Z Wikipedii

Supermarine Sea Otter (Dane Sea Otter Mk II)
Prototyp samolotu Supermarine Sea Otter
Dane podstawowe
Państwo	Wielka Brytania
Producent	Supermarine
Typ	wodnosamolot rozpoznawczy i ratunkowy
Konstrukcja	dwupłat o konstrukcja mieszanej, podwozie – wciągane w locie
Załoga	3 – 4
Historia
Data oblotu	23 września 1938
Lata produkcji	1942 – 1945
Dane techniczne
Napęd	1 silnik gwiazdowy, 9-cylindrowy Bristol Mercury XXX
Moc	845 KM (630 kW)
Wymiary
Rozpiętość	14,00 m
Długość	11,90 m
Wysokość	4,90 m
Powierzchnia nośna	56,70 m²
Masa
Własna	3 080 kg
Startowa	4 190 kg (normalna) 4 900 kg (maksymalna)
Osiągi
Prędkość maksymalna	240 km/h
Prędkość przelotowa	160 km/h
Prędkość wznoszenia	4,35 m
Pułap	4 900 m
Zasięg	910 km (normalny) 1 170 km (maksymalny)
Dane operacyjne
Uzbrojenie
3 karabiny maszynowe Vickers K kal. 7,69 mm 450 kg bomb
Użytkownicy
Wielka Brytania, Australia, Francja, Holandia, Dania

Supermarine Sea Otter – brytyjski wodnosamolot typu amfibia zwiadowcza i ratownicza z okresu II wojny światowej

[edytuj] Historia

W 1938 roku wytwórnia Supermarine otrzymała zlecenie na opracowanie nowego wodnosamolotu, który miałby zastąpić produkowany wodnosamolot Supermarine Walrus. Już w sierpniu 1938 roku oblatano prototyp tego samolotu, który otrzymał oznaczenie Sea Otter (pol. wydra morska). W toku dalszych prac dokonano szeregu poprawek i udoskonaleń i dopiero w 1942 roku skierowano ten samolot do produkcji seryjnej.

Produkowano go w dwóch wersjach:

• Mk. I – wersja zwiadowcza (ABR – Amphibian-Boat Recconaisance) dla lotnictwa brytyjskiej marynarki wojennej
• Mk. II – wersja zmodyfikowana jako wodnosamolot ratownictwa morskiego (ASR – Air-Sea Rescue) dla RAFu

Produkcja wodnosamolotu Supermarine Sea Otter trwała do 1945 roku i zbudowano 292 samolotu obu wersji.

[edytuj] Użycie

Samolot Supermarine Sea Otter zostały wprowadzone do służby w 1944 roku jako pierwszy otrzymał je 1700 Dywizjon FAA stacjonujący na lotniskowcu eskortowym HMS Khedive, były to samoloty w wersji zwiadowczej. W późniejszym okresie otrzymały go także inne dywizjony.

Samoloty w wersji ratownictwa morskiego otrzymało dywizjony RAF, zarówno walczące w Europie, jak również na Dalekim Wschodzie. Wyróżniły się zwłaszcza w trakcie walk w Birmie.

Oprócz lotnictwa brytyjskiego samoloty tego typu użytkowało lotnictwo Australii, Danii i Holandii, a także lotnictwo francuskie działające w rejonie Indochin.

[edytuj] Opis konstrukcji

Samolot Supermarine Sea Otter był dwupłatową amfibią o konstrukcji mieszanej. Podwozie kołowe było chowane w locie w dolnym płacie. Płaty były składane do tyłu, co umożliwiało umieszczenie samolotu w hangarze okrętowych. Napęd stanowił silnik gwiazdowy umieszczony w gondoli przed baldachimem górnego płatu.

Uzbrojenie samolotu stanowiły 3 ruchome karabiny maszynowe Vickers K, z który jeden umieszczony był w otwartym stanowisku dziobowy, a dwa pozostałe na grzbiecie kadłuba umieszczone na obrotnicy razem. Pod dolnym płatem znajdowały się cztery zaczepy w których można było mocować bomby zwykłe lub głębinowe o masie łącznej 450 kg.

p • d • e

Samoloty wojskowe Brytyjskiej Wspólnoty Narodów z okresu II wojny światowej

Samoloty myśliwskie	Firebrand • Roc • Defiant • Beaufighter • Blenheim • Mosquito • Firefly • Fulmar • Meteor • Gladiator • Hurricane • Tempest • Typhoon • Spitfire • Whirlwind • Boomerang
Samoloty bombowe i torpedowe	Battle • Blenheim • Beaufort • Hampden • Whitley • Wellington • Warwick • Henley • Stirling • Halifax • Lancaster • Skua • Barracuda • Albacore • Swordfish
Samoloty rozpoznawcze i łącznikowe	Singapore • Sunderland • Lerwick • Walrus • Sea Otter • Anson • Botha • Warwick • Lysander • Auster • Vincent • Proctor
Samoloty transportowe i szybowce	Bombay • Warwick • Albemarle • York • Hotspur • Hamilcar • Horsa
Samoloty szkolno-treningowe	Tutor • Magister • Tiger Moth • Oxford
Samoloty doświadczalne i prototypy	E.28/39 • Vampire