Z Wikipedii

Sylfida (La Sylphide) - romantyczny balet-pantomima w 2 aktach.

• Libretto: Adolphe Nourrit wedÅ‚ug opowiadania Ch. Norgiera Trilby ou le Lutin d'Agail (Chochlik z Agryll);
• muzyka: Jean Schneitzhöffer;
• choreografia: Filippo Taglioni;
• scenografia: Pierre-Luis Cicieri (dekoracja) i Eugene Lamier (kostiumy).

Prapremiera: Paryż 12 marca 1832, Académie Royale de Musique.
Premiera polska: Warszawa 17 lutego 1839, Teatr Wielki.

Osoby:

• Sylfida - nieziemska zjawa
• James - mÅ‚ody wieÅ›niak szkocki
• Effie - narzeczona Jamesa
• Gurn - wieÅ›niak szkocki, zakochany w Effie
• Madge - czarownica
• matka Jamesa, przyjaciółki Effie, czarownice, sylfidy, wieÅ›niacy i wieÅ›niaczki

Pierwszą odtwórczynią roli głównej była Maria Taglioni. Sukces tego spektaklu dał początek nowej erze w historii baletu, otwierając okres romantyczny i całkowicie zmieniając kierunek, w jakim do tej pory balet podążał. Nagle wszystkie wątki mitologiczne, dotąd tak modne, wydały się przestarzałe. Po obejrzeniu przedstawienia Gautier napisał: ... Po Sylfidzie nie jest już możliwe wystawiać La Filets de Vulcan czy Flora et Zéphyre... Od tego momentu scena zaroiła się od gnomów, elfów, sylfid, willi i najad.

Zobacz też: taniec klasyczny, najbardziej znane balety.