Z Wikipedii

Zasugerowano, aby ten artykuł zintegrować z artykułem Model DoD.

TCP/IP (ang. Transmission Control Protocol / Internet Protocol) jest pakietem najbardziej rozpowszechnionych protokołów komunikacyjnych współczesnych sieci komputerowych. Następca protokołu NCP. Najczęściej obecnie wykorzystywany standard sieciowy, stanowiący podstawę współczesnego Internetu. Nazwa pochodzi od dwóch najważniejszych jego protokołów: TCP oraz IP.

TCP/IP jest standardem komunikacji otwartej. Otwartość oznacza tu możliwości komunikacji między dowolnymi typami urządzeń, bez względu na ich fizyczną różnorodność. TCP/IP zwany jest także stosem protokołów ze względu na strukturę warstwową, w której ramka protokołu wyższej warstwy jest zawarta jako dane w protokole warstwy niższej.

Spis treści 1 Model DoD 2 Właściwości 3 Historia 4 Wdrożenie 5 Zobacz też 6 Linki zewnętrzne

[edytuj] Model DoD

Model odniesienia TCP/IP, zwany modelem DoD (Departament of Defense), inaczej niż OSI nie przypisuje sztywno funkcji do każdej warstwy, jest więc bardziej elastyczny od modelu OSI. Podstawowa różnica między modelem OSI a DoD polega na braku stałej gwarancji dostarczania pakietów przez warstwę transportową. Protokoły TCP i IP łącznie zarządzają przepływem danych przez sieć w obydwu kierunkach. Warstwami dla modelu DoD są:

• warstwa aplikacji - obejmuje protokoÅ‚y HTTP, SMTP, FTP, NFS, NIS, LPD, Telnet, SSH. ProtokoÅ‚y warstwy aplikacji zawierajÄ… siÄ™ jako dane w protokoÅ‚ach warstwy transportowej.
• warstwa transportowa – obejmuje protokoÅ‚y UDP i TCP. Pierwszy dostarcza pakiety prawie bez sprawdzania poprawnoÅ›ci transmisji, drugi natomiast gwarantuje bezstratne ich dostarczenie. Ramki warstwy transportowej zawierajÄ… siÄ™ jako dane w protokole IP z warstwy sieciowej.
• warstwa sieciowa – zawiera protokoÅ‚y ICMP, IP, IGMP, RIP, OSPF i EGP. Protokół IP odpowiada za odnalezienie adresata danych w sieci. Ramki tych protokołów sÄ… transportowane przez protokoÅ‚y z warstwy Å‚Ä…cza.
• warstwa Å‚Ä…cza - zawiera protokoÅ‚y ARP i RARP obsÅ‚ugujÄ…ce niskopoziomowÄ… transmisjÄ™ pakietów

[edytuj] Właściwości

Protokoły te mają następujące cechy charakterystyczne:

• dobrÄ… odtwarzalność po awarii
• możliwość dodawania nowych sieci bez przerywania pracy istniejÄ…cych
• wysoki współczynnik korekcji bÅ‚Ä™dów
• niezależność od platformy
• maÅ‚y stopieÅ„ obciążenia danych wÅ‚asnymi strukturami
• dużą wydajność

Protokoły TCP i IP łącznie zarządzają przepływem większości danych przez sieć. IP odpowiada za przesyłanie dowolnych danych z punktu do punktu i zawiera w sobie na przykład TCP lub UDP. Zadaniem TCP jest:

• uzgadnianie tożsamoÅ›ci (handshake)
• zarzÄ…dzanie pakietami (mogÄ… docierać do adresata w innej kolejnoÅ›ci, niż byÅ‚y wysÅ‚ane)
• sterowanie przepÅ‚ywem
• wykrywanie i obsÅ‚ugÄ™ bÅ‚Ä™dów

Para TCP+IP jest stosowana do tzw. transmisji połączeniowej, gdzie zagwarantowany jest przepływ danych dowolnej długości w obydwie strony, lub zwrotne poinformowanie nadawcy o nieusuwalnym błędzie.

Para protokołów UDP+IP jest najczęściej używanym standardem do tzw. transmisji bezpołączeniowej, czyli przesłania w jedną stronę, bez potwierdzenia odbioru, niewielkiej paczki danych zwanych datagramem.

[edytuj] Historia

Protokół internetowy został stworzony przez Agencję Zaawansowanych Projektów Badawczych Obrony Departamentu Obrony Stanów Zjednoczonych (DARPA) we wczesnych latach 70. Po utworzeniu pionierskiego projektu ARPANET (pierwsza na świecie rozległa sieć internetowa), DARPA rozpoczęła wielokierunkowe prace nad technologiami przesyłu danych.

W 1972 Robert E. Kahn został zatrudniony w DARPA Information Processing Technology Office (Biuro Technologii Przesyłania Danych), gdzie pracował nad dwoma projektami: satelitarnym przesyłaniu pakietów internetowych oraz radiowym przesyłaniu pakietów internetowych. Dostrzegł wówczas możliwości, jakie kryły się w komunikowaniu się za pomocą tych pakietów. Wiosną 1973 roku Vinton Cerf, który rozwijał pierwotny protokół sieci ARPANET (NCP), dołączył się do Kahna, by wraz z nim pracować nad modelem otwartej architektury łączeniowej i opracowaniem nowego protokołu dla ARPANET.

W lecie 1973 roku Kahn i Cerf opracowali zręby nowego systemu, w którym użyto jednego tylko wspólnego protokołu internetowego. Cerf był też inspirowany przez Huberta Zimmermana i Louisa Pouzina, który stworzył francuską sieć CYCLADES, podobną do amerykańskiej.

Stało się przy tym możliwe połączenie niemalże wszystkich sieci, także nie opartych o TCP/IP, a więc rozwiązano początkowy problem Kahna. Komputer zwany bramą sieciową (później tę nazwę zmieniono na router, by uniknąć nieporozumień w przypadku innych typów bram sieciowych) jest podpięty do każdej z łączonych sieci i dokonuje tłumaczenia pakietów pomiędzy nimi.

Pomysł TCP/IP został znacząco rozwinięty przez grupę Cerfa w Stanford w latach 1973-74. Ośrodek badawczy firmy Xerox, Xerox PARC, we wczesnych latach badań nad Internetem wyprodukował Uniwersalny Pakiet PARC, posiadających wiele wspólnych cech z TCP/IP. Protokół ten był również bardzo popularny i przez pewien czas koegzystował z TCP/IP.

DARPA następnie rozpoczęła współpracę z BBN Technologies, na Uniwersytecie Stanforda oraz z londyńskim College University, w celu rozwinięcia innych wersji protokołu dla różnych urządzeń. Stworzono cztery wersje protokołu: TCP v1, TCP v2, w wiosnę 1978 roku rozdzieloną wersję TCP v3 i IP v3, a następnie stabilną wersję TCP/IP v4- standard, który jest stosowany w Internecie do dziś.

W 1975 roku przeprowadzono test komunikacyjny dwóch sieci TCP/IP pomiędzy uniwersytetami Stanforda, a College London (UCL). W listopadzie 1977 roku dokonano trójstronnego połączenia na bazie protokołów TCP/IP pomiędzy Stanami Zjednoczonymi, Wielką Brytanią i Norwegią. Pomiędzy 1978, a 1983 rokiem, kilka innych prototypów TCP/IP zostało wynalezionych w centrach naukowych. 1 stycznia 1983 roku ARPANET w całości przełączyła się na TCP/IP.

W marcu 1982 roku Amerykański Departament Obrony uznał protokoły TCP/IP za standard w całej sieci należącej do wojska. W 1985 roku Internet Architecture Board (dawniej Internet Activities Board - techniczne ciało zarządzające Internetem) zorganizowało trzydniowe warsztaty na temat TCP/IP dla przemysłu komputerowego i korzystając z sił swoich 250 specjalistów pomogło wprowadzić protokoły TCP/IP do szerszego, komercyjnego użytku.

9 listopada 2005 roku Kahn i Cerf otrzymali Prezydencki Medal Wolności za ich wkład w kulturę amerykańską.

[edytuj] Wdrożenie

W dzisiejszych czasach, praktycznie każdy system operacyjny posiada domyślnie zainstalowane protokoły TCP/IP.

Istnieje także Lightweight TCP/IP, szerzej znany jako darmowy stos TCP/IP dla systemów wbudowanych, czyli będących integralną częścią obsługiwanego przez nie sprzętu - jest to stos protokołów dla systemów obsługujących zarówno amatorskie jak i zaawansowane urządzenia, często budowane z wykorzystaniem programowalnych układów FPGA (np. sprzętowe serwery WWW, FTP). Istnieją także proste stosy TCP/IP realizowane całkowicie sprzętowo.

[edytuj] Zobacz też

• porty protokoÅ‚u
• TCP
• IP
• adres IP
• model DoD
• NCP

[edytuj] Linki zewnętrzne

• FAQ na temat TCP/IP
• RFC1180: A TCP/IP Tutorial

"Wielka, choć niedoceniona osoba"

Zasłużona i wielka osoba, choć niedoceniona przez czasy i wiek, w którym żyła - powiedział były prezydent Lech Wałęsa o zmarłej Irenie Sendler.

Niepublikowane zapiski Osieckiej na Targach Książek w Warszawie

Niepublikowane dotąd zapiski Agnieszki Osieckiej, nowe książki Marka Nowakowskiego, Józefa Hena, Ludwika Jerzego Kerna to niektóre propozycje wydawców na zbliżające się 53. Międzynarodowe Targi Książki w Warszawie.

Sendlerowa - osoba o pięknej duszy

Prezes Fundacji "Szalom", Gołda Tencer, powiedziała Informacyjnej Agencji Radiowej, że Sendlerowa była osobą o pięknej duszy.

Naczelny rabin Polski o Sendlerowej

Naczelny Rabin Polski Michael Schudrich powiedział, że Irena Sendlerowa pokazała swoim życiem, że najważniejsza jest pomoc drugiemu człowiekowi.

Brała pieniądze za lekcje, których nie prowadziła

Do 8 lat pozbawienia wolności grozi nauczycielce z Sulechowa (Lubuskie), którą prokuratura podejrzewa m.in. o pobranie pieniędzy za lekcje, których nie przeprowadziła.

Linki: Strona g³ówna