Z Wikipedii

Współrzędne: 36°16' N 117°6' E36.2666667 117.1 (Góra Tai)

Góra Taia Lista światowego dziedzictwa UNESCO
Kraj	Chińska Republika Ludowa
Typ	kulturowe
Spełniane kryterium	i, ii, iii, iv, v, vi, vii
Charakterystyka	#437
Regionb	Azja i Pacyfik
Historia wpisania na listę
Wpisanie na listę:	1987 na 11 sesji
a Oficjalna nazwa wpisana na liście UNESCO b Oficjalny podział dokonany przez UNESCO

Góra Tai (chiń.: 泰山; pinyin: Tài Shān) - położona na północ od Tai'anu w prowincji Szantung góra o wielkim znaczeniu dla chińskiej historii i kultury. W roku 1987 wpisana na listę światowego dziedzictwa UNESCO. Jej najwyższy punkt to szczyt Jadeitowy Cesarz (chiń. upr.: 玉皇顶; trad.: 玉皇頂; pinyin: Yùhuáng Dīng) o wysokości 1545 metrów (według chińskich władz 1532,7 m).

Góra Tai jest zaliczana do Pięciu Świętych Gór Taoizmu. Jest kojarzona ze wschodem słońca, narodzinami, odnową; a często uważa się ją za najważniejszą z całej piątki. Ruch pielgrzymkowy do świątyń na Górze Tai odbywa się od 3 tys. lat.

Od niepamiętnych czasów miejsce rytualnego składania ofiar niebu (Tian) przez cesarzy chińskich celem potwierdzenie uzyskanego przez nich mandatu niebios. Po złożeniu ofiary cesarz składał pismo z tekstem modlitwy o pomyślność dla swoich poddanych. Następnie składał kolejną ofiarę, tym razem u podnóża góry poświęconej Ziemi. W 695 r. ofiarę złożyła w tym miejscu cesarzowa Wu Zetian wykorzystując fakt, iż Ziemia reprezentuje pierwiastek żeński (yin). Tym samym uprawomocniła swoje rządy.

[edytuj] Położenie

Góra Tai jest położona na północ od miasta Tai’ an i na południe od stolicy prowincji, miasta Jinan. U podnóża góra osiąga wysokość 150 m n.p.m. i dochodzi do 1545 m n.p.m. Podstawa góry Tai zajmuje powierzchnię 426 km². Współrzędne geograficzne szczytu Jadeitowy Cesarz to 36° 16′N i 117° 6′E.

[edytuj] Historia

Bardzo interesująca jest historia góry Tai. Ślady obecności człowieka, które zostały odkryte przez archeologów, sięgają już czasów paleolitycznych. Natomiast pierwszą ludzką osadę odkrytą na jej zboczach datuje się na okres neolitu. We wspomnianym czasie w okolicach góry zaczęły rozwijać się dwie kultury – Dawenkou na północy i Longshan na południu.

W Epoce Wiosen i Jesieni przez górę przebiegała granica państw: Qi, zlokalizowanego od strony północnej góry oraz Lu w części południowej. Następnie w Okresie Walczących Królestw, państwo Qi wzniosło niesamowitą budowlę, którą był pięćset kilometrowy mur mający spełniać funkcję ochronną przed wrogami. Ruiny muru przetrwały do czasów współczesnych.

Nazwa miasta Tai’an wiązała się z pewnym powiedzeniem „Dopóki stoi góra Tai, trzyma się cały kraj”, a co więcej obydwa znaki w nazwie Tai’an niezależnie od siebie oznaczają pokój.

Od przeszło 3 tysięcy lat góra Tai jest miejscem kultu. Początki pielgrzymek odbywających się na ten szczyt sięgają Dynastii Shang. Sam kult z biegiem czasu przybrał formę oficjalną jako część cesarskiego rytuału przez co góra Tai stała się jednym z głównych miejsc, gdzie Cesarz składał hołd niebu (na szczycie) i ziemi (u podnóża). W roku 219 p.n.e., Qin Shi Huang, pierwszy Cesarz Chin, przeprowadził ceremonię na szczycie i ogłosił zjednoczenie całego cesarstwa.

W 1987 r. góra Tai została wpisana na listę Światowego Dziedzictwa Kulturowego UNESCO. W 2003 r. góra swoją popularnością zwabiła ok. 6 milionów turystów. Zabytki kultury zostały poddane renowacji, która została ukończona w październiku 2005 r. Renowacji poddano miedzy innymi przedmioty kultu, jak również zniszczone budynki o podobnym znaczeniu. Zadbano również o ogólny wygląd krajobrazu w okolicy góry Tai. Mianowicie wszystkie budowle będące architektonicznie sprzeczne z tymi z odległych czasów historycznych zostały usunięte. Całkowity koszt podjętych prac szacuje się na 15 milionów juanów (około 1,8 mln USD).

[edytuj] Warunki naturalne

Góra Tai to masyw uskokowy, wysokość którego zwiększa się z północy na południe. Jest najstarszym przykładem górotworu paleo–metamorficznego kambru w Chinach. W skład geologiczny Taishan wchodzą przede wszystkim skały namagnesowane, metamorficzne i osadowe.

80 % roślinności w górnym reglu góry Tai stanowią lasy liściaste będące pod ochroną państwa. Flora góry jest bardzo bogata, można naliczyć tutaj ponad tysiąc gatunków roślin. Niektóre drzewa pamiętają zamierzchłe czasy, mając przy tym duże znaczenie kulturowe.

[edytuj] Zabytki

Schody prowadzące na górę Tai

Na terytorium góry znajdują się 22 świątynie, 97 ruin, 819 kamiennych tablic i 1018 rysunków i napisów skalnych. Na szczyt prowadzą 7200 stopniowe schody, zbudowano też 11 bram, 14 sklepionych przejść, 14 kiosków i 4 pawilony.

Świątynia boga góry Tai znana jako świątynia Dai jest największą i najlepiej zachowaną starożytną budowlą na tym obszarze. Została zbudowana w mieście Tai’an u stóp góry Tai i zajmuje obszar 96 tys. km2. Początki budowli sięgają czasów dynastii Qin. Za panowania dynastii Han architektura świątynna zaczęła czerpać wzorce z architektury dworskiej i świątyni Konfucjusza w miejscowości Qufu. W świątyni jest 5 głównych sal i mnóstwo pomieszczeń uzupełniających. W centrum znajduje się dwór Niebieskiego Błogosławieństwa (Tian Zhu) zbudowany w 1008 r., w czasie Północnej dynastii Song. Bardzo ciekawym zabytkiem jest zachowane na ścianach sali malowidło „Bóg góry Tai podróżuje” z 1009 r. Jego wysokość wynosi 3,3 m a długość 62 m. Tematem jest inspekcja dokonywana przez boga góry Tai. Świątynia otoczona jest liczącymi sobie ponad 2 tysiące lat cyprysami.

Innymi ważnymi budowlami jest Świątynia Błękitnego Obłoku poświęcona córce boga góry Tai, bogini Laomu oraz Świątynia Świętej Skały, w której znajduje się Sala Tysiąca Buddów z figurami Arhantów.

[edytuj] Linki zewnętrzne

Zobacz galerię na Wikimedia Commons:
Góra Tai

• Góra Tai - panorama 360°
• Oficjalna strona (en)

To jest tylko zalążek artykułu związanego z Chinami. Jeżeli dysponujesz odpowiednimi źródłami, możesz pomóc go nam rozbudować. Proszę, zapoznaj się najpierw z zasadami edytowania Wikipedii.