Szpak
Z Wikipedii
| Szpak | |||||||||||||||||||||||||||||
 Dorosły osobnik Sturnus vulgaris vulgaris w szacie godowej (prawdopodobnie samiec) |
|||||||||||||||||||||||||||||
| Systematyka | |||||||||||||||||||||||||||||
| Domena | eukarioty | ||||||||||||||||||||||||||||
| Królestwo | zwierzęta | ||||||||||||||||||||||||||||
| Typ | strunowce | ||||||||||||||||||||||||||||
| Podtyp | kręgowce | ||||||||||||||||||||||||||||
| Gromada | ptaki | ||||||||||||||||||||||||||||
| Podgromada | Neornithes | ||||||||||||||||||||||||||||
| NadrzÄ…d | neognatyczne | ||||||||||||||||||||||||||||
| Rząd | wróblowe | ||||||||||||||||||||||||||||
| Podrząd | śpiewające | ||||||||||||||||||||||||||||
| Rodzina | szpakowate | ||||||||||||||||||||||||||||
| Gatunek | szpak | ||||||||||||||||||||||||||||
| Nazwa systematyczna | |||||||||||||||||||||||||||||
| Sturnus vulgaris | |||||||||||||||||||||||||||||
| Linnaeus, 1758 | |||||||||||||||||||||||||||||
| Status ochronny | |||||||||||||||||||||||||||||
|
|||||||||||||||||||||||||||||
 Galeria zdjęć w Wikimedia Commons |
|||||||||||||||||||||||||||||
.gif){kind=small}
Szpak (szpak zwyczajny) (Sturnus vulgaris) – mały ptak z rodziny szpakowatych zamieszkujący w zależności od podgatunku[1]:
- Sturnus vulgaris vulgaris Linnaeus, 1758 - podgatunek nominatywny; Europa od Islandii, przez Wyspy Brytyjskie i Europę Kontynentalną po Wołgograd na wschodzie, Pireneje i północno-zachodnią Hiszpanię na południowym zachodzie, Półwysep Apeniński, zachodnią Grecję, zachodnią Bułgarię, środkową Rumunię, oraz Ukrainę i południowo-zachodnią Rosję. Współwystępuje z Sturnus vulgaris poltaratskyi na wschodnich krańcach Europy oraz z Sturnus vulgaris tauricus w Grecji, Tracji, wschodniej Bułgarii, wschodniej Rumunii, południowej Mołdawii i południowo-zachodniej Ukrainie, i na wschód od dolnego Dniepru. Introdukowany w Ameryce Północnej,
- Sturnus vulgaris faroensis Feilden, 1872 - Wyspy Owcze,
- Sturnus vulgaris zetlandicus Hartert, 1918 - Szetlandy i Hebrydy Zewnętrzne,
- Sturnus vulgaris granti Hartert, 1903 - Azory,
- Sturnus vulgaris poltaratskyi (syn. S. v. menzbieri) Finsch, 1878 - zachodnia Syberia, wschodnie krańce Europy i wschodnia Baszkiria, Zabajkale, na południu osiąga północny Kazachstan oraz Ałtaj and zachodnią Mongolię. Współwystępuje z S. v. porphyronotus na północnych stokach Ałtaju, w Kotlinie Dżungarskiej oraz wschodnim Tien-Szanie,
- Sturnus vulgaris tauricus Buturlin, 1904 - południowo-wschodnia Ukraina, Krym, brzegi Morza Azowskiego, na północ od Doniecka i na wschód Rostowa nad Donem i Noworosyjska, także Azja Mniejsza sięgając na wschodzie co najmniej po środkową Anatolię,
- Sturnus vulgaris purpurascens Gould, 1868 - wschodnia Azja Mniejsza, północny Irak i zachodnie Zakaukazie,
- Sturnus vulgaris caucasicus Lorenz, 1887 - północny Kaukaz na północnym zachodzie aż do Stawropola a na północnym wschodzie po deltę Wołgi, wschodnie Zakaukazie oraz północny, zachodni i południowo-zachodni Iran,
- Sturnus vulgaris nobilior Hume, 1879 - wschodni Turkmenistan, wschodni Iran i Afganistan. Współwystępuje z S. v. porphyronotus na południowych stokach Pamiru,
- Sturnus vulgaris porphyronotus Sharpe, 1888 - wschodni Uzbekistan i Tadżykistan przez Tien-Szan po Sinkiang i Kotlinę Dżungarską,
- Sturnus vulgaris humii W. E. Brooks, 1876 - zachodnie Himalaje,
- Sturnus vulgaris minor Hume, 1873 - Sind w Pakistanie,
- Sturnus vulgaris oppenheimi Neumann, 1915 - Azja Mniejsza.
- Cechy gatunku
- Nieco mniejszy od kosa, upierzenie z pięknym, metalicznym połyskiem i licznymi białymi plamkami. Jesienią upierzenie prawie czarne z połyskiem fioletowym na głowie, zielonkawym na grzbiecie i tylko samica zachowuje nieco białych plam.
- Wymiary średnie
- Długość ciała ok. 21 cm
Rozpiętość skrzydeł 38 cm
Waga ok. 80 g
- Biotop
- Osiedla ludzkie, sady, ogrody, parki, zadrzewienia śródpolne, obrzeża drzewostanów. Pierwotnie ptak typowo leśny
- Gniazdo
- Umieszczone w dziupli lub skrzynce lęgowej o średnicy otworu 5 cm
- Jaja
- W miesiącach od kwietnia do czerwca składa od 4-6 jaj o średnich wymiarach 29x21 mm, różnobiegunowych, mało wydłużonych, jednobarwnie jasnobieskich, połyskujących.
- Wysiadywanie
- Od złożenia ostatniego jaja trwa przez okres ok. dwóch tygodni. Pisklęta opuszczają gniazdo po trzech tygodniach.
- Pożywienie
- Owady i ich larwy, dżdżownice, ślimaki, jagody, nasiona, a także włochate gąsienice omijane przez inne ptaki.
Szpaki są szkodnikami w ogrodach i sadach gdyż ich pożywienie stanowią również owoce takie jak np. czereśnie, śliwki itp.
Przypisy
- ↑ wg: Lepage D., Sturnus vulgaris. Światowy wykaz ptaków. Avibase. [Dostęp 27 marca 2008].
[edytuj] Zobacz też
[edytuj] Linki zewnętrzne
| Supersmukła piękność |
|
Firma Panasonic wzbogaciła swą ofertę o nowy telewizor LCD.
|
| Chińskie supermaszyny |
|
W dziedzinie superkomputerów Chiny gonią świat.
|
| Wkrótce nowy przerażający podstęp spamerów |
|
Specjaliści ostrzegają przed nową kampanią spamową – internauci otrzymują listy elektroniczne zawierające informacje o porwaniu dziecka.
|
| Komputery czułe na dotyk |
|
Firma NEC wprowadziła ciekawe modele komputerów PC, które obsługuje się za pomocą dotykowego ekranu.
|
| Król spamu zabił swoją rodzinę |
|
Jeśli ktoś w Polsce ma wątpliwości, czy spamowanie jest przestępstwem...
|