Suchoj T-4
Z Wikipedii
| T-4 | |
T-4 w muzeum w Monino |
|
| Dane podstawowe | |
| Państwo | |
| Typ | bombowiec strategiczny |
| Konstrukcja | tytanowa |
| Załoga | dwie osoby |
| Historia | |
| Data oblotu | 22 sierpnia 1972 |
| Lata produkcji | nie produkowany seryjnie |
| Zachowane egzemplarze | MTL w Monino |
| Dane techniczne | |
| Napęd | Cztery turboodrzutowe |
| Masa | |
| Użyteczna | 30 000 kg |
| Osiągi | |
| Prędkość maksymalna | 2032 km/h |
| Pułap | 18 200 m |
| Zasięg | 3000 km |
| Dane operacyjne | |
| Użytkownicy | |
| przewidywane - ZSRR | |
T-4, znany też jako "samolot 100" (niepoprawnie Su-100) to radziecki naddźwiękowy bombowiec strategiczny, skonstruowany w biurze Suchoja.
[edytuj] Historia
Pod koniec lat 60. XX w. kilku radzieckim biurom konstrukcyjnym zlecono zadanie zbudowania bombowca strategicznego, rozwijającego prędkość naddźwiękową i posiadającego duży zasięg (w tym samym czasie w USA rozpoczęły się prace nad innym bombowcem strategicznym - (Rockwell B-1 Lancer). Nowy samolot miał mieć duży zasięg, dużą prędkość przy ziemi i na znacznej wysokości, precyzyjny system nawigacyjno-bombowy, nowoczesne urządzenia zakłócające oraz odporną konstrukcję. Do prac przystąpiło m.in. biuro (OKB) pod kierunkiem Pawła Suchoja. Powstało ponad 30 projektów wstępnych. Pierwszy prototyp miał oryginalny układ i elegancką sylwetkę. Został zbudowany głównie z tytanu.
Samolot został oblatany 22 sierpnia 1972. Nigdy nie był produkowany seryjnie - został zbudowany tylko w dwóch prototypach, trzeci nie został ukończony. Pierwszy T-4 stoi od 1982 jako eksponat w Muzeum Techniki Lotniczej w Monino pod Moskwą.
Kadłub samolotu jest bardzo długi i wąski. Skrzydła mają obrys trójkątny (delta). Samolot nie posiada typowego, tylnego usterzenia poziomego tylko, układ tzw. "kaczka", czyli niewielkie przednie stateczniki. Napęd składa się z czterech silników turboodrzutowych umieszczonych w gondolach podkadłubowych. Do gondoli jest chowane również podwozie. Kabina ma układ tandem, czyli jeden pilot siedzi za drugim. Podczas startu i lądowania nos samolotu jest opuszczany do dołu, odsłaniając przednie szyby kabiny w celu polepszenia widoczności (analogicznie jak w Tu-144), a w trakcie lotu unosi się do góry i zakrywa przednie oszklenie tak, że światło wpadało do kabiny tylko przez boczne szyby.
Układ sterowania jest całkowicie zautomatyzowany (fly-by-wire). Przejmuje on sterowanie samolotem po starcie, podczas wznoszenia oraz prowadzi samolot automatycznie podczas ataku. Po dokonaniu ataku samolot jest automatycznie wyprowadzany z kursu bojowego i prowadzony do bazy. Samolot ma podwozie trójpodporowe. Komora bombowa umieszczona jest między gondolami silnikowymi.
Warto zwrócić uwage na niebywałe podobieństwo tej maszyny do amerykańskiego eksperymentalnego samolotu North American XB-70 Valkyrie.
[edytuj] Linki zewnętrzne
|
Samoloty szkolno-treningowe
|
|
|
Prototypy i konstrukcje doświadczalne
|
|
| Supersmukła piękność |
|
Firma Panasonic wzbogaciła swą ofertę o nowy telewizor LCD.
|
| Chińskie supermaszyny |
|
W dziedzinie superkomputerów Chiny gonią świat.
|
| Wkrótce nowy przerażający podstęp spamerów |
|
Specjaliści ostrzegają przed nową kampanią spamową – internauci otrzymują listy elektroniczne zawierające informacje o porwaniu dziecka.
|
| Komputery czułe na dotyk |
|
Firma NEC wprowadziła ciekawe modele komputerów PC, które obsługuje się za pomocą dotykowego ekranu.
|
| Król spamu zabił swoją rodzinę |
|
Jeśli ktoś w Polsce ma wątpliwości, czy spamowanie jest przestępstwem...
|