Z Wikipedii

Tantal, Francisco Goya

Tantal (Tantalos) - w mitologii greckiej syn Zeusa i Pluto, ojciec Niobe i Pelopsa, władca góry Sipylos w Lidii (Azja Mniejsza).

Tantal był współbiesiadnikiem bogów i poprzez spożywanie z nimi ambrozji i nektaru stał się nieśmiertelny. Zdradzał jednak sekrety bogów ludziom oraz wykradał boski pokarm i sprzedawał go swoim przyjaciołom. Chciał udowodnić, że bogowie nie są wszystkowiedzący i podał im na uczcie ciało swego syna Pelopsa. Za swoje przewinienia został strącony do Tartaru, gdzie doznawał straszliwych mąk. Cierpiąc głód, nie mógł dosięgnąć owoców wiszących nad jego głową, umierając z pragnienia nie mógł napić się wody, w której był zanurzony po kolana, tuż nad nim chwiał się głaz, grożąc mu w każdej chwili zmiażdżeniem.

Mit doczekał się wielu opracowań muzycznych (opera Z. Fibicha) oraz literackich (B. Jarnés y Millán, F. Braun).