Z Wikipedii

Tetrahydrokannabinol
Ogólne informacje
Nomenklatura systematyczna (IUPAC):
tetrahydro-6,6,9-trimetylo-3-pentylo-6H -dibenzo[b,d]piran-1-ol
Inne nazwy	THC, Dronabinol
Wzór sumaryczny	C21H30O2
SMILES	CCCCCC1=CC2=C(C3C=C(CCC 3C(O2)(C)C)C)C(=C1)O
Masa molowa	314,4617 g/mol
Wygląd	ciało stałe
Identyfikacja
Numer CAS	1972-08-3
Właściwości Rozpuszczalność w wodzie znikoma: 2,8 mg/l (23°C) Temperatura topnienia 200 °C (473,15 K; 0,02 mm Hg) Kwasowość (pKa) 10,6
Niebezpieczeństwa
Klasyfikacja UE	Treść oznaczeń: F - łatwopalny
Zwroty ryzyka	R: 11
Zwroty bezpieczeństwa	S: 16
Jeżeli nie podano inaczej, dane dotyczą warunków standardowych (25°C, 1000 hPa)
Klasyfikacja
ATC	A 04 AD 10
Farmakokinetyka
Biodostępność	inhalacja: 10-35% doustnie: 6-20%
Okres półtrwania	1,6 - 59 h
Wiązanie z białkami osocza i tkanek	95-99%
Metabolizm	głównie wątrobowy przez CYP2C
Wydalanie	65-80% w kale, 20-35% w moczu
Uwagi terapeutyczne
Dawka śmiertelna	LD50(doustnie, w roztworze oleju sezamowego) = 1270 mg/kg - samce 730 mg/kg - samice

Tetrahydrokannabinol (nazwa angielska TetraHydroCannabinol, C₂₁H₃₀O₂), w skrócie THC jest izomerem kannabidiolu i główną substancją psychoaktywną zawartą w konopiach indyjskich. Należy do grupy związków chemicznych zwanych kannabinoidami. Jest praktycznie nierozpuszczalny w wodzie, natomiast rozpuszcza się w rozpuszczalnikach organicznych, np. alkoholu, tłuszczach.

[edytuj] Izomeria THC

Istnieje kilka izomerów THC różniących się położeniem wiązania podwójnego. Dwa izomery - Δ⁹-THC i Δ⁸-THC - występują w naturze. Ponadto istnieje jeszcze kilka izomerów syntetycznych: Δ^6a(10a), Δ^6a(7), Δ⁷, Δ¹⁰ i Δ⁹⁽¹¹⁾. Izomery te mogą ponadto występować w formie kilku izomerów geometrycznych i enancjomerów.

Główną substancją aktywną konopi indyjskich jest izomer L-trans-Δ⁹ tetrahydrokannabinolu.

[edytuj] Mechanizm działania toksycznego

THC wykazuje działanie przez receptory kanabinoidowe CB1 oraz CB2. Receptory CB1 w dużych ilościach występują w tkance nerwowej, a CB2 w komórkach układu immunologicznego. Ich aktywność związana jest z modulacją funkcjonowania cyklazy adenylanowej kanałów jonowych. Blokując kanały wapniowe typu N, THC zmniejsza uwalnianie acetylocholiny w hipokampie, noradrenaliny z zakończeń nerwowych układu współczulnego, a także glutaminianów z neuronów hipokampu. Wewnątrzkomórkowe działanie kanabinoidów prawdopodobnie związane jest z aktywacja białka G1 oraz inhibicją cAMP. [źródło:”Toksykologia współczesna” PZWL 2005]

[edytuj] Działanie fizjologiczne

Jego działanie psychoaktywne jest efektem jego łączenia się z receptorami komórek nerwowych zwanych receptorami kannabinoidowymi.

Jako że THC ani jego pochodne nie występują naturalnie w organizmie ludzi, podjęto badania jaki fizjologiczny sens ma istnienie tych receptorów i jakie związki naturalnie występujące w organizmie się z nimi łączą. W toku tych badań odkryto, że tym związkiem jest anandamid, który jest wytwarzany przez organizm w stanach letargu, snu lub głębokiego relaksu.

Stosunkowo niska toksyczność THC wynika z faktu, że receptory kannabinoidowe nie występują we wszystkich komórkach nerwowych, lecz tylko w części kory mózgowej. Pień mózgu (który jest odpowiedzialny za kontrolę podstawowych funkcji życiowych takich jak bicie serca czy oddychanie) jest niemal pozbawiony tych receptorów.

Efektem podawania czystego THC, we wzrastającej skali stężenia są:

• stan głębokiego odprężenia (mała dawka)
• wzrost apetytu, wzrost wrażliwości na zapachy i smaki (mała dawka),
• wzrost wrażliwości słuchu i wzroku (średnia dawka),
• zaburzenia orientacji w przestrzeni, podrażnienie, stany euforyczne (duża dawka).

Badania medyczne potwierdziły, że tetrahydrokannabinol podawany pod kontrolą powoduje wzrost apetytu, wzrost odporności organizmu i ogólną poprawę nastroju - szczególnie u osób ze skłonnościami do depresji^{[potrzebne źródło]}. Najnowsze badania wskazują również na zapobieganie przez THC miażdżycy naczyń krwionośnych (wiąże się on z niektórymi komórkami krwi uniemożliwiając im nieprawidłowe gromadzenie się w naczyniu i tworzenie "złogu" będącego podstawą do tworzenia się blaszek miażdżycowych)^{[potrzebne źródło]}.

Inne badania z kolei wskazują, że długotrwałe spożywanie THC skutkuje problemami z pamięcią, większą tendencją do popadania w depresję oraz utratę motywacji do wysiłku. Ze względu na to, że THC jest obecne w marihuanie i haszyszu, badania nad jego szkodliwością są w wielu krajach kwestią polityczną i bardzo często podawane są sprzeczne dane na ten temat przez różne ośrodki badawcze^{[potrzebne źródło]}.

[edytuj] THC jako związek syntetyczny

THC otrzymane syntetycznie, znane pod nazwą dronabinol, dostępne jest na receptę (nazwa handlowa Marinol) w kilkunastu krajach, m.in. w USA, Holandii i Niemczech. W USA, Marinol należy do Schedule III (według CSA) - jest narkotykiem o niskim ryzyku fizycznego i mentalnego uzależnienia, dostępnym na receptę. Początkowo był zaliczany jednak do Schedule II. Został zatwierdzony przez FDA w terapii takich chorób jak anoreksja, AIDS, a także w przypadku nudności, wymiotów i u pacjentów po przebytej chemioterapii.

Analogicznie do dronabinolu, nabilon, był powszechnie dostępny w Kanadzie pod nazwą Cesamet, wytwarzany w Valeant. Cesamet FDA został otrzymany również w Stanach Zjednoczonych i będzie dostępny w przyszłości jako Schedule II.