Su-11 (1947) - Google

Su-11 (1947)

Z Wikipedii

Skocz do: nawigacji, szukaj

Su-11 (ros. Су-11) (pierwszy samolot o tym oznaczeniu) to radziecki odrzutowy samolot myśliwski, skonstruowany w II połowie lat 40. w biurze konstrukcyjnym Suchoja jako jeden z pierwszych radzieckich odrzutowych myśliwców. Pozostał na etapie prototypu. Oznaczenie Su-11 został później nadane seryjnie produkowanemu myśliwcowi przechwytującemu z lat 60. (zob. Su-11).

Spis treści

[edytuj] Historia

Pierwszym odrzutowym myśliwcem konstrukcji Suchoja był Su-9, zaprojektowany na początku 1946. Był on wzorowany w zakresie układu konstrukcyjnego na niemieckim Me 262, lecz stanowił oryginalną i odmienną od niego konstrukcję, z wyjątkiem przejętego od Me 262 napędu, który stanowiły niemieckie silniki Jumo 004 o ciągu 900 kg, skopiowane w ZSRR jako Klimow RD-10.

Su-9 zbudowano tylko w jednym latającym egzemplarzu. Drugi prototyp Su-9 przeznaczony do prób w locie, został natomiast zmodyfikowany i ukończony z silnikami radzieckiej konstrukcji Liulka TR-1, po czym otrzymał nowe oznaczenie Su-11 (inaczej: "samolot ŁK" lub "KŁ"). Został on oblatany 28 maja 1947 przez Gieorgija Szijanowa, a 3 sierpnia 1947 zaprezentowany na paradzie w Tuszynie pod Moskwą (m.in. wraz z Su-9 i samolotami Ławoczkina: Ła-150, Ła-156 i Ła-160). Podobnie jak Su-9, samolot oceniono jako prosty w pilotażu. Na skutek prób w locie, m.in. przedłużono na nim gondole silników. Jednakże, silniki TR-1 osiągały jedynie ciąg 1300 kg zamiast zakładanych 1500 kg, a mocniejsza wersja TR-1A ostatecznie nie osiągnęła etapu produkcji. Ponadto, samolot miał niezadowalającą stateczność podłużną przy dużych prędkościach. Dlatego też samolotu nie skierowano na badania państwowe i przerwano jego rozwój, a prototyp skasowano w 1948. Su-11 był pierwszym radzieckim samolotem odrzutowym z silnikami radzieckiej konstrukcji.

Prowadzono prace projektowe nad rozwinięciem Su-11 o oznaczeniu Su-13 ("samolot TK"), z nowymi mocniejszymi silnikami RD-500 (kopia brytyjskich RR Derwent V) i skrzydłami o cieńszym profilu i nieco większej powierzchni oraz skośnym usterzeniu. Zakładano także budowę na jego bazie jednomiejscowego myśliwca przechwytującego z radiolokatorem i dwoma działkami 37 mm. Jednakże, prace te przerwano, ponieważ przewidywane osiągi samolotu (prędkość 970 km/h) były zbyt niskie w porównaniu z nowo projektowanymi samolotami o skośnych skrzydłach, a jego konstrukcja była nieperspektywiczna.

[edytuj] Opis konstrukcji

Konstrukcja samolotu była zbliżona do Su-9. Dwusilnikowy średniopłat o konstrukcji całkowicie metalowej i prostych skrzydłach, w układzie klasycznym. Skrzydła jednodźwigarowe o profilu laminarnym grubosci względnej 12%, wyposażone w klapy (w odróżnieniu od Su-9 nie miał hamulców aerodynamicznych). Wychylanie steru wysokości, lotek i klap było wspomagane hydraulicznie. Silniki podwieszone w gondolach pod skrzydłami, częściowo w obrysie skrzydła. Usterzenie klasyczne, proste. Kadłub o konstrukcji półskorupowej. Kabina pilota w środkowej części kadłuba, zakryta oszkloną osłoną, składającą się ze stałego trzyczęściowego wiatrochronu z płaską szybą pancerną, otwieranej na bok wypukłej osłony nad pilotem i stałej owiewki tylnej. Kabina wyposażona w fotel wyrzucany, częściowo chroniona z przodu i tyłu płytą pancerną. Podwozie samolotu trójpodporowe, z pojedynczymi kołami, chowane. Golenie główne chowane do skrzydeł i kadłuba. W celu zmniejszenia długości startu i lądowania, samolot był wyposażony w spadochron hamujący (w luku w dolnej części tyłu kadłuba) i testowano zastosowanie rakietowych przyspieszaczy startowych (RATO) (dwa U-5 o ciągu 1150 kg każdy).

Napęd: dwa silniki turboodrzutowe ze sprężarką osiową Liulka TR-1 o ciągu po 1300 kg. Zbiorniki paliwa w kadłubie o pojemności 2335 l.

Uzbrojenie: 1 działko 37 mm N-37 z zapasem 40 nabojów i 2 działka 23 mm NS-23 z zapasem po 100 nabojów, w przedniej części kadłuba. Możliwe było podwieszenie dwóch bomb po 250 kg lub jednej 500 kg po zdemontowaniu działka 37 mm. Optyczny celownik strzelecko-bombardierski PBP-1B.

[edytuj] Dane lotno-taktyczne

  • wymiary:
    • długość: 10,55 m
    • rozpiętość:11,80 m
    • wysokość: m
    • powierzchnia skrzydeł: 22,20 m²
  • masy:
    • masa własna: 4637 kg
    • masa normalna startowa: 6350 kg
    • masa maksymalna startowa: kg
  • prędkość maksymalna: 940 km/h na małej wysokości (910 km/h inne dane)
  • prędkość wznoszenia (maks): 23 m/s (inne dane 83,33 m/s są mało wiarygodne)
  • pułap praktyczny: 13 000 m
  • zasięg: 900 km

[edytuj] Zobacz też

Pokrewne konstrukcje:

Porównywalne samoloty:

Ciąg oznaczeń::

[edytuj] Źródła


Nauczyciel polskiego zamordowany w Kirgistanie
W Kirgistanie został zamordowany Maciej Chowaniok – lektor języka polskiego na uniwersytetach w Biszkeku - poinformowały oficjalnie władze Uniwersytetu Śląskiego, z którym związany był młody naukowiec.
"Taser: broń, która nie zabija?"
Film o Robercie Dziekańskim, polskim imigrancie śmiertelnie rażonym paralizatorem przez funkcjonariuszy kanadyjskiej policji, dostał nagrodę na Europejskim Festiwalu Czterech Ekranów w Paryżu. Czterominutowy obraz dostał główną nagrodę w kategorii produkcji powstałych za pomocą aparatu komórkowego.
Polacy w rękach piratów MSZ: trzeba czekać
- Porwanie tankowca to trudna kwestia, dlatego nie można spodziewać się natychmiastowych rozwiązań - powiedział szef MSZ Radosław Sikorski. Wcześniej rzecznik resortu potwierdził, że na statku porwanym przez somalijskich piratów jest dwóch polskich marynarzy. Tymczasem według operatora statku, "Sirius Star" dotarł już do wybrzeży Somalii.
Sikorski: tarcza bez nadmiernego pośpiechu
Radosław Sikorski jedzie do Waszyngtonu. Oficjalnie na uroczystości z okazji 90. rocznicy odzyskania przez Polskę niepodległości. Jednak w czasie zaplanowanych wizyt w Kongresie będzie rozmawiał o tarczy i zintensyfikowaniu polsko-amerykańskiej współpracy.
Obama popiera Saakaszwilego
Prezydent-elekt Barack Obama w telefonicznej rozmowie z prezydentem Gruzji Micheilem Saakaszwilim zapewnił go, że ma poparcie nowej amerykańskiej administracji - twierdzi Tbilisi.
Linki: Strona gwna