Wikipedii

Styren
Ogólne informacje
Nomenklatura systematyczna (IUPAC):
fenyloeten
Inne nazwy	etenylobenzen winylobenzen fenyloetylen
Wzór sumaryczny	C8H8
Inne wzory	C6H5CH=CH2 lub C6H5–CH=CH2
SMILES	c1ccccc1C=C lub C=Cc1ccccc1 lub C=CC1=CC=CC=C1
Masa molowa	104,15 g/mol
Wygląd	bezbarwna, oleista ciecz
Identyfikacja
Numer CAS	100-42-5
Właściwości Gęstość i stan skupienia 0,909 g/cm3 ; Rozpuszczalność w wodzie 0,31 g/l Temperatura topnienia -30 °C (243,15 K) Temperatura wrzenia 145 °C (418,15 K) Lepkość 0,762 cP w 20°C
Budowa Moment dipolowy 0,13 D
Niebezpieczeństwa
MSDS	Zewnętrzne dane MSDS
Klasyfikacja UE	Treść oznaczeń: Xn - szkodliwy
Zwroty ryzyka	10-36
Zwroty bezpieczeństwa	38-20-23
Numer RTECS	WL3675000
Podobne związki
Podobne związki	etylobenzen
Jeżeli nie podano inaczej, dane dotyczą warunków standardowych (25°C, 1000 hPa)

Styren (etenylobenzen, fenyloeten, winylobenzen, C₆H₅–CH=CH₂) - organiczny związek chemiczny - związek aromatyczny z alkenowym łańcuchem bocznym (nienasycony węglowodór aromatyczny lub aromatyczny węglowodór nienasycony).

W temperaturze pokojowej jest bezbarwną cieczą o nieprzyjemnym zapachu, łatwo podlega polimeryzacji tworząc polistyren. Używany jest do produkcji polistyrenu, jego kopolimerów oraz żywic.

[edytuj] Właściwości

Styren w warunkach normalnych jest bezbarwną lub lekko żółtawą cieczą o słabym, charakterystycznym, nieprzyjemnym zapachu. Styren łatwo i szybko ulega polimeryzacji, nawet pod wpływem promieni słonecznych lub niezbyt intensywnego ogrzewania, tworząc polistyren. Chętnie polimeryzuje z butadienem, akrylonitrylem, estrami kwasów organicznych takich jak: kwasu akrylowego i metakrylowego, tworząc odpowiednie kopolimery. Wchodzi w gwałtowne reakcje z silnymi utleniaczami.

[edytuj] Otrzymywanie

Ta sekcja jest zalążkiem. Jeśli możesz, rozbuduj ją.

Przemysłową metodą otrzymywania styrenu jest katalityczna dehydrogenacja etylobenzenu:

C₆H₅C₂H₅ ⇌ C₆H₅C₂H₃ + H₂

Styren można także otrzymać w wyniku termicznej depolimeryzacji polistyrenu.

[edytuj] Zastosowanie

Styren w dużych ilościach stosowany jest do otrzymywania polistyrenu, kopolimerów styrenowych, kauczuków syntetycznych oraz żywic butadienowo-styrenowych. Najbardziej znanym i rozpowszechnionym kopolimerem jest tworzywo ABS, uzyskiwany w polimeryzacji akrylonitrylu, butadienu oraz styrenu. Styren jest współcześnie jednym z podstawowych surowców dla przemysłu tworzyw sztucznych.

Styren używany jest w licznych syntezach organicznych. W większości zużywany do produkcji polistyrenu, kopolimerów, poliestrów, gumy syntetycznej. Jest rozpuszczalnikiem żywic poliestrowych.

[edytuj] Szkodliwość

Styren do organizmu człowieka dostaje się poprzez układ oddechowy, a także (w niewielkim stopniu) przez skórę. Substancja ta jest pochłaniana podczas bezpośredniej inhalacji w 60-80% i osadza się głównie w tkance tłuszczowej. Styren działa przede wszystkim depresyjnie na układ nerwowy ośrodkowy i obwodowy, przez interkalację nieprzereagowanego styrenu do neurylemmy i zaburzanie przewodnictwa nerwowego, jak i na poprzez oddziaływanie różnych form tlenku styrenu na poszczególne elementy tego układu. W organizmie człowieka działa depresyjnie na ośrodkowy układ nerwowy oraz drażniąco na błony śluzowe. Może prowadzić do marskości wątroby. W organizmie człowieka styren jest metabolizowany w wątrobie, głównie szlakiem prowadzącym przez tlenek styrenu, glikol styrenowy, kwas migdałowy lub benzoesowy do kwasów hipurowego i fenyloglioksylowego, które są wydalane z moczem.

Amerykański Rejestr Substancji Toksycznych i Schorzen (Agency for Toxic Substances and Disease Registry (ATSDR)) stwierdza, że wystawienie organizmu człowieka na działanie styrenu w dużym stężeniu (stężenie styrenu 1000 razy większe niż w normalnym środowisku) może działać na układ nerwowy. Skutkami są zmniejszenie szybkość przewodności nerwowej i obniżenie czasu reakcji. U osób narażonych na kontakt ze styrenem mogą, wystąpić objawy zatrucia ostrego lub przewlekłego, w zależności od dawki, czasu i częstotliwości ekspozycji. Opary styrenu w małych stężeniach mogą wywołać łzawienie oczu i metaliczny smak w ustach, w stężeniach ok. 800 mg/m3 – ból i zaczerwienienie spojówek, a w większych – kaszel, zawroty głowy, zaburzenia równowagi, osłabienie, bóle głowy, zmęczenie, nerwowość, a także porażenie górnych dróg oddechowych i zaburzenia widzenia. Przerwanie ekspozycji na ten związek powoduje cofnięcie objawów. Kontynuowanie narażenia wywołuje senność, zaburzenia świadomości, może także wystąpić porażenie ośrodka oddechowego i śmierć. Skażenie skóry ciekłym styrenem może wywołać jej ból i zaczerwienienie. Skażenie oczu ciekłym styrenem wywołuje ból i zaczerwienienie spojówek. Po spożyciu, związek ten wywołuje ból gardła, ból brzucha, mdłości, wymioty i ogólne objawy zatrucia drogą pokarmową. W przypadku zatrucia przewlekłego, objawami są przewlekłe zapalenie skóry, przewlekłe zapalenie spojówek, upośledzenie węchu, zaburzenia funkcji psychicznych, spowolnienie reakcji, zmiany w zapisie elektroencefalograficznym. Styren został sklasyfikowany przez Międzynarodowa Agencje Do Walki z Rakiem, jako substancja potencjalnie rakotwórcza (klasa rakotwórczości B2). Amerykański Departament Ochrony Środowiska (U.S. Environmental Protection Agency (EPA)) nie klasyfikuje jeszcze styrenu do substancji rakotwórczych ale podejrzewa tą substancję o działanie rakotwórcze, a także działanie toksyczne na układ pokarmowy, nerki i układ oddechowy.

[edytuj] Linki zewnętrzne

• Informacje o toksyczności z CIOPu