Z Wikipedii

Taran hydrauliczny – proste urządzenie do przepompowywania wody nie wymagające zewnętrznego zasilania energią, wykorzystujące zjawisko uderzenia hydraulicznego. Wykorzystuje naturalną energię przepływającej wody. Składa się z poziomego rurociągu, pionowej rury odprowadzającej i zaworu zainstalowanego na końcu rurociągu poziomego.

Zawór sprężynowy wysterowany jest tak, by w naturalnym położeniu był zamknięty, lecz znajdował się w stanie równowagi chwiejnej. Inicjacja pracy tarana polega na wytrąceniu zaworu do pozycji otwartej. Powoduje to przepływ wody, wchodzącej z naturalnego źródła, przez rurociąg. Zawór wracając do swego naturalnego położenia, powoduje to raptowne zamknięcie przepływu wody przez rurociąg, a w konsekwencji powstanie fali stojącej w rurociągu. Pionowa rura umieszczona jest w punkcie strzałki fali. Chwilowa nadwyżka ciśnienia w tym punkcie jest wystarczająca by podnieść porcję wody do zbiornika. Jednocześnie spadek ciśnienia w okolicach zaworu powoduje jego ponowne otwarcie, co inicjuje przepływ wody przez rurociąg. Gdy zjawiska dynamiczne się ustabilizują, zawór ponownie się zamyka i cykl się powtarza. Praca tarana raz zainicjowana teoretycznie może trwać nieskończenie.

Dla osób nieobeznanych z problemami techniki taran hydrauliczny może się wydawać być przykładem perpetuum mobile. W istocie jednak jest urządzeniem o dość niskiej sprawności energetycznej, gdyż tylko niewielka część energii przepływającej wody przez rurociąg zamieniana jest na pracę podniesienia wody do zbiornika.